"To" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 13838.
-
-
Parte posterior do templo grego, oposta á pronaos. Podía ser unha sala non comunicada coa naos ou un atrio asimétrico a mesma.
-
Parte posterior dun edificio.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que está situado detrás do estómago.
-
-
-
Relativo ou pertencente aos opistóglifos.
-
Réptil do grupo dos opistóglifos.
-
Grupo de réptiles escamados, da suborde dos ofidios, que presentan dentes especializados na condución do veleno situados na mandíbula superior e na parte posterior da boca.
-
-
Sistema de inxección de veleno dalgunhas cobras que presentan dentes acanalados na parte posterior da boca.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Defecto de orixe conxénita que consiste nun desenvolvemento deficiente da mandíbula inferior.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que presenta opistognatismo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
quilópodo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Escritura sobre as dúas caras dun folio.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Relativo ou pertencente á opistografía.
-
-
Que está escrito polas dúas caras.
-
Persoa que coñece ou practica a opistografía.
-
-
Manuscrito con letra no anverso e no reverso.
-
Libro impreso por cada unha das caras do folio.
-
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Parte posterior do corpo dos artrópodos quelicerados que está constituída por un número variable de segmentos ápodos e que ventralmente presenta os orificios respiratorios, os sexuais e o ano.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Espasmo muscular en que se dobra todo o corpo cara a atrás formando un arco.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Porto.
-
-
Que ou quen se opón a algo ou alguén.
-
Que ou quen se presenta a unha oposición.
-
-
-
de opoñer(se) ou opor(se).
-
Que se opón a algo ou alguén. A parede oposta á ventá estaba pintada de verde.
-
Que presenta a maior diferenza respecto doutra cousa do mesmo tipo.
-
Que fai fronte a algo ou manifesta a súa desconformidade.
-
Aplícase ás follas e a outros órganos que se sitúan en posición enfrontada, dous en cada nó.
-
Que mantén unha relación de oposición.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘vista’.
-
VER O DETALLE DO TERMO
fotoaxustador.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Parte da física e da técnica que estuda conxuntamente os fenómenos ópticos e electrónicos, as súas interaccións e a concepción dos dispositivos que asocian ambos os dous fenómenos. Os dispositivos optoelectrónicos que producen unha radiación luminosa (dentro do espectro visible ou ben na zona de infravermellos) son emisores; os compoñentes sensibles a estas radiacións son receptores, captadores ou detectores. Entre os primeiros están os emisores de luz coherente, como os láser de díodos electroluminescentes; entre os segundos están os diversos tipos de fotodetectores, como as células fotoeléctricas, os fotodíodos, os fototransistores ou os dispositivos CCD. O fotoaxustador é moi útil para o axuste de circuítos eléctricos diferentes ou para a transmisión de sinais sen practicamente ruído.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Relativo ou pertencente á optoelectrónica.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Parte da oftalmoloxía que se ocupa da medida da agudeza visual e de equipar os ollos coas lentes axeitadas para corrixir os defectos ópticos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Relativo ou pertencente á optometría.