"Fernández" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 538.

  • GALICIA

    Historiador e comerciante. Formado no seminario de Ourense, foi mestre na escola de Sampaio, para despois dedicarse ao comercio. Exerceu como cronista da cidade de Ourense e presidente da Asociación da Prensa e do Orfeón ourensán. Foi un dos fundadores do Museo Arqueolóxico Provincial e conservador do mesmo, vogal da xunta de goberno da Escola Provincial de Artes e Oficios e da xunta de protección da infancia e da instrución pública. Foi deputado provincial por Viana do Bolo (1904) e polo Barco de Valdeorras (1904), e un dos representantes da cidade de Ourense no comité organizador do Congreso Gallego-Americano (1909). Colaborou en varias publicacións e escribiu, entre outras obras, El río Limia y sus contornos (1879), Armas de Orense (1891), Guerra hispanolusitana (1893), El Pontificado gallego: crónica de los obispos de Ourense (1897), Los judíos en Orense (1904) e Orensanos ilustres (1916). Foi membro correspondente da Real Academia...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Artista plástico. Estudiou belas artes na Universidade de Vigo (1997). Dende 1995 realizou exposicións individuais e colectivas de pintura e gravado. Polo seu primeiro traballo como ilustrador Onde perdeu Lúa a risa?, de M. Sánchez Moreiras (2001), recibiu o Premio Nacional Ilustración de Libros Infantiles y Juveniles 2002.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Político, marqués de Loureda. Adquiriu o pazo de Loureda e propiedades vinculadas a el e mantivo negocios na cidade da Coruña. Foi elixido deputado en 1871 polo distrito de Carballo, polo de Carral (1872) e polo distrito da Coruña (1881-1903).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor. Adoptou o nome de Dionisio Fierros, apelido de seu pai. En 1841 comezou de aprendiz de xastre no obradoiro do seu tío e despois traballou como mordomo ao servizo do marqúes de San Adrián, don José de Mangallón, onde comezou a súa andaina pictórica ao dedicarse a copiar a colección do marqués. Este introduciuno en 1842 no obradoiro de José de Madrazo. En 1844 ingresou no taller de Federico de Madrazo e completou a súa formación coa asistencia á Real Academia de Bellas Artes de San Fernando e ao Museo del Prado. En 1855 trasladouse a Santiago de Compostela, onde comezou a pintar cadros costumistas. Foi o primeiro pintor que recreou nun lenzo as escenas populares. Durante os tres anos que pasou en Santiago realizou obras de xénero, como Una romería en los alrededores de Santiago e De ruada, que presentou na Exposición Agrícola e Industrial de Santiago (1858), na que obtivo unha medalla, e na Exposición Nacional de 1860, na que obtivo a medalla de primeira...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Diseñadora e empresaria. Coñecida como Kina Fernández, tras residir en París, onde traballou no mundo da moda, instalouse na Coruña, cidade na que abriu un pequeno taller e unha tenda; pouco despois creou a marca Kina Fernández. Posúe fábrica na Coruña e tendas en Europa, América, Asia e Oriente Próximo. Recibiu a Medalla Castelao (1999).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor. Coñecido como Manuel Forcadela, doutorouse na facultade de Filoloxía da Universidade de Santiago de Compostela (1992). Profesor de lingua e literatura galegas, colabora en distintas publicacións (Dorna, A Nosa Terra, Nordés, Clave Orión, A trabe de ouro, Coordenadas). No eido da creación dramática é autor dun texto, A pedra do tempo (ou Santiago, Santiago), publicado na Revista Galega de Teatro en 1997, e que deu lugar a un espectáculo homónimo creado pola compañía de monicreques Tanxarina en 1993. Publicou no ámbito do ensaio, tradución, poesía, narrativa e crítica literaria. Da súa produción destaca Ferida acústica de río (Premio Celso Emilio Ferreiro 1981), O regreso das ninfas (1985), O varredor de outono (Premio Leliadoura 1987), A harpa e a terra. Unha visión da poesía lírica de Eduardo Pondal (1988), Sangue sobre a neve (1990), Paisaxe con muller e barco (Premio Manuel...