"To" (Contén)

1. Aplícase ao rudimento seminal en que o micrópilo, a calaza e o fío están aliñados.

2. Que presenta ortotropismo.

PERSOEIRO

Xurista e político. Foi profesor axudante na Facultade de Dereito da Universidade de Santiago de Compostela (1967-1969). Nomeado director xeral de Tributos e Política Financeira (1982-1985), foi conselleiro de Economía e Facenda desde 1990 e deputado no Parlamento de Galicia polo PP (1997-2001). Escribiu varios artigos en revistas especializadas de economía, entre os que destacan “Administración autonómica e control externo público” (2000) e “O futuro da economía galega” (2000).

1. 1. Cómputo anticipado do que custará unha obra ou un servizo que se vai facer.

   2. Cómputo anticipado dos gastos e dos ingresos dunha unidade económica ou entidade por un período de tempo determinado. Na planificación económica interna da empresa distínguense tres niveis: os orzamentos estratéxicos ou a longo prazo, os orzamentos operativos, a curto e medio prazo, e os orzamentos organizativos.

   3. orzamento de base cero

      Método de planificación orzamentaria dunha entidade polo que se reconsidera toda a súa actividade, xeral e por áreas, co suposto de que, para recibir asignacións orzamentarias, cumprirá xustificalas debidamente. Este método implica unha racionalización económica anual, dentro dunha perspectiva plurianual.

2. Cantidade de cartos que se destina para unha finalidade concreta.

3. Documento que recolle, con máis ou menos detalle, os ingresos e os gastos que terá unha entidade pública durante un período determinado, que xeralmente é anual ou bianual. Cando a diferenza entre os ingresos e os gastos é positiva, presenta superávit, mentres que se, pola contra, os gastos son superiores aos ingresos, a situación é de déficit orzamentario.

PERSOEIRO

Relixioso. Evanxelizador de Suecia e Dinamarca, considérase o grande apóstolo do cristianismo entre os escandinavos. Trasladouse a Alemaña e o Rei Harold de Dinamarca, que se convertera ao cristianismo, levouno coa idea de evanxelizar o seu pobo. Tivo pouco éxito e foi evanxelizar Suecia. Posteriormente foi bispo de Hamburgo e, tras o saqueo desta cidade polos viquingos, o Papa Nicolao I nomeouno arcebispo de Hamburgo e Bremen, e delegado para Dinamarca, Noruega e Suecia. A súa festividade celébrase o 3 de febreiro.

1. Que oscila.

2. Perturbación progresiva que se propaga nun medio material a causa da vibración periódica das partículas que o forman. É un caso de movemento ondulatorio. Ao vibrar, segundo as partículas se despracen nunha dirección perpendicular ou paralela á propagación do movemento ondulatorio, denomínase transversal ou lonxitudinal, respectivamente.

PERSOEIRO

Relixioso, sobriño de Guillerme I de Inglaterra. Foi chanceler (1072) e bispo de Salisbury (1078), e redactou unha consueta, Use of Sarum, que estivo en vigor ata finais do reinado de María Tudor, onde mesturaba as tradicións romana e saxona. Foi canonizado en 1457 e a súa festividade celébrase o 4 de decembro.

PERSOEIRO

Relixioso. Coñecido como Antonio de Acuña, foi nomeado bispo de Zamora por Xulio II. Coa oposición do Consello de Castela, apoderouse da cidade e pouco despois acadou o recoñecemento da monarquía. Participou na Revolta das Comunidades de Castela e conquistou Toledo en 1521, onde o pobo o proclamou arcebispo. Capturárono e morreu executado.

PERSOEIRO

Mestre de obras. Traballou en San Martiño Pinario como mestre de obras e tomou alí o hábito en 1651. Foi arquiveiro neste mesmo mosteiro e prior de San Lourenzo de Carboeiro.