"Pin" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor, militar e político. Foi ministro da Mariña e Ultramar, deputado e presidente da Junta do Crédito Público. Escribiu, entre outras obras, Poema da mocidade (1865), Tristezas à beira mar (1866), A mantilha de Beatriz (1878) e unha História de Portugal (1869-1874).

GALICIA

Escritor e presbítero. Doutor en Filosofía e Letras, exerceu tamén como colaborador de prensa. Publicou, entre outras obras, Curso de lengua portuguesa (1936), Curso elemental de lengua latina (1941), Cien frases ante la muerte (1945) e Pastor Díaz dentro del Romanticismo (1949).

GALICIA

Actor. Comezou no teatro na compañía Abrente, inserida na asociación homónima, promotora das Mostras de Teatro en Galego Abrente de Ribadavia, e da que foi presidente. Entre 1969 e 1974 interpretou con este grupo obras de Alejandro Casona e Jorge Díaz. A partir de 1978 e ata 1985 pasou a formar parte de Teatro Artello, onde participou nas montaxes: Tarará chis-pum, a partir dunha creación colectiva; Pic-nic, de Fernando Arrabal; As nubes, de Aristófanes; A cantante calva, de Ionesco; Celtas sen filtro, de Méndez Ferrín; e Gulliver F.M., de Antón Reixa. Tamén traballou no Centro Dramático Galego, institución da que foi director en 1986 e 1987, e representou Agasallo de sombras, de Vidal Bolaño; Os vellos non deben de namorarse, de Castelao; As tres irmás, de Čekhov; As alegres casadas, de Shakespeare; O incerto señor Don Hamlet, de Álvaro Cunqueiro; Un soño de verán, de Shakespeare; e Valle-Inclán 98. No ano 1988 fundou a Compañía de Ernesto Chao coa que realizou unha soa obra: O coronel...

GALICIA

Pintor e escultor. De formación autodidacta, comezou a expoñer en Vigo no ano 1971. Na súa produción pitórica, en óleo ou acuarela, interesouse pola temática da vida cotiá: paisaxes campestres (Vista do delta do Miño), motivos mariñeiros (Mariscadoras na Ría), e a relixiosidade popular a través das escenas de romarías ou retratos de santos e de familiares (Tarde de merenda). No eido escultórico destaca o seu interese polo tratamento da figura humana en diferentes soportes como a madeira, o barro ou a pedra.

PERSOEIRO

Compositor e pianista. Realizou estudios musicais con Wojciech Zywny e Jósef Elsner e posteriormente ingresou no conservatorio de Varsovia. Deu os seus primeiros concertos entre os anos 1829 e 1830, e instalouse definitivamente en París no 1831, no centro do romanticismo francés, onde desenvolveu unha intensa actividade como compositor, concertista e profesor da aristocracia; neste país relacionouse con Liszt, Berlioz, Bellini e Rossini, entre outros músicos. Nesta cidade coñeceu a George Sand, escritora coa que mantivo unha relación e coa que se trasladou a Mallorca en 1838 para realizar unha cura de repouso na cartuxa de Valldemossa. En 1848 realizou unha xira por Inglaterra e Escocia, e despois dalgúns meses de inactividade morreu en París. Considerado como un dos grandes compositores para piano, do que extraeu todas as posibilidades técnicas e expresivas, innovou a súa técnica, enriqueceu a dixitación (o terceiro dedo pasou para o quinto) e modificou o uso do pedal. Agás algunhas obras...

1. Medida de capacidade para áridos que equivale a un ferrado. OBS: Nalgunhas zonas de Galicia equivale a medio ferrado, como en Caldas de Reis, ou a tres ferrados, como en Verín. Ex: Levei tres choupíns de trigo para moer.

2. eiga de pequenas dimensións.

3. Artefacto pirotécnico composto dun cartucho cheo de pólvora e dunha vara que, ao prendelo, estoupa no aire cun forte balbordo.

4. Nome co que se coñece algúns cogomelos, especialmente os dos fungos do xénero Macrolepiota.

REPUBLICAS

Estado creado no N de Italia por Napoleón Bonaparte, o 29 de xuño de 1797, con territorios conquistados aos austríacos ou separados da República de Venecia. O 17 de xullo de 1797 incrementou o seu territorio coa incorporación da República Cispadana e as anexións de territorios pertencentes aos Estados Pontificios; nese momento comprendía a maior parte das actuais rexións da Lombardía e Emilia-Romaña (agás Parma) e a franxa occidental de Venecia. O novo estado recibiu o recoñecemento de Austria polo Tratado de Campoformio (17.10.1797), estableceu a súa capital en Milán, divididiuse en departamentos, dotouse dunha Constitución baseada no modelo francés e organizou un exército de tropas francesas. Para sufocar as loitas e enfrontamentos internos e trala Batalla de Marengo, Napoleón impuxo a súa hexemonía sobre a República Cisalpina, que pasou a denominarse República Italiana (25.1.1802). No 1805 converteuse en Reino de Italia, con Napoleón como xefe do estado. Despois da derrota napoleónica...

1. Que amosa complicidade.

2. 1. Persoa que auxilia o delito que van perpetrar outros, aos que axuda con actos de preparación ou simultáneos, pero sen tomar parte directa nin necesaria na execución do mesmo.

   2. Quen participa nalgunha cousa sen actuar directamente.

FAMILIAS

Familia de escultores, orixinaria dos Países Baixos, que estivo activa en Toledo no s XVI. Diego Copín de Holanda (?-1542?), traballou no retablo maior (1500) e no sepulcro dos Reyes Viejos (1507-1509) da catedral toledana. Na porta de Los Leones contou coa axuda do seu fillo Miguel Copín para o entallado das portas.

PUNTA

Punta da beira meridional da ría de Camariñas, no litoral da parroquia de Moraime (concello de Muxía), situada ao L da vila de Muxía.