"GR" (Contén)

1. Parte dun discurso que se desvía do asunto principal para tratar doutro tema relacionado ou suxerido por este.

2. 1. Máxima desviación angular dun astro con relación a un plano de referencia, xeralmente, o plano meridiano do lugar de observación. No movemento das estrelas circumpolares hai dúas posicións nas que a súa separación respecto a este polo é máxima en acimut: a digresión oriental, cara ao leste, e a digresión occidental, cara ao oeste.

   2. Elongación máxima dun planeta.

3. Figura retórica de pensamento que consiste na detención ou ruptura do fío argumental dun discurso para tratar temas secundarios ou complementarios máis ou menos relacionados con el. Os modos máis empregados de digresión son a introdución de comparacións, anécdotas, lembranzas, exemplos e as presentacións de espacios, personaxes ou vestiarios; na narrativa as evocacións, as prolepses da historia, as analepses, a intercalación de novos relatos na trama principal e, en xeral, toda intervención do narrador. Entre as súas funcións, destacan a de complicar a acción, crear unha pausa na acción principal, presentar os antecedentes dun personaxe ou documentar o tempo histórico e costumes.

CIDADES

Cidade de Bulgaria situada á beira do río Marica (50.740 h [1996]). É un importante núcleo mineiro e centro industrial.

CIDADES

Cidade da oblast’ de Uljanovsk, Rusia, situada á beira do río Kama, afluente do Volga (135.085 h [1995]). Chamada Melekess ata 1972, posúe unha central nuclear e un instituto de investigación nuclear.

1. Ciencia encargada de ordenar e clasificar os discos fonográficos e demais rexistros sonoros en musicais ou literarios.

2. Conxunto dos rexistros sonoros musicais ou literarios relacionados cunha época, materia, autor ou cun grupo determinado.

1. Relativo ou pertencente á discografía.

2. selo discográfico.

1. Acción e efecto de disgregar ou disgregarse.

2. Operación química que consiste en solubilizar substancias insolubles en auga ou nos ácidos disolventes habituais na análise química. Os reactivos engádense en estado sólido e a mestura fúndese. Segundo a natureza dos reactivos e do fundente, a disgregación pode ser ácida ou alcalina, coas súas variantes oxidante, redutora e sulfurosa.

3. Separación dos grans ou dos diferentes elementos que compoñen unha rocha por causas mecánicas ou químicas.

4. 1. disgregación mental

      Trastorno do pensamento que consiste nunha falta de estruturación e coherencia mental.

   2. disgregación psíquica

      Trastorno no que se dá unha desconexión evolutiva entre os diferentes elementos do psiquismo.

1. Que disgrega.

2. Substancia que se engade a un comprimido co fin de que este se desfaga ao estar en contacto cun líquido. Trátase xeralmente de produtos que se humedecen facilmente e que, ao facelo, inchan e provocan a separación dos grans que, prensados, forman o comprimido. O máis corrente é o amidón do trigo. Actualmente, hai disgregantes sintéticos ou semisintéticos, como a celulosa microcristalina.

1. Desunir ou separar as partes integrantes dun todo ou dun grupo.

2. Separarse as partes ou elementos que compoñen unha unidade ou grupo.