"xia" (Contén)

Fixación cirúrxica do recto, para evitar o prolapso rectal. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Corrente da psicoloxía iniciada a principios do s XX que intenta explicar o comportamento a partir do funcionamento do sistema nervioso, considerando que a conduta pode ser reducida a varios actos reflexos e a diferentes mecanismos cerebrais. Foi iniciada polos fisiólogos rusos Ivan Petrovič Pavlov e Vladimir Mikhajlovič Bekhterev, a partir de experiencias en psicoloxía animal. OBS: A primeira grafía <x> representa o son [ks].

Ciencia da deformación e do fluxo, que enlaza a mecánica de fluídos coa elasticidade e establece a correlación entre as variables esforzo, deformación, temperatura e tempo da materia considerada como un medio continuo. Estuda o comportamento das substancias con modelos que superan o concepto de corpo sólido indeformable de Euclides e tamén o comportamento mecánico elástico lineal perfecto introducido por Hooke. Os reólogos fisicomatemáticos introduciron os conceptos de fatiga, envellecemento, memoria e fluxo dos corpos. A biorreoloxía establece unha correlación de enfermidades co carácter reolóxico do sangue -hemodinámica- e doutros líquidos fisiolóxicos. A psicorreoloxía enlaza o carácter reolóxico dos alimentos, cosméticos, medicinas e pinturas coa aceptación por parte do público.

Rama da medicina que trata as enfermidades reumáticas.

Dor no nariz.

Estudo do nariz, das fosas nasais e das súas afeccións.

epistaxe.

radioloxía.

Antigo mosteiro beneditino situado no Freixo de Sabardés (Outes). Ten a súa orixe nun oratorio arruinado no s XI que reedificou o conde Pedro Froilaz. Foi priorado de San Paio de Antealtares e despois de San Martiño Pinario. Consérvase a igrexa, reformada no s XVII, e algunhas dependencias monacais que forman a casa reitoral.

Dor na rexión sacra.

Artrite crónica da sínfise sacroilíaca.

Mosteiro beneditino situado en Samos. A orixe da vida monacal remóntase a época sueva pois o primeiro nome do que se ten constancia é o de Sámanos, que fai referencia a un lugar habitado por unha comunidade relixiosa. Fundado en tempos de san Martiño de Dumio, o bispo de Lugo Ermefredo restaurouno no s VII seguindo a norma de san Froitoso. O cenobio foi abandonado coa chegada dos musulmáns a comezos do s VIII e a vida relixiosa restaurouse en tempos do Rei Froila I (757-768). O mosteiro seguiu nestes primeiros tempos as regras de san Isidoro e de san Froitoso ata que no s XII se adoptou a de san Bieito. En 1175 o Papa Alexandre III concedeu unha bula pola que se lle outorgou aos monxes os dereitos xurisdicionais sobre 105 igrexas dos arredores e do Bierzo. Tras a reforma monacal dos Reis Católicos, en 1505 incorporouse á Congregación de San Benito el Real de Valladolid. O s XVII foi unha época de puxanza económica que se reflectiu na intensa actividade construtiva, situación que continuou...

monte Aloia.