"CIA" (Contén)

1. Acción e efecto de coexistir.

2. Fórmula de política e diplomacia internacional adoptada entre estados de configuración política e económica diversa e antagónica, para solucionar as súas diverxencias de forma pacífica, co rexeitamento dos enfrontamentos militares directos. Este concepto desenvolveuse a partir da superación das etapas de Guerra Fría e distensión seguintes ao final da Segunda Guerra Mundial, co obxecto de regularizar as relacións e diminuír a tensión existente entre a Unión Soviética e os estados do sistema económico capitalista, liderados por EE UU. O período de coexistencia pacífica abrangueu desde os anos sesenta ao desmantelamento do bloque comunista, a partir de 1989.

1. Conexión e ausencia de contradición entre as partes dun argumento, dunha doutrina, dunha obra ou en xeral dunhas cousas con outras.

2. Actuación en conformidade co que se pensa.

3. Grao de plausibilidade entre uns feitos observados e unha teoría que pretende explicalos.

4. Propiedade dos fenómenos ondulatorios ópticos que consiste na constancia, ao longo do tempo, da diferenza de fase entre os compoñentes monocromáticos dun grupo de ondas, feito que ten como consecuencia a produción de interferencias. Unha fonte puntual e monocromática é perfectamente coherente; unha fonte extensa (e practicamente todas as fontes reais o son) consta de moitos puntos emisores que emiten trens de onda independentes e non monocromáticos, que se superpoñen no espazo pero non presentan unha diferenza de fase constante en cada punto e, xa que logo, non son coherentes. Os láseres son fontes luminosas altamente coherentes.

5. Concepto que emprega a lingüística do texto para referirse á conexión que establecen entre si os elementos dun conxunto. É unha propiedade imprescindible para que unha mensaxe poida ser recoñecida como texto. Baséase na organización xerárquica dos enunciados que a compoñen e maniféstase na presenza de isotopías, recorrencias de motivos, correferencias (repeticións de palabras ou frases, anáforas, catáforas, etc), na adecuación da forma do discurso ao tema tratado, etc.

6. Conformidade das proposicións ou enunciados relacionados entre si a unha regra, criterio, patrón ou modelo. Aínda que se considera que dúas ou máis proposicións son coherentes cando son compatibles, segundo os fundamentos desa compatibilidade se recoñecen a coherencia lóxica (consistencia), a coherencia sistemática, a coherencia ordenada, etc. Especificamente, o termo emprégase na teoría da verdade entendida como coherencia, na que se considera que unha proposición é verdadeira ou falsa segundo se é ou non compatible cun sistema dado de proposicións.

1. Feito de coincidir.

2. Circunstancia casual que fai que dous ou máis elementos coincidan.

1. Aplícase á colección de traballos de distinta procedencia. Ex: Conseguiu facer unha obra colecticia con todo o material recollido.

2. Aplícase ao corpo de tropa integrado por xente nova, indisciplinada e de procedencia diversa.

1. 1. Autoridade ou facultade de comandar que ten ou exerce alguén, especialmente un xefe militar.

   2. Cargo de comandante.

2. Edificio, cuartel ou departamento onde están as oficinas do comandante.

3. Distrito ou comarca sobre o que o comandante exerce a súa autoridade.

4. 1. Conxunto dos órganos de dirección do exército.

   2. Conxunto de autoridades militares superiores.

   3. posto de comandancia

      Lugar no que se atopan os que dirixen as operacións militares.

   4. comandancia naval

      Sede da comandancia dunha provincia marítima.

5. ...

GALICIA

Historiador. Licenciado en Filosofía e Letras pola Universidade de Santiago de Compostela e doutorado en Historia pola de Madrid (1953), foi profesor da universidade compostelá (1954-1956) e da de Navarra (1957-1963), antes de gañar a cátedra de Historia de España Moderna e Contemporánea da Universidade de Sevilla (1964). Entre os seus traballos sobresaen: Los primeros pronunciamientos en España (1958), La teoría del régimen liberal español (1962), Las Cortes de Cádiz y la Constitución de 1912 (1963), Cánovas (1965), Historia de la España moderna y contemporánea (1968-1969), Los moderados en el poder (1970) ou La baja edad contemporánea (1970). Obtivo, ademais, o premio Menéndez Pelayo (1954).

1. Proveito que resulta para alguén dunha cousa ou situación.

2. Cousa ou situación que resulta proveitosa para alguén.

1. Relativo ou pertencente ao comercio.

2. 1. Que se fai coa intención de ter boa aceptación no mercado, xeralmente diminuíndo a calidade do produto.

   2. Aplícase ao autor ou artista que realiza unha obra aceptada polo mercado, xeralmente de baixa calidade.

3. Persoa que representa unha empresa vendendo e promocionando os seus produtos e servicios.