"RM" (Contén)

PERSOEIRO

Actriz e manipuladora de monicreques. Membro fundador do colectivo de animación á lectura Digolondango e dos grupos de monicreques Boinas Días, Tasel e Cachirulo. Con esta última compañía representou, entre outras obras, A bela e a besta, A Illa do tesouro, A merenda de Gamelón, peza da que tamén é autora, A guerra das Galicsias, ou El-Rei Artur e a abominable dama, da que é coautora xunto a Xurxo Rei e Marilar Aleixandre.

PERSOEIRO

Doutor en Medicina pola Universidade Central. Catedrático de Hixiene e Sanidade na Universidade de Santiago de Compostela e, posteriormente, na Universidad Complutense de Madrid. Completou os seus estudios no Instituto de Medicina Preventiva do Exército, no Instituto Pasteur de París, no Tropeninstitut de Hamburgo e no Instituto Pasteur de Bruxelas, entre outros centros. Realizou investigacións sobre epidemioloxía e medicina xeográfica galega, en colaboración cos profesores da universidade compostelá Gestal, Daporta, Míguez e Fontán. Elaborou informes sobre os efectos das armas químicas no conflito Irán-Iraq, por petición do Secretario Xeral das Nacións Unidas, e formou parte da misión médica que se ocupou de estudar estes axentes en Angola en 1990. Colaborou de forma habitual en revistas especializadas. Membro numerario da Real Academia de Medicina de Galicia e da Real Academia de Farmacia, foi xefe de Sanidade Militar e Civil de Santiago e director do Hospital Militar da Coruña.

GALICIA

Pintora. A finais dos anos sesenta viaxou a París, onde o coñecemento das distintas correntes artísticas contribuíu a encher de liberdade os seus lenzos. A súa obra bebeu das diferentes estéticas na busca da expresión a través das formas e das cores. Evolucionou dende a figuración ata a abstracción xeométrica con referencias cubistas, futuristas e surrealistas para despois achegarse a unha estética informalista e a unha simplicidade próxima ao construtivismo. Empregou as cores intensas, planas e a sobriedade das veladuras. Nas súas teas, traballadas como un elemento activo no que o espazo cobra vital importancia, introduciu obxectos de metal e outros materiais na busca da tridimensionalidade. Da súa produción destacan a serie Chador, Más allá del color, Credo in unum primum, La escalera de Jacob e El bosque de las primeras cosas. Realizou a súa primeira exposición na Galería Torrado de Pontevedra (1983) e dende aquela destacan, entre outras,...

CIDADES

Cidade do land de Renania do Norte-Westfalia, Alemaña (57.600 h [1990]). Está situada na marxe esquerda do Rin, entre Düsseldorf e Colonia. É un importante núcleo industrial.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Boimorto baixo a advocación de san Cristovo.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Boimorto. Pertenceu a un antigo mosteiro de monxas beneditinas fundado cara ao 1152 por Lupa Pérez de Traba, filla do conde Pedro Froilaz. Construída no primeiro cuarto do s XIII, ten unha soa nave e unha ábsida de planta rectangular que aumentou en altura e acadou a mesma ca a nave. A ábsida cóbrese cunha bóveda de canón apuntada, reforzada por un arco faixón de igual directriz. O arco triunfal é apuntado e dobrado, a rosca menor descansa nun par de semicolumnas pegadas de fustes curtos sobre bases áticas e con capiteis vexetais formados por pequenas follas sen nervaturas con pomas ou volutas nas puntas. O arco faixón presenta unha organización e decoración similar. A fiestra que debeu existir no testeiro da ábsida desapareceu e no seu lugar situouse outra arquitrabada que non se ve dende o interior. Ao norte construíuse unha sancristía, que permitiu que no seu interior se conserven os canzorros cóncavos que se perderon no beiril meridional. Ao norte da nave...

1. Que dorme.

2. Aplícase á parte do corpo que queda insensibilizada momentaneamente.

3. Aplícase ao animal en actitude de durmir, coa cabeza apoiada nas patas dianteiras.

4. 1. Madeiro ou pedra colocada normalmente no chan, que serve de apoio a outras situadas horizontal ou verticalmente. OBS: Tamén se chama pé dormente.

   2. Cada unha das pezas de madeira dun barco nas que se cravan as táboas do sollado.

1. Cuarto destinado para durmir.

2. Mobles que constitúen o cuarto de durmir.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, situado ao SL da capital, á beira do río Guadalquivir (91.138 h [1996]). Cabeza dunha fértil área agrícola, na que as oliveiras, laranxeiras e hortalizas son os principais produtos cultivados, no último cuarto do s XX, debido a un proceso de difusión a partir da capital, converteuse nun próspero núcleo industrial, no que destaca a elaboración de aceites, materiais de construción, mobles e o sector téxtil. Fundouna Fernando III o Santo despois da conquista de Sevilla. Do seu patrimonio cultural cómpre salientar as igrexas de Santa María Magdalena, a conventual de Santa Ana e a alquería de El Pilar.

PERSOEIRO

Escultor alemán. Esculpiu, en estilo gótico florido, o altar das Dores de María na igrexa de San Nicolao de Kalkar (1522) e o altar de María de Xanten (1535-1536).