"Alca" (Contén)

1. Substancia branca, cristalina e recendente, que se obtén a partir da madeira da canforeira, utilizada para resgardar a roupa da traza. É unha cetona terpénica existente nas dúas formas opticamente activas e na racémica. Obtense por destilación con arrastre de vapor da madeira da alcanforeira; desta maneira conséguese a forma dextróxira. A forma racémica obtense a partir do pineno. Os seus cristais desprenden un cheiro penetrante característico. É soluble en disolventes orgánicos e ácidos minerais. Emprégase como plastificante da celulosa e os seus éteres úsanse na fabricación de plásticos, sobre todo celuloide, lacas e vernices, en explosivos, pirotecnia e como bactericida en produtos farmacéuticos e cosméticos. A súa elevada constante crioscópica fai que sexa un solvente ideal para a determinación de pesos moleculares segundo o método de Rast. Inxectado en solución oleosa ( aceite alcanforado) actúa como estimulante cardíaco e respiratorio.

2. borneol levóxiro.

3. Derivado do alcanfor por substitución dun átomo de hidróxeno por un de bromo. Emprégase principalmente como sedante nervioso, antiespasmódico e anafrodisíaco.

1. Substancia branca, cristalina e recendente, que se obtén a partir da madeira da canforeira, utilizada para resgardar a roupa da traza. É unha cetona terpénica existente nas dúas formas opticamente activas e na racémica. Obtense por destilación con arrastre de vapor da madeira da alcanforeira; desta maneira conséguese a forma dextróxira. A forma racémica obtense a partir do pineno. Os seus cristais desprenden un cheiro penetrante característico. É soluble en disolventes orgánicos e ácidos minerais. Emprégase como plastificante da celulosa e os seus éteres úsanse na fabricación de plásticos, sobre todo celuloide, lacas e vernices, en explosivos, pirotecnia e como bactericida en produtos farmacéuticos e cosméticos. A súa elevada constante crioscópica fai que sexa un solvente ideal para a determinación de pesos moleculares segundo o método de Rast. Inxectado en solución oleosa ( aceite alcanforado) actúa como estimulante cardíaco e respiratorio.

2. borneol levóxiro.

3. Derivado do alcanfor por substitución dun átomo de hidróxeno por un de bromo. Emprégase principalmente como sedante nervioso, antiespasmódico e anafrodisíaco.

1. Impregnar calquera cousa de alcanfor.

2. Tratar calquera cousa con alcanfor.

ESPA¥A

Concello da provincia de Cáceres (Extremadura) á beira da confluencia do Alagón e o Texo (1.876 h [1996]). No seu termo, sobre o Texo, encóntrase a ponte romana de Alcántara (s I d C) de seis arcos, 194 m de lonxitude e 71 m de alzada máxima; é unha das pontes romanas máis grandes e mellor conservadas. A vila foi definitivamente reconquistada aos musulmáns no 1212 por Afonso IX. En 1479 celebrouse nela unha entrevista entre Isabel I de Castela e a súa tía Beatriz de Viseu, cuñada do Rei Afonso V de Portugal, preliminar doTratado de Alcaçovas.O convento de San Bieito, casa da Orde de Alcántara reconstruído entre o 1499 e o 1577, está en ruínas. Igrexa parroquial de Santa María de Almocóvar con fachada románica.

PERSOEIRO

Pedagogo andaluz. Fundou e dirixiu a revista La Escuela Moderna. Autor, entre outras obras, do Compendio de la Pedagogía, libro de grande influencia e difusión no seu tempo.

PERSOEIRO

Escritor e tradutor. Licenciado en Filosofía e Letras pola Universidade de Barcelona en 1953, foi director da Escola de Turismo da Coruña e colaborou en La Voz de Galicia, Atlántida, Vida Gallega e El Ideal Gallego. No 1954 obtivo o Premio Nadal con La muerte le sienta bien a Villalobos; no 1957 o Premio Hércules de Prata do Teatro Nuevo da Coruña con La herida en la mano, e o Premio da Asociación de Prensa de Ourense. Trasladouse a Roma en xullo do 1972 onde publicou Antología de la Literatura Española (1962).

ESPA¥A

Concello da Región de Murcia (31.872 h [1996]). Situado na veiga do Segura, na chamada Horta murciana. Industria transformadora da produción hortícola. No seu termo está unha escola de paracaidistas. Alcantarilla foi conquistada en 1244 e, dende entón, permaneceu baixo a xurisdición da Orde de Alcántara ata o establecemento da Constitución de 1812.

1. Habitante ou natural de Alcántara.

2. Relixioso franciscano reformado por Pedro de Alcántara.

1. Concello da provincia de Teruel, Aragón, á beira do Guadalupe (12.679 h [1996]). Industrias derivadas da agricultura e de material refractario. Ten pinturas rupestres nas que se poden recoñecer as catro fases da arte rupestre levantina. Ramón Berenguer lV de Barcelona reconquistouno definitivamente no 1157. Afonso l de Aragón cedeu Alcañiz aos cabaleiros de Calatrava, que estableceron alí a encomenda de Aragón. Carlos I concedeu no 1526 unha Carta Magna que independizaba a vila da tutela dos cabaleiros. Os privilexios e as franquicias foron suprimidos no 1591. O castelo domina a vila. Lonxa (s XV). Colexiata comezada no 1736.

2. Chegar ata unha persoa ou cousa que vai diante.

3. Ser capaz de comprender e percibir algunha cousa.

4. Coller unha cousa que está nun lugar alto ou distante estirando a man ou servíndose dalgún instrumento.

5. Chegar ao fin que se propón, a obter o que se desexa.

6. Chegar a tocar algunha cousa ou a alguén lanzando un proxectil.

7. Referíndose a un acontecemento ou a unha persoa, ter vivido ou ser contemporáneo do tempo ao que se fai referencia.

8. Chegar a ter unha idade determinada.

9. Abondar ou ser suficiente unha cantidade determinada.

1. Chegar ata unha persoa ou cousa que vai diante.

2. Ser capaz de comprender e percibir algunha cousa.

3. Coller unha cousa que está nun lugar alto ou distante estirando a man ou servíndose dalgún instrumento.

4. Chegar ao fin que se propón, a obter o que se desexa.

5. Chegar a tocar algunha cousa ou a alguén lanzando un proxectil.

6. Referíndose a un acontecemento ou a unha persoa, ter vivido ou ser contemporáneo do tempo ao que se fai referencia.

7. Chegar a ter unha idade determinada.

8. Abondar ou ser suficiente unha cantidade determinada.