"xia" (Contén)

PERSOEIRO

Raíña de España, neta de Vitoria I de Inglaterra. Convertida ao catolicismo, o 31 de maio de 1906 casou co Rei Afonso XIII, día no que foron obxecto dun atentado anarquista. En 1931, coa proclamación da Segunda República Española, exiliouse a Francia e posteriormente a Italia. Separada do seu home, viviu en Reino Unido e, durante a Segunda Guerra Mundial, retirouse a Lausanne. Os seus restos foron trasladados ao Real Monasterio de San Lorenzo de El Escorial en 1985.

1. Persoa que está encargada de vixiar.

2. Torre construída nun lugar elevado desde o que se pode observar o horizonte e calquera perigo.

CUMIOS

Cumio da serra da Capelada situado entre os concellos de Cariño e Cedeira, que acada os 617 m de altitude. A cara oeste cae directamente ao mar formando os cantís máis altos da Península Ibérica e, para algúns autores, de Europa.

PUNTA

Punta do litoral atlántico situada entre cabo Home e a punta Couso, na parroquia do Hío (Cangas).

1. Observar con atención algo ou a alguén procurando non ser visto.

2. Observar con atención algo ou a alguén para velar pola súa seguridade.

CIDADES

Cidade do sheng de Sichuan, na rexión do Suroeste (156.823 h [1990]). Situada á entrada da boca do Iang-Tse, é un centro comercial e un porto fluvial.

1. Conxunto de ascendentes dunha persoa.

2. Ciencia que establece o parentesco entre persoas e liñaxes e estuda a orixe, a descendencia e as alianzas. Complementaria da heráldica e auxiliar da historia, tamén é debedora da bioloxía, da socioloxía, da estatística ou do dereito, entre outras ciencias. En Exipto, India e Grecia, os reis, os eupátridas e os heroes tiñan árbores xenealóxicas que os emparentaban cos deuses. Na Biblia, as listas xenealóxicas teñen a miúdo un sentido simbólico e mnemotécnico. A xenealoxía moderna aparece no s XVI, pero acada o seu cume no s XVII. O xeito de establecer as xenealoxías pode ser moi variado e adoita facerse mediante as táboas xenealóxicas e as árbores xenealóxicas.

1. Tipo de alimentación de certos animais en que se inxire terra para asimilar os produtos que esta contén.

2. Hábito morboso de comer terra ou materiais similares.

ENTRADA LARGA

Estado asiático, situado na parte occidental de Transcaucasia (69.492 km2; 4.918.000 h [estim 2001]). Limita ao N con Rusia, ao O co Mar Negro, ao S con Turquía e Armenia, e ao L con Acerbaixán. Forman parte dela as repúblicas autónomas de Abkharia, Adxaria e Ossetia Meridional. A súa capital é Tbilisi.
Xeografía física
A maior parte do territorio de Xeorxia é montañoso xa que comprende case que todo o Gran Cáucaso e a súa parte axial é a serra principal do Cáucaso, cos picos El’-brus (5.642 m) e Kazbek (5.047 m). Nos límites de Xeorxia aparecen os Alpes de Abkhazia, con formas de relevo alpino que acadan o seu cumio no Dombaj-Ul’gen (4.047 m). O Cáucaso central ten altitudes superiores aos 5.000 m e ao S aparece o sistema montañoso do Pequeno Cáucaso. Entre o Gran Cáucaso, a serra Surami e as montañas de Adxaria atópase a chaira da Cólquida, no curso inferior do río Rioni. Na parte montañosa, os invernos son relativamente temperados e os...

ILLAS

Illa do S do Océano Atlántico (3.755 km2; 4.144 km2 cos illotes adxacentes de Willis, Bird, Annenkov, Pickersgill e Clerke. Hai factorías baleeiras na costa, en Leith Harbour e Grytviken, caza de focas e algúns rabaños de renos. En 1985 converteuse nun territorio británico coas illas Sandwich do Sur.