"Rei" (Contén)

Persoa que fai ou vende odres.

Ofrenda anual que realizan ao Santísimo Sacramento na catedral de Lugo as cidades que formaron o Antigo Reino de Galicia: Tui, Mondoñedo, Betanzos, A Coruña, Lugo, Ourense e Santiago de Compostela. Esta tradición xurdiu por acordo da Xunta do Reino de Galicia en 1669, co fin de doar unha cantidade de diñeiro para dotar o altar da catedral lucense da cera ou velas que necesitara durante o ano para iluminar as reliquias de Xesús Cristo. Realízase desde 1672, efectúase o domingo seguinte á festividade do Corpus Christi e preséntaa o alcalde dunha das sete capitais históricas, que só entregan unha cantidade simbólica.

Construción situada sobre o río Miño en Ombreiro (Lugo) na estrada a Vilalvite. Realizada no s XIX en cantaría, ten catorce vans con tallamares arredondados e arcos rebaixados.

Tendencia constituída no Partido Comunista da Unión Soviética (PCUS) entre 1919 e 1921. Os seus dirixentes máis destacados foron Aleksandra M. Kollontaj, A. G. Šliapnikov e S. P. Medvedev. Denunciaba a burocracia no seo do partido e do estado soviético, e reivindicaba un papel máis importante dos sindicatos na sociedade e na economía. Combatidas as súas teses no XI Congreso do PCUS, o grupo disolveuse pouco despois.

Sindicato escindido de Comisiones Obreras entre 1972 e 1979. Foi unha organización comprometida coa problemática nacional galega e xurdiu para loitar por un cambio social e político profundo. Axudou a que a Unión do Pobo Galego (UPG) e o Sindicato Obreiro Galego (SOG) tiveran o seu espazo dentro da clase obreira. A súa estrutura estaba formada por un comité executivo e varios comités de zona, onde se integraban células de militantes e simpatizantes.

Institución científica fundada en 1847 en Viena polo emperador Fernando I, que xa fora proxectada en 1676 por Leibniz. Ten 113 membros e consta de dúas seccións, unha de ciencias matemáticas e naturais e outra de historia e filosofía.

Biblioteca fundada en Viena en 1526 por Fernando I. Instalada desde 1623 no antigo palacio imperial, en 1727 pasou a ocupar o edificio de estilo barroco construído por J. B. e J. E. Fischer von Erlach. Foi sucesivamente enriquecida por bibliotecas como a da familia Fugger (1656) e a do príncipe Uxío (1737), e tamén polas achegas obtidas pola secularización de bibliotecas eclesiásticas.

Forma prefixada de orixe latina que se emprega na formación de palabras co significado de ‘ostra’.

Relativo ou pertencente ao cultivo de ostras.

Persoa que ten viveiros de ostras e as cría industrialmente.

Arte do cultivo e a cría de ostras, especialmente a grande escala. Os ovos fecundados que se desenvolveron nas galadas da ostra saen ao exterior como larvas trocóforas planctónicas e mantéñense en recipientes, onde se desenvolven. Despois fíxanse nun substrato idóneo ata que acadan de 2 a 3 cm, que é cando se trasladan aos parques de cultivo e se fixan ás cordas con cemento ou postas dentro da auga en bolsas de rede penduradas de armazóns, ata que acadan o desenvolvemento total.

Que ten a forma dunha ostra.

Lugar onde se crían ostras ou onde hai unha gran cantidade. En ostreicultura, escóllense os lugares máis protexidos da costa para facer alí as instalacións necesarias, que consisten basicamente en series de paus paralelos dos que se penduran as bolsas de rede que conteñen as ostras ou ben as cordas onde son enganchadas con cemento. Antes da comercialización das ostras hai que proceder á súa depuración.