"AN" (Contén)

1. Persoa que fai chantos.

2. Póla que se introduce na terra para que prenda.

3. Pao, estaca ou póla que se crava no chan para facer un valado.

4. Pé dunha planta.

5. Talo da col.

6. Anaco grande de pan con moita codia.

7. Paraugas grande, que se chanta no chan, usado para abrigarse da chuvia e para protexer os produtos dos vendedores das feiras e mercados.

CIDADES

Cidade do departamento de Val-d’Oise, na Île-de-France, Francia, situada preto do bosque de Chantilly (11.341 h [estim 1988]). É un centro industrial (fabricación de película fotográfica) e turístico. Teñen tradición as carreiras de cabalos do seu hipódromo. Cara ao 1530, os Montmorency converteron o seu castelo medieval nun dos máis notables castelos franceses, e no 1632 pasou aos Condé. Consta de dúas partes: o Grand-Château, reconstruído no s XIX, e o Petit-Château ou châtelet, obra de Jean Bullant (1560). No seu interior acolle o Musée Condé. A manufactura da porcelana de Chantilly, creada en 1735, perdurou ata 1870, e produciu pezas de formas europeas con decoración de inspiración xaponesa. No s XVIII tivo moita importancia a confección de encaixes de Chantilly con motivos ornamentais en forma de flores, paxaros, bolboretas ou outras.

1. Crema escumosa feita de nata, azucre moído e vainilla ou canela.

2. Pequeno pastel formado por dúas finas capas de masa follada entre as que se dispón un recheo da crema de chantilly.

1. Lousa ou pedra grande que se coloca verticalmente nas marxes dun terreo para cercalo.

2. Pao, estaca ou rama que se crava no chan para formar un valado.

3. Fragmento lítico de pouco espesor orixinado predominantemente por meteorización física a partir de rochas estruturadas en planos de esquistosidade (xistos, lousas, etc).

1. chanto.

2. 1. Pao colocado verticalmente que soporta algunha cousa.

   2. Pao que se crava na terra polo seu extremo inferior para suxeitar algo, especialmente os talos e as pólas das plantas.

3. Cada un dos cravos que suxeitan a lamia do carro.

PERSOEIRO

Lingüista francés. Especializouse no estudo comparativo do grego antigo e publicou, entre outras obras, La formation des noms en grec (A formación dos nomes en grego, 1932), Grammaire homérique (Gramática homérica, 1942 e 1953) e Ditionnaire étymologique de la langue grecque (Dicionario etimolóxico da lingua grega), que se comezou a publicar en 1967.

PERSOEIRO

Crego absolutista. Foi reitor de San Bieito en Santiago de Compostela e cóengo da catedral. Fundou a igrexa das Ánimas de Santiago de Compostela. Foi administrador xeral do Real Hospital de Santiago de Compostela e vogal da xunta de purificación constituída en 1823 para perseguir os liberais. Colaborador das publicacións absolutistas El Sensato e La Estafeta, editou Pronta contestación que da el cura de San Benito D. Manuel Chantre y Torre a la posta que recibió por la “Gaceta Marcial” del 2 de marzo de 1813 (1813) e a Respuesta al artículo “Época Milagrera” de la “Gaceta Marcial” (1813).

PERSOEIRO

Escultor inglés. Foi aprendiz dun tallista en Sheffield e logo ingresou na Royal Academy de Londres. Realizou un gran número de bustos, entre os que destacan os de William Pitt, Sir Walter Scott (1828) e George Canning. Entre outras obras sobresaen Lady Frederica Stanhope at Chevening Church (1824) e a estatua ecuestre de Xurxo IV en Trafalgar Square (Londres, 1828).

1. Cada unha das pezas horizontais dunha escaleira, onde se pisa cando se sobe e baixa.

2. Travesa horizontal dunha escada, onde se apoian os pés.

3. Travesa dunha grade.

4. Listón de madeira colocado horizontalmente nunha cancela ou nun portelo.

5. Cada un dos diferentes niveis nos que se sentan os espectadores dun estadio, dun anfiteatro ou doutra instalación semellante.

GALICIA

Xornalista e editor. Despois de fundar o xornal vigués La Oliva, xunto con J. Ramón Fernández en 1856, marchou a La Habana; alí constituíu unha librería e un obradoiro de publicacións. En 1868 fundou, xunto con Francisco de Armas Martínez, a revista El Ateneo. Máis tarde editou os semanarios El moro Muza, D. Juanípero, Juan Palomo e La Legalidad. Amais exerceu como correspondente en Cuba do xornal El Heraldo Gallego de Ourense. Na súa editorial La Propaganda Literaria publicou numerosos libros en galego, entre eles, Follas Novas (1880) de Rosalía de Castro, e Aires da Miña Terra (1880), de Curros Enríquez. Contribuíu, do mesmo xeito, á impresión de Historia de Galicia, de Murguía, e á edición de libros relacionados coa educación, a agricultura e a administración. Unha vez instalado o seu obradoiro en Madrid, tirou do prelo durante catro anos a publicación La Ilustración Gallega y Asturiana, co apoio do seu...

GALICIA

Político, historiador e xornalista republicano, fillo de Xosé María Chao Rodríguez. Trasladouse a Vigo coa súa familia por motivos políticos e cursou estudios nesta cidade ata que marchou a Santiago de Compostela, onde comezou a carreira de Farmacia; alí participou na acción da Lavacolla contra os carlistas; posteriormente colaborou na defensa do sitio da praza de Vigo por parte do comandante-xeneral de Pontevedra. Trasladouse a Madrid, onde se licenciou en Farmacia, e iniciou a súa andaina xornalística como redactor de La Gaceta. En 1854 foi elixido deputado por Ourense para as Cortes constituíntes, que por primeira vez non eran absolutamente monárquicas. Participou, xunto cos sarxentos do cuartel de San Gil, no levantamento popular de 1866, polo que tivo que exiliarse a Francia. Durante o seu exilio, entre xuño de 1866 e setembro de 1868, viaxou por toda Europa e axudou a organizar o movemento liderado polo xeneral Pierrand no Alto Aragón. Tralo triunfo da Gloriosa (18 de setembro de...

PERSOEIRO

Cantante e músico. Coñecido como Manu Chao, empezou os seus estudios musicais da man do seu pai Ramón Chao Rego e posteriormente ingresou no conservatorio de Chaville. Aos catorce anos subiu por vez primeira a un escenario e a súa primeira banda de música foi Joint de Culasse, que deixaría paso a Hot Pants, Los Carayos e finalmente a Mano Negra. Foi o promotor do festival A Feira das Mentiras, celebrado en Santiago de Compostela en xullo de 1998, onde uniu música, teatro, circo, fútbol e tradición nun espectáculo apoiado por figuras do mundo musical como Amparanoia ou os Diplomáticos de Monte-Alto. Realizou numerosas xiras por Latinoamérica e España e colaborou, entre outros artistas, con Joaquín Sabina, Skank, Muguruza e con Radio Bemba. A súa carreira en solitario comezou co disco Clandestino (1998), con temas como Minha Galera, Clandestino, Desaparecido ou Malegría; e co sinxelo Bongo Bong (1999). Posteriormente editou Próxima estación: Esperanza.

CIDADES

Cidade do sheng de Liaoning, na rexión NL, en China (222.394 h [1990]).

CIDADES

Cidade da provincia de Guangdong, na rexión Centro-Sur, en China, situada na desembocadura do río Han (313.469 h [1990]). Destaca pola súa importancia comercial o porto fluvial.