"ONG" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor chinés. Comezou a súa traxectoria literaria no 1954 coa recompilación de contos Unha mañá soleada; posteriormente publicou A mañá rompe sobre o río do sur (1955) e A magnolia manchada de sangue (1979).

1. 1. Baile orixinario de Cuba no que os executantes, en filas dobres, levantan alternativamente cada tres pasos unha perna e bailan ao compás dun tambor.

   2. Música deste tipo de baile.

2. Tipo de tambor co que se executa esta danza.

1. Acción e efecto de conglobar ou conglobarse.

2. Figura retórica vinculada aos procesos de acumulación e enumeración que consiste na presentación dun asunto non formulado explicitamente a partir dunha sucesión de detalles, enfocados sempre desde o mesmo punto de vista. É habitual no medio xudicial como sucesión de argumentos persuasivos de índole oposta aos formulados polo interlocutor.

1. Reunir diversos corpos ou partes dun todo ata formar unha masa comprimida e redondeada.

2. Reunirse diversos corpos ou partes dun todo ata formar unha masa comprimida e redondeada.

1. de conglomerar.

2. Masa formada por fragmentos de diversos minerais e rochas, cimentadas por algunha substancia aglomerante natural ou artificial.

3. Rocha sedimentaria detrítica constituída por fragmentos que teñen a súa orixe noutras rochas preexistentes, arrincados pola acción dos axentes erosivos e, posteriormente, sedimentados (proceso de diaxénese). O tamaño e número de grans que forman os conglomerados poden ser moi diversos; a masa que une os diferentes grans que integran a rocha denomínase matriz.

4. Reunión ou conxunto informe de cousas inmateriais.

1. Reunir diversos corpos ou fragmentos dun corpo formando unha masa compacta.

2. Agruparse fragmentos ou corpúsculos dunha mesma ou de diversas substancias, de xeito que resulte unha masa compacta.

1. Xuntar os fragmentos dun órgano, xeralmente mediante unha substancia glutinosa.

2. Unirse entre si os fragmentos dun órgano, xeralmente mediante unha substancia glutinosa.

REINOS

Antigo estado que se estendía aproximadamente pola cidade de Loango, na actual República do Congo, e o lago Pool Malébo ao N; o río Cuango ao L, e a cidade angolana de Luanda ao S. Fundouse a comezos do s XIV. No s XV entrou en contacto con Portugal, que exerceu alí unha intensa influencia. En 1490, o seu monarca converteuse ao cristianismo. Nos comezos do s XVI, o reino constituía un importante mercado de escravos, feito que orixinou repetidas tentativas por parte da monarquía congolesa para fuxir do influxo colonial. En 1668, porén, o rei foi derrotado polos portugueses e o seu reino quedou dentro da órbita política portuguesa.

ENTRADA LARGA

Estado de África ecuatorial, que limita ao N coa República Centroafricana, ao NL con Sudán, ao L con Uganda, Ruanda, Burundi e Tanzania, ao S con Zambia e Angola, ao SO con Cabinda e ao O cunha estreita franxa do Océano Atlántico e a República do Congo (2.344.858 km2; 43.139.000 h [estim 1999]). Esténdese entre os 5°N-13°S de latitude e os 12°-31° de lonxitude L. A capital é Kinshasa.
Xeografía física

Relevo e xeoloxía
O territorio ocupa a maior parte da depresión tectónica da Cubeta do Congo. O centro está constituído por unha chaira de máis de 700.000 km2, cuberta de capas sedimentarias antigas e recentes; estas últimas localízanse sobre todo ao longo dos ríos. A altitude media da chaira é de 600 m, e o punto máis baixo é o lago Tumba (350 m). Circundan a depresión unha serie de altiplanos e dorsais periféricas formadas por rochas cristalinas e xistosas do antigo zócolo, cubertas de arxilas nas zonas dos altiplanos,...

ENTRADA LARGA

Estado de África ecuatorial que limita ao N con Camerún e a República Centroafricana, ao L e ao S coa República Democrática do Congo, ao SO con Cabinda (Angola), ao S con Angola e ao O con Gabón e o Océano Atlántico (342.000 km2; 2.758.000 h [1998]). Esténdense entre os 4° N 5° S de latitude e os 11° 18° de lonxitude L. A súa capital é Brazzaville.
Xeografía física

Relevo e xeoloxía
A estreita fachada atlántica da República do Congo comprende unha chaira litoral de materiais aluviais dun centenar de quilómetros de longo, que se eleva lentamente cara aos macizos precámbricos de Chaillou e Mayombe, cunha altura media de 550 m. Este sector de pregamento transfórmase nun conxunto de altiplanos que separan as concas dos ríos Congo e Ogooué. A rexión central está ocupada polo val do río Niari. Cara ao N esténdese unha rexión de terras altas, coa meseta de Batéké atravesada por numerosos afluentes dos ríos Congo e Ubangui. No resto do...

1. Relativo ou pertencente ao Congo ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante do Congo.