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Músico, compositor e director. Iniciou os estudios musicais en Ribadeo e posteriormente ingresou na sección de música do Rexemento de Infantería Isabel a Católica da Coruña. Afamado gaiteiro, foi membro e director do coro Cantigas da Terra, dirixiu a banda La Lira de Ribadeo, a Banda Municipal de Betanzos, a coral Polifónica El Eco, a coral Follas Novas e a Masa Coral Cacereña. Autor de zarzuelas, pezas para voz e piano, coro e bandas, da súa produción destacan Estampas brigantinas, Betanzos, Vendimia betancera, A festa da malla, Suite bergantiñana, Salaios, Sabela e A Virxe do Cristal. Membro correspondente da Real Academia de Bellas Artes Nuestra Señora del Rosario.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Poeta. Exerceu a medicina e foi un dos precursores da poesía en galego. Colaborador en distintas publicacións da época, publicou no xornal El País o poema “Para min non hai consolo” (1858) e foi premiado nos Xogos Florais de Pontevedra en 1861 por “A noite de San Xoán”.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Violinista e director de orquestra. Profesor do Royal College de Londres e director titular da Orquesta Sinfónica de Madrid, actuou por Europa e América. Da súa produción destaca Memorias (1863-1903) (1963).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xornalista. Doutor en Dereito e catedrático emérito de Xornalismo da Universidade de Vigo. Foi decano da facultade de Xornalismo da Universidad de La Laguna (Tenerife) e de Ciencias Sociais da Universidade de Vigo. Foi director dos diarios Segre, de Lleida, e Diario Regional, de Valladolid; dos semanarios La Actualidad Española, de Madrid, e Mundo Internacional, de Barcelona; e da axencia Europa Press de Madrid. Foi profesor na Escola de Periodismo do CIC de Barcelona, da facultade de Periodismo da Universidad de Navarra e do Instituto de Estudios Superiores de la Empresa (IESE) de Barcelona. Publicou, entre outros libros, La libertad de prensa en España (1971), Información y mentira (1997) e Cuestiones de teoría general de la comunicación (2001). Foi galardoado co premio da Asociación de Periodistas de Galicia (2000), da Asociación da Prensa de Vigo (2000) e co Premio Nacional Rafael Calvo Serer (2001).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor e escultor. Comezou a pintar en León, onde realizou a súa primeira exposición individual na Deputación. En 1940 trasladouse a Madrid, onde estudiou naútica, ao tempo que asistía, por libre, á Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, ao Círculo de Bellas Artes e, entre outros, ao taller de D. Vázquez Díaz. En 1944 trasladouse a Barcelona, onde coñeceu o informalismo. Compaxinou o seu labor artístico coa profesión de mariño mercante. En 1950 trasladouse á Coruña, onde foi profesor de debuxo (1963). Foi catedrático de Dereito Marítimo (1966) na Escola Superior da Mariña Civil, da que tamén foi director (1968). Traballou o gran formato, a pintura de cabalete e o linóleo, e cultivou o retrato, o bodegón e a paisaxe, mais os seus temas predominantes foron o mar e a muller. As súas obras de temática relixosa amosan un carácter místico que, co emprego dos canons alongados, evocan a El Greco; as paisaxes e bodegóns mostran o coñecemento das vangardas e neles destaca a ambientación esceanográfica...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor e debuxante. A súa obra abrangue debuxos, pinturas e obras tridimensionais. Nas súas creacións amósase como un artista de poética antiburguesa, porque escapa do teutolóxico e gusta de representar a morte, e clásica porque busca a simetría e a orde. Representa as súas figuras cunha mestura de acidez e tenrura. Colaborou en publicacións como El Europeo e Luzes de Galicia, e ilustrou obras como Canciones para interpretar con maracas (1990), Los Porqués del País de las Tentaciones (1996) e Que venimos del mono (1997). Realizou diversas exposicións individuais e colectivas, entre elas Cómete el Cometa (Madrid, 1986), El amor es un cuento (Madrid, 1999) e Maravillas (Madrid, 2000); e participou na feria ARCO e na Mostra Unión Fenosa. A súa obra está presente, entre outros, no Museo de Arte Contemporáneo Unión Fenosa.