"ARE" (Contén)

1. Aplícase ás aves en celo, especialmente á perdiz.

2. Aplícase á persoa que fala moito, ten fachenda e pouco siso.

CIDADES

Cidade do departamento do Alto Sena, Francia, situada ao NO da área metropolitana de París (24.181 h [1999]). Núcleo da industria do automóbil.

1. A mercé do vento, corrente ou ondas, especialmente as embarcacións sen rumbo ou goberno.

2. Fracasar ou estropearse algo, especialmente unha empresa ou proxecto.

1. Acción de gargarexar.

2. Irritación da gorxa que se elimina tusindo.

GALICIA

Político. Licenciouse en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela (1898) e doutorouse en Madrid. Catedrático de Dereito Civil na Universidade de Santiago de Compostela, foi alcalde desta cidade en 1930-1931 e deputado pola CEDA pola Coruña en 1933-1936. Ocupou o cargo de reitor da Universidade compostelá en 1936-1939 e cando faleceu era maxistrado do Tribunal Supremo.

GALICIA

Médico e político. Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela (1893) e doutorado pola de Madrid (1894), foi senador pola universidade compostelá en 1921-1922. Reelixido en 1922, non puido tomar posesión do cargo como consecuencia do golpe de estado de J. A. Primo de Rivera. Foi membro das Irmandades da Fala.

1. Relativo ou pertencente aos glareólidos.

2. Ave da familia dos glareólidos.

3. Familia de aves caradriformes, insectívoras, de patas altas e delgadas, pico curvo, boas corredoras e voadoras, que viven en zonas temperadas de Europa, África, Asia e Australia. Inclúen corredoras.

PERSOEIRO

Político, cabaleiro de Santiago (1789-1808) e do Vélaro de Ouro (1892-1808), duque de Alcudia e de Sueca (1792-1808 e 1847-1851), grande de España (1792-1808) e príncipe da Paz (1795-1808). De familia fidalga, ingresou na Garda Real (1784), onde iniciou amizade co príncipe de Asturias e coa futura Raíña María Luísa. Tras unha rápida carreira militar substituíu o conde de Aranda como primeiro ministro (1792) e converteuse no valido de Carlos IV. Iniciou a guerra contra a Francia revolucionaria (1793-1795) que acabou co asinamento da Paz de Basilea (1795). A alianza cos franceses, confirmada trala sinatura do Tratado de San Ildefonso (1796), provocou o enfrontamento co Reino Unido (1796-1802 e 1804-1808), que finalizou coas derrotas da armada española no cabo San Vicente (1797) e Trafalgar (1805). Apartado do poder entre 1798 e 1801, reincorporouse ao goberno co título de xeneralísimo e derrotou os exércitos portugueses na Guerra das Laranxas (1801). As continuas contendas militares provocaron...

PERSOEIRO

Avogado, político, xornalista e escritor. Foi fiscal municipal e xuíz na cidade da Coruña, pola que foi elixido concelleiro e rexedor síndico. Partícipe do movemento rexionalista, colaborou na creación da Asociación Regionalista da Coruña (1890) e da Real Academia Galega (1906). Membro da Cova Céltica, colaborou co Diario de Santiago, El Comercio Gallego, El Clamor de Galicia e fundou Unión Gallega, primeiro xornal do rexionalismo galego. Foi autor de poemas, moitos deles musicados, como “Adiós a Galicia”, “Dous amores” e “Unha cita”. Así mesmo, publicou El folklore gallego en 1884-85 (1886), De la Coruña a la cárcel pasando por Galicia (1894), Patria y región (1897) e Regionalismo y lenguaje (1902).

PERSOEIRO

Guionista e investigador cinematográfico. Licenciado en Psicoloxía, participou na formación de varios cineclubs na Rúa, Santiago de Compostela e Madrid. Entre 1979 e 1982 foi director do I.F.P Allariz, onde realizou as primeiras experiencias de vídeo na escola de Galicia. Foi responsable de cine e vídeo da Dirección Xeral de Cultura e da Videoteca de Galicia e director da Escola de Imaxe e Son da Coruña. Estivo vinculado á produtora Videovoz TV, na que realizou labores de produción, guión e realización de programas para a televisión autonómica. Así mesmo, levou a cabo numerosos traballos de investigación no terreo da historia do cine, dos que destacan a catalogación e recuperación de material audiovisual galego producido por emigrantes en América. Tamén escribiu numerosos artigos e o libro Documentos para a Historia do Cine en Galicia 1970-1990.

