"USA" (Contén)

PUBLICACIÓNS

Publicación editada polo Club de empleados de Casa de Galicia en Montevideo a partir do 1 de outubro de 1956. Coordinada por Antonio Paleo Fernández, contaba coa colaboración de Nélida Prado, Ana Mª Núñez, Rubén Montes, Manuel Chao, Antonio Rey Trigo, Manuel G. Terán e Francisco López Maseda, entre outros. O seu primeiro número saíu como homenaxe aos fundadores da sociedade que celebraba o seu 39 aniversario. Incluíu ademais retratos, algunha fotografía do local social e debuxos de motivos galegos.

PERSOEIRO

Paleontólogo e teórico da evolución. Logo de licenciarse en Farmacia, iniciou a partir de 1933 unha intensa colaboración con Fernández de Villalta, que o levou a prospectar numerosos xacementos do Mioceno do Vallés-Penedés; froito deses traballos foi a revisión da estratigrafía empregada tradicionalmente e a introdución dos termos Vallesiano e Turoliano para referirse a dous pisos diferentes do Terciario. En 1952 publicou a súa tese de doutoramento, Los jiráfidos fósiles en España, que lle valeu o recoñecemento internacional, polo que entre 1952 e 1958 organizou os Cursillos Internacionales de Paleontología de Sabadell. Foi catedrático de Paleontoloxía nas universidades de Oviedo (1961) e Barcelona (1963-1972). En 1969 fundou o Instituto Provincial de Paleontología (despois Institut Paleontològic “M. Crusafont”), que dirixiu ata 1983. Paralelamente ás súas contribucións ao estudo dos mamíferos fósiles, dende 1948 realizou unha intensa tarefa de investigación e...

PERSOEIRO

Poeta brasileiro. De formación naturalista, iniciou o simbolismo en Brasil. Da súa produción destacan, entre outras obras: Missal (1893), Broquéis (1893), Evocações (1898) e Últimos sonetos (1905).

1. Relativo ou pertencente ás cubomedusas.

2. Cnidario da antiga orde das cubomedusas.

3. Antiga orde de cnidarios que se pasou a considerar como unha clase, a dos cubozoos.

GALICIA

Escritor. Colaborou co xornal El Eco de las Mariñas, co Anuario Brigantino, coa asociación cultural Candilejas e coa coral polifónica da vila. Ademais, traballou con numerosas agrupacións musicais e cadros de declamación.Traduciu ao galego dúas obras de Rabindranath Tagore tituladas O carteiro do rei, da que se fixeron numerosas representacións teatrais, e Malini, publicadas ambas as dúas en 1976. Con Mi tumba y yo obtivo o primeiro premio de contos no certame literario-musical da Unión Protectora de Artesanos de Santiago de Compostela e unha mención de honra no certame Breogán do centro galego de Bizkaia coa narración Tiñan frío. Publicou, ademais, Alcumes recollidos en Betanzos (1989), xunto con Xesús Torres Regueiro, e O que non quedou no protocolo (1992).

PERSOEIRO

Pintor e militar. Nos seus temas destacan as escenas hípicas e militares. Traballou en París no estudo de Detaille e estableceuse máis tarde en Barcelona. Pintou os retratos oficiais de Antonio López, Afonso XIII, Joan Prim e do presidente mexicano Porfirio Díaz. Ilustrou a obra de Francesco Barado La vida militar en España (1887).

PERSOEIRO

Freire dominicano. Formouse no convento de San Domingos de Ribadavia, onde ensinou teoloxía antes de ser nomeado prior do convento de San Pedro Mártir de Toledo. Foi un dos máis destacados benfeitores do convento de Ribadavia, do que foi prior ata o 1412, ano no que foi nomeado provincial da súa orde en España. Ocupou a mitra de Salamanca (1413-1420) e logo a de Ourense (1420-1424), cidade na que nunca residiu e que sería gobernada polo seu provisor, frei Lope de Galdo. En 1424 promovérono a bispo de León e levou a cabo un importante labor de goberno ao promulgar as Constitucións Sindicais (1426) nas que se castigaban os abusos de cabaleiros e sacerdotes sobre as vilas dependentes do bispado. En 1434 foi promovido ao bispado de Osma, pero rexeitou o posto e continuou na sé leonesa.

PERSOEIRO

Freire dominicano. Prior do convento de San Domingos de Ribadavia. No ano 1431 foi o rexente da cátedra de Sentencias no estudo xeral de San Pablo de Valladolid.

PERSOEIRO

Freire dominicano. Mestre de filosofía e confesor de Xoán II, foi vigairo e prior do convento de Ribadavia.

GALICIA

Actriz. Participou coa Compañía Luís Seoane en Forzas eléctricas (1986) ou Aquela historia de Bly (1987). Posteriormente, formou parte do elenco da montaxe da Escola Dramática Galega en Como as camisas de liño, sobre textos de Ramón Otero Pedrayo. Tamén traballou coa compañía Uvegá Teatro na obra Trínguili Trángala, de Vicente Montoto. En 1992 actuou en Tatuaxe, de Manuel Lourenzo, e en 1993 en Saxo Tenor, de Roberto Vidal Bolaño. Participou, así mesmo, nas montaxes de Teatro do Atlántico Vellos tempos (1998), sobre un texto de Harold Pinter e O cerco de Leningrado (1999), a partir do texto de José Sanchís Sinisterra, interpretación esta última pola que recibiu o Premio María Casares á mellor actriz protagonista no ano 2000. Tamén para esta compañía foi axudante de dirección no espectáculo Solo para Paquita (2000), de José Sanchís Sinisterra. A súa colaboración co Centro Dramático...

GALICIA

Actriz. Iniciou o seu labor teatral no grupo Avento de Vigo e desenvolveu a maior parte da súa actividade na compañía de teatro de rúa Os Quinquilláns, na que participou en diversas montaxes, como Danza da meiga no campo da festa (1991), Feira de lixos (1992), As voces do mar (1996), Os irmadiños (1999) e A noite (2001). Traballou tamén na montaxe Valle-Inclán 98 para o Centro Dramático Galego.

1. Disposto en forma de cruz.

2. Aplícase ás follas opostas e dispostas de xeito que cada parella forma un ángulo recto coa parella inmediatamente superior e coa inferior.