"ORGA" (Contén)

PERSOEIRO

Bispo de Astorga (1061-1065). Foi monxe nun mosteiro de Sahagún. Fernando I confioulle a misión de traer de Sevilla a León as reliquias de santo Isidoro. Está soterrado na igrexa de Santa Marta de Astorga. A súa festividade celébrase o 23 de febreiro.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Celanova baixo a advocación de san Miguel.

1. Doutrina filosófica oposta ao vitalismo e ao animismo, segundo a que a vida é o resultado da organización. Por unha banda, a vida resulta mecanicamente da organización dos órganos e, por outra, cada órgano dispón, ademais das propiedades vitais que lle son propias, da capacidade de organizarse.

2. Teoría médica que sostén que todas as enfermidades teñen como causa unha lesión orgánica.

3. Teoría sociolóxica que establece unha clara analoxía entre o funcionamento e as leis que rexen a sociedade e as dos seres vivos. Defendérona Herbert Spencer, que non admitía o evolucionismo na sociedade, René Worms, Paul von Lilienfeld ou Albert Schäffle. A influencia deste enfoque diminuíu a finais do s XIX, pero atópanse afinidades en teóricos actuais.

4. Teoría psiquiátrica que defende a existencia de lesións morfolóxicas do sistema nervioso central como base das enfermidades mentais.

1. Relativo ou pertencente ao organicismo.

2. Partidario do organicismo.

1. 1. Relativo ou pertencente a un órgano ou a un sistema de órganos.

   2. Relativo ou pertencente aos seres organizados.

2. Que está constituído por diferentes partes que desempeñan unha función coordinada en conxunto.

3. Relativo ou pertencente aos compostos do carbono.

4. Aplícase, por oposición a funcional, ao trastorno ou á síndrome que van acompañados de alteracións anatómicas.

5. 1. Relativo ou pertencente aos órganos constitucionais e lexislativos dun estado ou entidade.

   2. lei orgánica

      lei orgánica.

6. Arquitectura que trata de organizar as partes dunha construción en consonancia co conxunto da obra e desta coa paisaxe e o contorno. Avar Aalto e Eric Gunnar Asplund, coas escolas finlandesa e sueca, tipificaron esta tendencia da arquitectura do s XX; pero a obra organicista máis importante é a realizada polo estadounidense Frank Lloyd Wright.

7. ...

PUBLICACIÓNS

Publicación editada en Padrón a partir de 1883. Subtitulouse “Quincenario humorístico dedicado al bello sexo padronés y cesureño” e logo “Periódico humorístico dedicado al bello sexo padronés y cesureño”. Saíu dúas veces ao mes para logo aumentar a tres. Fundouno e dirixiuno Paulo Pérez Costanti, e incluíu artigos sarcásticos e poesía.

1. 1. Entidade biolóxica unicelular ou pluricelular, animal ou vexetal, normalmente capaz de facer un ciclo vital completo, é dicir, nacer, crecer e reproducirse.

   2. Conxunto de órganos que funcionan coordinadamente formando un todo individual con vida propia e diferenciado do resto do mundo exterior a el.

   3. Corpo humano.

2. 1. Conxunto de persoas organizado ou constituído dunha maneira conscientemente apta para unha finalidade social.

   2. Conxunto de oficinas, dependencias ou empresas que forman un corpo ou unha institución de tipo social ou político.

1. Acción e efecto de organizar ou organizarse.

2. 1. Maneira de estar constituído un conxunto ou xeito como funciona.

   2. Maneira de estar constituído un ser vivo.

3. Conxunto de persoas que pertencen a un grupo ou a unha asociación organizada.

4. Conxunto de órganos e dependencias en que se estrutura a Administracion Pública. As normas de organización determinan as competencias e os principios de relación entre os diferentes órganos.

5. Conxunto de técnicas para potenciar a produtividade do traballo industrial, sistematizadas por F. W. Taylor no derradeiro decenio do s XIX. As súas características fundamentais son, en primeiro lugar, a análise sistemática, realizada por técnicos especializados, das diferentes operacións que han de realizar os traballadores, o que comporta unha gran separación entre o pensamento e a execución do traballo. En segundo lugar, a avaliación dos lugares de traballo e a súa asignación aos traballadores mellor dotados para cada un, a simplificación das tarefas que corresponden a cada lugar de traballo, que achegou, sobre todo nun primeiro momento, a creación dun gran número de especialistas en detrimento dos oficios clásicos e dos obreiros polivalentes. En terceiro lugar, a busca dunha cooperación entre a dirección e os traballadores na marcha da empresa, sen pór en cuestión a estrutura xerárquica. E, en cuarto e último lugar, o establecemento da remuneración dos traballadores en relación a uns...

6. Determinación da función ou da utilización das diferentes partes dun territorio concreto, espazo urbano, espazo rural, infraestruturas ou parques.

7. Estruturación social en que a racionalidade predomina sobre a espontaneidade. As relacións que se establecen nunha sociedade organizada formalmente son de tipo impersoal e indirectas, e o papel de cada individuo é escollido segundo a súa eficiencia e a súa efectividade.

8. Utilización racional e coordinada das distintas partes dunha empresa co fin de conseguir a máxima eficacia dos medios utilizados.

9. ...