"CAD" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia do concello de Mondariz baixo a advocación de san Cibrán.

1. Que multiplica.

2. Número polo que outro número se multiplica.

3. Explosivo que se introduce no cebo dos proxectís ou das cargas explosivas principais e que serve para provocar a explosión da carga que estoura polo efecto do detonador.

4. Factor numérico que indica a proporción en que o incremento dunha determinada magnitude repercute na variación final doutra coa que estaba relacionada. O concepto de multiplicador foi introducido por Richard F. Kahn para explicar os efectos que produce un investimento determinado sobre o volume total de ocupación. Keynes adoptou e xeneralizou o concepto para que incluíse os efectos acumulativos que un investimento produce na renda, sinalando que estes son máis grandes ou máis pequenos consonte a propensión da comunidade ao consumo.

5. Parte dun tubo electrónico en que a corrente electrónica inicial é amplificada sucesivamente por un conxunto de dinodos alimentados a un potencial cada vez máis elevado. A corrente electrónica é amplificada e recollida polo ánodo ou colector.

6. Dispositivo ou circuíto electrónico que produce unha onda de saída en que a frecuencia é múltiplo exacto da entrada.

7. Circuíto rectificador que produce unha tensión continua de saída superior ao pico da tensión alterna de alimentación e aproximadamente igual a un múltiplo seu. Segundo o caso, recibe o nome de duplicador (ou dobrador), triplicador, etc, de tensión.

8. Sistema de transmisión do movemento en que o eixe de saída ten unha velocidade de rotación superior á do eixe de entrada. O cambio de marchas dos automóbiles adoita ser un multiplicador de velocidade cando se embraga a quinta velocidade (superdirecta); deste xeito, nas velocidades altas o motor xira a menos revolucións e o desgaste das pezas móbiles é menor.

DUCADOS

Territorio formado por Sidhirókastron e a parte meridional de Tessalia. Foi conquistado polo duque Afonso Federico de Aragón (1319) con tropas catalás, e constituído ducado o mesmo ano, uniuse ao Ducado de Atenas. Estaba gobernado por capitáns que dependían do Reino de Sicilia. Caeu en mans dos florentinos (1390) e deixou de pertencer efectivamente aos reis de Aragón.

1. Acción e efecto de nicar.

2. Picada de ave.

DUCADOS

Título ostentado por diversos membros da nobreza inglesa. Foi outorgado por vez primeira en 1397 a Thomas Mowbray (? 1366?-Venecia 1399), conde de Nottingham desde 1383. Formou parte do grupo de nobres que de 1387 a 1389 forzaron a Ricardo II de Inglaterra a someterse á súa vontade. Esta dinastía ducal extinguiuse coa morte do cuarto duque, John (1444-1476). Ricardo III de Inglaterra restableceu o ducado en 1483, concedido a Thomas Howard (? 1430?-Bosworth 1485) e continuado pola súa familia. O título ducal ía acompañado, ademais, da dignidade de gran mariscal do reino.

1. de obcecar ou obcecarse.

2. 1. Que se mantén con tenacidade diante de algo.

   2. Que non é capaz de ver a realidade porque se mantén nunha idea fixa de xeito obsesivo.

ARQUIPELAGOS

Arquipélago da Antártida, constituído por catro illas desérticas e algúns escollos rochosos, situado a 1.350 km de Tierra del Fuego (622 km2). Dispútano Inglaterra, que as consideran unha dependencia das illas Malvinas, e Arxentina, que mantén nel un observatorio meteorolóxico.

ILLAS

Arquipélago situado ao N de Escocia, Reino Unido, que constitúe unha rexión administrativa (975 km2; 19.245 h [2001]). A súa capital é Kirkwall (7.615 h [2001]). Está situado ante as costas de Caithness, das que o separa o Pentland Firth. Presenta un relevo case plano, sobre todo na illa Mainland e está constituído basicamente por gres avermellado e por materiais semellantes aos do N de Escocia. O principal recurso económico é a gandaría bovina.

DUCADOS

Territorio francés segregado da coroa real e erixido en 1344 sobre o antigo condado carolinxio de Orléans (posesión dos Robertinos ou Capetos do s X) polo Rei Filipe VI de Francia para o seu fillo Filipe I de Orléans , morto sen descendencia en 1375. Despois de volver a mans da coroa francesa, o Rei Carlos VI concedeullo ao seu irmán Luís de Francia ( Luís de Orléans ) en 1392. O seu sucesor, Carlos de Orléans , foi pai de Luís XII de Francia ( Luís II de Orléans ). Segregado unha vez máis da coroa en 1626, foi outorgado por Luís XIII de Francia ao seu irmán Gastón de Francia ( Gastón I de Orléans ). En 1660 Luís XIV de Francia concedeullo ao seu irmán Filipe II de Orléans (pai de María Luísa de Orléans e de Filipe III de Orléans e avó de Luís III de Orléans e de Luísa Isabel de Orléans ). O seu tataraneto foi ...

DUCADOS

Título concedido, coa grandeza de España, en 1562 a Pedro Téllez-Girón y de la Cueva.

1. Peza de madeira que regula a entrada de auga no muíño.

2. 1. Golpe dado cun pau ou cunha panca.

   2. Golpe dado coa man, co pé ou con calquera outra cousa.

3. Choque entre dous corpos.