"Ea" (Contén)

1. de cantear.

2. Cada un dos madeiros que se colocan desde o cabalete ata a viga que vai enriba da parede.

PERSOEIRO

Xeneral, duque de Pópoli. Serviu no exército de Filipe IV de Castela en Flandres, onde era gobernador. Posteriormente exerceu como lugartenente xeneral de Catalunya (1644-1645), cando esta se levantou contra o monarca. Foi derrotado polas forzas francesas do conde de Harcourt en 1645 e destituído.

1. Entreter a alguén con evasivas e enganos.

2. Superar con habilidade un compromiso, unha dificultade ou un traballo desagradable.

3. Facerlle sinais a alguén desde lonxe coa intención de chamar a súa atención.

4. Lidar coa capa unha res na arte da tauromaquia.

5. Estar ou aguantar á capa, mantendo a embarcación parada, aínda con vento, para conseguir unha maior seguridade do barco en situacións de temporal.

6. Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde ao significado ‘chamar a alguén’.

1. 1. Mandar ou dirixir como capitán unha tropa.

   2. Mandar ou guiar un grupo de persoas, unha sublevación ou unha acción semellante.

2. Actuar como capitán.

1. Título de cada un dos altos dignatarios eclesiásticos asistentes do papa. É o propio pontífice quen os escolle e comunica os nomes dos elixidos nun consistorio. Os cardeais teñen a misión de elixir o sucesor do papa trala súa morte, nun conclave convocado con este fin. A configuración do cardealado foi gradual: desde o s V os bispos das sete dioceses que rodeaban Roma (suburbicarías) exercían función na basílica de San Xoán de Letrán, onde foron “incardinados”; os presbíteros encargados das igrexas (tituli) romanas recibiron a denominación de cardeais, no s X, e de diáconos, no s XI. Esta é a orixe da estruturación do colexio cardinalicio en tres ordes: cardeais-bispos (bispos suburbicarios), cardeais-presbíteros e cardeais-diáconos. Os cardeais, que desde o pontificado de León IX (1048-1054) comezaran a exercer tarefas no goberno da Igrexa, substituíron practicamente os sínodos romanos. Estaban intimamente ligados á sé de Roma...

2. 1. Ave da familia dos frinxílidos de peteiro groso e contorno redondeado e con plumaxe, especialmente os machos, predominantemente de cores rubia, roxa ou rosada.

   2. cardeal común [port: dom-fafe; cast: camachuelo común; ingl: bullfinch]

      [Pyrrhula pyrrhula, Fam dos frinxílidos] Cardeal de ata 15,5 cm, coa cara anterior e a caparucha negras, peito roxo (a femia co peito acastañado rosado) e as partes superiores gris azuladas, alas negras con franxa branca, mitra branca e cola longa e negra. Distribúese nos bosques húmidos de coníferas e planifolios do Paleártico. Na Península Ibérica localízanse polo extremo norte coincidindo coa rexión eurosiberiana e en Galicia vive nas fragas e nos bosques da ribeira.

   3. cardeal de Virginia

      [Cardinali

   4. cardeal dos piñeiros [cast: camachuelo picogrueso; ingl: pine grosbeak]

      [Pini

   5. cardeal escarlata [cast: camachuelo carminoso; ingl: scarlet rosefinch]

      [Carpodacu

   6. cardeal gris

      [Paroaria coronatus, Fam dos frinxílidos] Cardeal de ata 19 cm, de patas longas. Os dous sexos teñen a cabeza e a gorxa rubia cunha curupela. Vive nos prados con arbustos dispersos de Bolivia, Paraguay, Uruguay, S de Brasil e N de Arxentina. Apréciase como ave de compañía polo seu colorido e canto melodioso.

1. de carear.

2. Referido a un corpo de volume que ten as caras traballadas para que formen ángulos rectos entre si.