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor e xornalista. Coñecido como Augusto Assía, pseudónimo extraído dun personaxe viaxeiro dunha obra de Tolstoi. Comezou estudiando filosofía e letras na Universidade de Santiago de Compostela, onde dirixiu a “Página Universitaria” de El Pueblo Gallego. Posteriormente, trasladouse a París e logo a Berlín, onde foi nomeado lector de literatura española da Universidade Humboldt, e foi correspondente do xornal La Vanguardia. Expulsado de Alemaña en 1933, tralo ascenso de Hitler ao poder e logo de escribir unha crónica sobre uns sacerdotes asasinados, La Vanguardia enviouno como correspondente a Londres, onde permaneceu ata o comezo da Guerra Civil española, momento no que se incorporou voluntariamente ás tropas sublevadas de Franco. Ao remate da guerra volveu a La Vanguardia como correspondente en Londres, onde realizou unha das súas entrevistas máis destacadas a Winston Churchill, tamén alí puido relatar directamente a Batalla de...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Avogado e político. Catedrático de Dereito Romano na Universidade da Coruña, foi secretario do Instituto de Estudios xurídicos do CSIC en Roma (1970), director do centro da UNED en Pontevedra e decano da facultade de Dereito da Universidade da Coruña. En 1986 foi nomeado conselleiro de Cultura e Benestar Social.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xornalista. Escribiu no periódico decenal El Vencejo (1905-1906) e tamén o dirixiu. Despois colaborou no semanario El Aloya (1907-1913).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Empresario. Licenciado en Ciencias Económicas pola Universidad de Bilbao (1972), comezou a súa carreira profesional como analista de sistemas na firma viguesa Gispert SA (1973-1976). En 1979 accedeu ao consello de administración do grupo CUPIRE-PADESA, do que se converteu en director xeral, e no 2001 foi nomeado conselleiro-delegado. Baixo a súa dirección, o grupo valdeorrés, tradicionalmente dedicado en exclusiva á elaboración de lousa para a construción, iniciou un proceso de expansión comercial que o levou a ser o primeiro produtor mundial de pedras ornamentais, grazas á apertura e consolidación de novos mercados de exportación para a lousa e á súa introdución noutros sectores, como o graniteiro. Forma parte das xuntas directivas das principais asociacións profesionais do ramo, como a Asociación Gallega de Pizarristas, a Federación Nacional de Pizarra e a Federación Nacional de Piedra Natural, e presidiu a delegación española no grupo de traballo de cubertas de lousa do Comité Europeo...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Sacerdote e escritor ourensán. Foi autor dunha Historia civil y genealógica de Galicia (inédita) e, segundo M. Murguía, da falsificación, xunto co seu irmán, da Historia Gótica ou Cronicón do bispo Servando, publicada co nome do seu criado Juan de Evia y Bolaños. Traduciu as Xeórxicas de Virxilio (1686).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Xurisconsulto. Licenciado en Canons e Leis pola Universidad de Salamanca, foi bolseiro do colexio de Fonseca antes de obter a cátedra de Clementinas (1586). Elixido membro do Consello de Indias, participou na elaboración das Leis de Indias. Foi autor, segundo M. Murguía, xunto co seu irmán, da falsificación da Historia Gótica ou Cronicón do bispo Servando e da Curia Filípica, publicada co nome do seu criado Juan de Evia y Bolaños.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Político e avogado. Licenciouse en Leis pola Universidade de Santiago de Compostela e exerceu como avogado na Coruña. Foi deputado pola provincia da Coruña nas lexislaturas 1837-1839 e 1840-1841 e presidente da Comisión Provincial de Instrución.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Xurista. Doutor en Xurisprudencia e en Filosofía e Letras, e catedrático de Latín e Lingua castelá no Instituto de Santiago de Compostela. Publicou Gramática latina (1879), Ejercicios de tradución latina convenientemente dispuestos, que contienen [...] (1882) e Gramática castellana (1887).

    VER O DETALLE DO TERMO