"qu" (Contén)

1. Relativo ou pertencente á caquexia.

2. Que padece caquexia.

RIOS

Río da Amazônia, afluente do Amazonas (2.800 km), que nace na Cordillera Oriental, en Colombia, e entra na chaira do Amazonas salvando os últimos contrafortes da cadea andina. Posúe afluentes moi caudalosos como o Caguán. É de difícil navegación, xa que no seu percorrido hai numerosos rápidos e fervenzas. Preto da fronteira con Brasil, en Tefé, toma o nome de Japurá.

DEPARTAMENTOS

Departamento de Colombia (88.965 km2 ; 311.464 h [1997]). A capital é Florencia (114.848 h [1997]). A división administrativa está formada por cinco municipios. Esténdense desde o monte andino ata o Araracuara, en plena selva amazónica. Está drenado por numerosos ríos, como o Ajajú, o Yari e o Orteguaza, todos afluentes do río Caquetá. A composición principal do solo baséase en rochas metamórficas, areeiras do Cretáceo e rochas sedimentarias do Cenozoico. O territorio, ocupado pola selva tropical, está practicamente deshabitado, agás algunhas zonas onde viven comunidades indíxenas. A temperatura media anual oscila entre os 27°C e os 29°C. A principal actividade é a agricultura, sobre todo o cultivo de plátano, cacao e cana de azucre.

1. Aplícase á cor entre o ocre amarelado e o verde agrisado.

2. Tecido de algodón ou la desta cor, empregado para a confección de uniformes militares.

1. Árbore caducifolia de 10-15 metros de altura, de copa redonda, con follas ovaladas elípticas, grosas e de reverso pubescente. Presenta flores amarelas e froito comestible, esférico ou cordiforme, con pel dun amarelo encarnado e polpa micilaxinosa, de cor laranxa. Orixinaria de China e Xapón, estendeuse polos países mediterráneos e por California, Florida, etc. Plántase polos seus froitos e pola madeira, densa, elástica e resistente, empregada para facer lanzadeiras, paos de golf, etc. É unha árbore de climas meridionais e temperados, pero pode resistir fríos intensos se se cultiva en rexións secas.

2. Froita comestible da árbore do mesmo nome. Ten cor encarnada, a pel moi fina, o tamaño dunha laranxa e un sabor moi doce. A polpa, carnosa e moi delicada, é de difícil conservación.

1. Relativo ou pertencente a Caracas ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Caracas.

GALICIA

Avogado e xornalista. Despois de licenciarse en Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, gañou a praza de catedrático de Dereito Administrativo e Economía Política da Universidad de San José de Costa Rica. Alí exerceu como redactor da revista El Foro. Ao seu regreso a Ourense, obtivo o cargo de tenente fiscal da Audiencia Provincial e ingresou no Partido Republicano. Dirixiu o semanario La República. Despois dese período, en 1910 marchou novamente a Bos Aires como correspondente de Vida Gallega e Noticiero de Vigo. Ademais colaborou en Acción Gallega, Suevia e Correo de Galicia e traballou como redactor en La Nación. Vinculado á Casa de Galicia, fundou a agrupación antiforal A Terra.

PERSOEIRO

Sociólogo e político. Profesor da Universidade de São Paulo, exiliouse tralo golpe de Estado de 1964. Traballou en Francia, Arxentina e Chile como director adxunto da Comisión Económica para América Latina (1964-1969). Xa de volta no seu país, fundou o Centro Brasileiro de Planificación e Análise (CEBRAP), do que foi director desde 1969 a 1982. Entre 1983 e 1992 foi representante por São Paulo no Senado brasileiro. En 1988 fundou o Partido da Social Democracia Brasileira (PSDB). Como ministro de Facenda (1993-1994), promoveu un plan de estabilización económica cunha nova unidade monetaria (o real), dolarizou a economía brasileira e reduciu a taxa de inflación mensual do país. Nas eleccións de 1994 foi elixido presidente da República e durante o seu mandato Brasil adheriuse ao Tratado de Non Proliferación de Armas Nucleares (NPT). Foi reelixido presidente en 1998. Entre outras obras, publicou: Dependência e desenvolvimento en América Latina (1969), Política e desenvolvimento em América Latina...

PERSOEIRO

Político. Conde de Peña Ramiro e membro do Partido Conservador, exerceu como deputado por Palma de Mallorca (1866) e Becerreá (1907). Foi tamén senador vitalicio desde 1897 e gobernador civil de Madrid en dúas ocasións.