GALICIA

Pintor. As súas primeiras obras, mariñas, bodegóns e paisaxes de Castela, amosaron unha paleta de azuis, sienas, ocres e amarelos. As súas viaxes por Europa e o N de África contribuíron á asunción dunha paleta quente. Co paso do tempo foi asumindo unha abstracción ata chegar ao informalismo. Foi un dos integrantes do grupo Nueve Expresiones (1994) e ilustrou o libro Galicia, de E. Rivera Chevremont (1994). En 1974 participou na Exposición ao Aire Libre de Vigo e en 1978 realizou a súa primeira exposición individual en Madrid e, desde entón, realizou numerosas mostras por toda España, das que destacan as antolóxicas celebradas no Museo do Pobo Galego e en 2001 na Casa das Artes de Vigo. A súa obra está, entre outras, nas coleccións Caixanova, Xunta de Galicia e na Fundación Camilo José Cela.

PERSOEIRO

Profesor. Doutorouse en Historia Natural (1870) e foi nomeado catedrático (1872) da facultade de Ciencias da Universidade de Santiago de Compostela. Foi separado da súa cátedra (1875) e encarcerado no castelo de Santo Antón da Coruña, ao se negar a cumprir o decreto ministerial de Orovio (ensinar a moral católica e defender a monarquía) e defender as ideas evolucionistas e darwinistas, que chocaban co pensamento tradicional filosófico. Foi discípulo de Francisco Giner de los Ríos e membro fundador da Institución Libre de Enseñanza.

GALICIA

Produtor cinematográfico. Empresario e presidente do Celta de Vigo, creou a produtora Suevia Films-Cesáreo González en 1940. De-señou unha política de produción destinada aos xéneros máis comerciais e mesmo populistas. Así, a partir da súa primeira produción Polizón a bordo (Florián Rey, 1941), comezou a producir proxectos rendibles como Campeones (Ramón Torrado, 1942), La nao capitá (F. Rey, 1946), Reina Santa (Rafael Gil, 1947) ou Botón de ancla (R. Torrado, 1947). Nesta primeira etapa destaca o que se deu en chamar “gallegada” ou “melodrama regional gallego”, estratexia para a que contou co director coruñés Ramón Torrado e que se desenvolveu en títulos como Mar abierto (1946), El emigrado (1946) e Sabela de Cambados (1948). Ao longo da década seguinte, traballou no cine folclórico tradicional andaluz (La niña de la venta, La estrella de Sierra Morena, Morena Clara), pero tamén aproveitou as modas que xurdían no cine español, como a do cupletismo (Mi último tango e La reina del Chantecler)...

GALICIA

Químico e político. Concelleiro e alcalde de Ourense, obtivo representación no Parlamento de Galicia como deputado por Ourense na II lexislatura (1985-1989) por Coalición Popular, e na IV (1993-1997) e V (1997-2001) lexislaturas, polo Partido Popular.

GALICIA

Futbolista. En 1967 fichou como gardameta polo Real Madrid Club de Fútbol, equipo en que permaneceu ata 1986 e co que se proclamou campión da Copa da UEFA en dúas ocasións (1984-1985, 1985-1986) e gañou 7 títulos de liga e 4 Copas de España. Coa selección española participou en 18 partidos (1975-1978) e gañou o Trofeo Ricardo Zamora na tempada 1975-1976.

GALICIA

Escritor. Licenciado en Filosofía e Letras e Dereito na Universidad de Madrid, foi profesor na University of Syracuse en EE UU. Pertencente á Nova Narrativa Galega, participou no parladoiro do café Lyon D’Or. Baixo o pseudónimo de Camilo Gonsar publicou Lonxe de nós e dentro (1961), Cara a Times Square (1980), A desfeita: (semirreportaxe) (1983), Como calquera outro día (1994), Arredor do non (1995) e Luz del Príncipe-Sol: cuatro relatos de segundo grado (1996). É membro do PEN Club de Galicia e da Real Academia Galega (2002).

GALICIA

Pintor e escritor. Formouse na Escuela de Bellas Artes de La Habana e na Escola de Arquitectura de Nova York (1885-1889). Foi profesor na Escola de Artes da Coruña (1893) e na Escola Especial de Artes e Industrias de Santiago de Compostela (1903). Das súas obras destacan Retrato de Alfredo Brañas, As tres Gracias e Rebeca e Eliecer, pola que obtivo a primeira medalla da Exposición de Pintura e Industria da Coruña (1890). Foi colaborador artístico e literario de La Voz de Galicia e escribiu Cantares (1888) e Entre luces (1900). Presidiu a Asociación de Prensa da Coruña e foi académico correspondente da Real Academia Galega.