"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Soprano. Estudiou no conservatorio de Madrid. Inicialmente cultivou o lied pero debutou en México con ópera e no Liceu de Barcelona (1969). Cun repertorio moi variado, gravou zarzuelas e lieder.

PERSOEIRO

Historiador da arte e arqueólogo. Licenciado en Dereito e doutor en Filosofía e Letras (1933) pola Universidad Central de Madrid. Exerceu a docencia no Instituto Nebrija de Madrid. Durante a Guerra Civil traballou desde 1938 no Servicio de Recuperación Artística e, en 1939, foi nomeado inspector dos Depósitos de Arte. En 1940 accedeu ao cargo de comisario da 3ª Zona do Servicio de Defensa do Patrimonio Artístico Nacional (Euskadi, Navarra, Aragón e Catalunya) e, en 1945, desempeñou o mesmo cargo na 1ª Zona (Galicia, Asturias, León e Zamora), durante máis de trinta anos. A instancias súas redactáronse en 1964 as Instruciones del Patrimonio Artístico Número Cuatro, que protexeron o núcleo antigo de Santiago de Compostela da especulación inmobiliaria. En 1967 foi nomeado director do Museo das Peregrinacións de Santiago de Compostela e, en 1977, subdirector xeral de Belas Artes. Como funcionario do corpo facultativo de conservadores de museos, reorganizou e instalou gran número destas institucións,...

1. Relativo ou pertencente a Champagne ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Champagne.

3. ariedade da lingua de oïl que se escribiu e falou na comarca de Champagne.

PERSOEIRO

Exiptólogo francés. Coñecido como Champollion le Jeune, fundou a exiptoloxía científica. Estudiou as linguas árabe, copta, etíope, hebrea, siria e caldea. En 1797 escribiu unha memoria na que defendeu que a lingua copta era unha forma tardía da antiga lingua exipcia. Sobre esta teoría, e logo de traballar sobre os xeroglíficos, publicou o Précis du système hiéroglyphique des anciens égyptiens, figuratif, idéographique et alphabétique (Compendio do sistema xeroglífico dos antigos exipcios, figurativo, ideográfico e alfabético, 1824), clave para o desciframento da escritura exipcia antiga conseguida, sobre todo, grazas á pedra de Rosetta. Foi nomeado director do museo exipcio do Louvre en 1826 e profesor da cátedra de Exiptoloxía creada expresamente para el no Collège de France en 1831. Entre 1828 e 1830 permaneceu en Exipto. Escribiu De l’écriture hiératique des anciens Egyptiens (Sobre a escritura hierática dos antigos exipcios, 1821) e Panthéon égyptien (Panteón...

PERSOEIRO

Escritor francés. Participou na Guerra Civil española e na Resistencia francesa. Da súa produción destacan as obras Rien qu’un témoignage (Nada máis que un testemuño, 1937) e La superbe (A soberbia, 1967).

1. Variante do apelido galego Chao.

2. Liñaxe que trae como armas escudo acuartelado: primeiro e cuarto, en campo de goles, con dúas faixas de veiros de prata e azul; segundo e terceiro, en campo de goles, cunha barra de prata.

PUBLICACIÓNS

Publicación bisemanal subtitulada “La Revista de los gallegos”, que se editou (1969-1970) en Madrid. Raimundo García Domínguez Borobó foi o seu director e fundador e Jesús Tobío, subdirector. Acollía traballos de colaboradores como Manuel Blanco Tobío, Máximo Sar, Ben-Cho-Shey, Fernando Mon, Otero Pedrayo, Blanco Amor, Carlos García Bayón, A. Tomé, Lavandeira ou Siro López; os tres últimos deseñaban o humor gráfico. Nesta publicación confluíron varias xeracións de escritores, tanto da preguerra e do exilio, como autores novos. Contaba coas seccións: “Anacos”, “Folloteca”, “Pensando en gallego”, “Economía” e “Actualidad”. A revista daba a coñecer a realidade e a actualidade de Galicia, centrada na economía das “Páxinas económicas, Galicia como empresa” e na política, nacional ou internacional, en “Atlas en el Toral”. No eido cultural acollía traballos sobre música, historia e literatura, nos apartados “Poetas do Chan”, “Biblioteca Gallega” e “Anaquelerías”, e a...

PUNTA

Punta do litoral da parroquia de Razo, no concello de Carballo, situada fronte aos illotes das Percebeiras.

MONTES

Monte que serve de límite ás parroquias de Arbo e Cabeiras (concello de Arbo), Cerdeira (concello das Neves) e Luneda (concello da Cañiza). O seu cumio acada os 956 m de altitude.

PUNTA

Punta do litoral da parroquia de Sorrizo, no concello de Arteixo, situada ao NO do porto de Sorrizo.

PUBLICACIÓNS

Publicación bilingüe subtitulada “Revista galega de información general”, que apareceu en Caracas en novembro de 1984. Na dirección contou con Manuel Ponte e no grupo de colaboradores destacaron, entre outros, Ramón Coutiña, Manuel Álvarez Quiroga e Noemí Candón. É unha revista de carácter informativo orientada á comunidade galega emigrante na que se incluían, sobre todo, temas culturais.

1. 1. Calzado de coiro, con piso de madeira, que chega ata o nocello e que se ata con amallós.

   2. Calquera tipo de calzado coa sola de madeira.

2. Calquera tipo de calzado vello e moi gastado.

3. 1. Calzado de gran tamaño.

   2. Pé grande. OBS: Emprégase xeralmente en plural.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Sarria baixo a advocación de san Mamede.