"RG" (Contén)

MACIZO

Macizo montañoso de Alemaña, situado no extremo occidental do sistema montañoso de Bohemia. O cumio máis elevado é o pico Schneeberg situado a 1.051 m de altitude.

PERSOEIRO

Duque de Borgoña (1349-1361) e conde de Artois (1345-1361). Coñecido como Filipe de Rouvres, gobernou baixo a tutela da súa nai e do segundo marido desta, que lle deixou á súa morte (1360) os condados de Boulogne e Auvernia. Morreu sen herdeiros polo que os seus territorios foron distribuídos entre Filipe II o Atrevido, que recibiu Borgoña; Margarida de Flandres, que recibiu Artois; e Xoán de Boulogne, que recibiu os condados de Boulogne e Auvernia.

PERSOEIRO

Duque de Borgoña (1363-1404) e conde de Artois, Borgoña, Flandres, Nevers, Rethel (1384-1404) e de Charolais (1390-1404). Feito prisioneiro na Batalla de Poitiers (1356), foi trasladado a Inglaterra, onde permaneceu ata 1360. Casado con Margarida de Flandres (1369), herdou do seu sogro o Franco Condado e Artois e, trala morte do seu irmán, Carlos V de Francia (1380), sucedeuno como rexente do futuro Carlos VI. Enfrontouse ao seu sobriño Luís de Orleans polo ducado de Luxemburgo (1402).

PERSOEIRO

Duque de Borgoña (1419-1467) e conde de Flandres. Polo Tratado de Troyes (1420) recoñeceu a Enrique V de Inglaterra como rexente e herdeiro do trono francés, pero despois do Tratado de Arras (1435) recoñeceu a Carlos VII como rei de Francia. Casou primeiro con Micaela de Francia (1409), que lle achegou como dote as cidades de Somme e Boulonnais e gran parte da Picardia, e despois con Bona de Artois (1424) e con Isabel de Portugal (1430). Durante o seu goberno aumentou as súas posesións territoriais e asumiu a administración dos Países Baixos. A prosperidade económica permitiulle favorecer as artes e as letras. Foi o fundador da Orde do Vélaro de Ouro.

PERSOEIRO

Médico. Estudiou na Universidade de Copenhaguen, onde se doutorou en 1890 e da que foi profesor. É o inventor da fototerapia e da lámpada que leva o seu nome, e que se empregou no tratamento do lupus vulgaris ou tuberculose da pel. O seu descubrimento conduciu á utilización de raios ultravioletas para a esterilización dos instrumentos. En 1903 recibiu o Premio Nobel de Medicina e Fisioloxía polas súas investigacións sobre os raios ultravioletas e as súas aplicacións terapéuticas.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Las Palmas, Canarias, situado ao N da illa de Gran Canaria (6.526 h [1996]). A base da súa economía é a agricultura (cítricos, froiteiras e cereais) e a gandería. Hai industrias derivadas e unha planta embotelladora de auga. Do seu patrimonio cultural destacan o xacemento de La Guanche, a igrexa parroquial de San Roque (s XVI) e o balneario de Azuaje.

PERSOEIRO

Foneticista dinamarqués. Criticou os conceptos de forma e substancia de Louis Trolle Hjelmslev e contribuíu ao coñecemento internacional da estrutura lingüística do dinamarqués a través de edicións de monografías e antoloxías. Destacan as súas obras Trends in Phonological Theory: A Historical Introdution (1975) e 25 Years’ Phonological Comments (1979). Membro honorífico da Linguistic Society of America (1963) e doutor honoris causa das universidades de Lund e Århus (1978).

PERSOEIRO

Poeta albanés. Polemista e satírico, escribiu poesía relixiosa, lírica e patriótica. Destaca o seu poema épico Lahuta e nalcis (O laúde da montaña, 1905-1907).

PERSOEIRO

Físico. Foi profesor na Universidade de Dublín e membro da Royal Society de Londres. Realizou investigacións sobre as ondas electromagnéticas e a teoría do éter. Interpretou a famosa experiencia de Michelson sobre a determinación da velocidade da luz e en 1895 enunciou a teoría da contracción lonxitudinal dos corpos en movemento.

PERSOEIRO

Dramaturgo irlandés. Recreou nas súas pezas a natureza máxica das lendas, contos e tradicións populares da Irlanda gaélica. Entre as súas obras destacan The Country Dressmaker (Un xastre de aldea, 1907), The Magic Glasses (Os vasos máxicos, 1913) ou The Enchanted Land (A terra encantada, 1957), nas que desenvolve unha visión entre máxica e grotesca do drama de costumes irlandés.

PERSOEIRO

Pintor alemán. Traballou con Lucas van Valckenborch e foi un dos poucos pintores alemáns que se especializou nas naturezas mortas.

CIDADES

Cidade e porto do land de Slesvig-Holstein, Alemaña, situado ao final do fiorde de Flensburg, no Mar Báltico (87.000 h [1990]). Nesta zona destaca a construción naval e mecánica e a industria de coiro, de produtos químicos e de instrumentos de óptica. Fundada no s XII ao pé da ruta comercial que une o Báltico con Centroeuropa, foi declarada cidade en 1284. Baixo a dominación danesa converteuse nun destacado porto comercial (s XVI) e desde a Guerra dos Trinta Anos (1618-1648) entrou en decadencia. No s XIX, Dinamarca e Alemaña disputáronse a súa soberanía e en 1920 pasou a Alemaña. Do seu patrimonio cultural destacan as igrexas de San Nicolás e San Marien, os mercados de Nordertor e Schrangen, e a ponte da Kompanietor.