"To" (Contén)

Disección cirúrxica dun músculo.

miómero.

Relativo ou pertencente á miotonía.

Construción situada en Padriñán (Sanxenxo). Construíuse no s XVII, anexado a unha torre da mesma época. Presenta unha planta en forma de L con dous corpos diferenciados, de distinta altura; o máis alto ten remate con ameas e leva na fronte un escudo de armas, así como diversos elementos decorativos como gárgolas ou pináculos. O conxunto complétase cun patio, ao que se accede a través dun portalón con ameas, un hórreo de nove pés e un pombal. Foi propiedade de Emilia Pardo Bazán.

Construción situada en Caleiro (Vilanova de Arousa). Consta dunha torre cadrada de tres andares e un edificio de dúas alturas e planta rectangular. A torre está coroada cun antepeito con ameas, unicamente nun dos seus lados; gárgolas nos catro vértices e escudo na planta superior dunha das arestas. Destaca a cheminea, de grandes dimensións, rematada con pináculos, e un hórreo.

Construción situada en Miraz (Friol). Realizado en cantaría de granito, consta dunha torre con ameas de dous andares, con planta cadrada, e un edificio anexo de dúas plantas con corredor. Ao seu lado, desenvólvense as dependencias de servizo, arredor dun patio e o conxunto ten forma de L. Nos muros da torre atópanse os escudos dos Saavedra, Taboada e Ribadeneira. Foi declarado Ben de Interese Cultural en 1994.

Incisión cirúrxica na membrana timpánica.

Calquera sal ou éster do ácido mirístico que se atopa nas graxas animais e nos aceites vexetais en forma de glicérido. O máis importante é a trimistirina, que se obtén da noz moscada por extracción con éter.

Instrumento musical construído orixinalmente cunha cana á que se lle practicou un furado no tubo que fai de embocadura, tapado nun dos seus extremos co nó, e cunha membrana de diferentes materiais, no outro. Produce son ao cantar ou falar a través da incisión, facendo vibrar a membrana.

Arbusto de ata 5 m de altura que presenta follas opostas, coriáceas, ovais ou lanceoladas cun curto pecíolo e de cor verde escura, flores pequenas, solitarias, axilares, de cor branca, moi olorosas e con estames amarelos, e froito en baga de cor negra azulada con moitas sementes. É unha planta moi olorosa e aromática, florece en primavera nas ladeiras, e forma parte de bosques de piñeiros ou de matogueiras. En Galicia rexistrouse como asilvestrada en diversas localidades como Gondomar (Pontevedra) ou as Illas Cíes.

Nome que se deu na Antigüidade á parte do Mar Exeo comprendida entre Ática (ou a punta meridional da illa de Eubea), Laconia e as Cícladas.

Aceite que se extrae do mirto e que posúe propiedades balsámicas e desinfectantes das vías respiratorias.

2mosquito.