"ARE" (Contén)

GALICIA

Economista. É doutor en Ciencias Económicas e Empresariais. Catedrático de Facenda Pública na Universidad de Castilla-La Mancha, foi decano fundador da facultade de Ciencias Empresariais de Albacete. Foi autor, entre outras obras, de Problemática del sector pesquero de Galicia (1976), Apuntes del pensamiento económico y financiero (1988) e Comentario en torno a la financiación de la Autonomía en Galicia.

GALICIA

Músico e mestre. Como músico cultivou diversos xéneros como o motete, a suite orquestral, o lied, o preludio sinfónico ou a canción popular. Dirixiu o Conservatorio de Música de Pontevedra, a Sociedade Coral Polifónica de Pontevedra, que el mesmo fundara xunto con A. Blanco Porto, e a revista cultural Logos (1932). Como mestre dirixiu o Laboratorio de Psicotecnia (1934), que puxera en marcha o Seminario de Estudos Galegos, e defendeu a galeguización do ensino desde os primeiros anos de escolarización do neno. Publicou a obra teórica Música en Compostela, sobre os instrumentos do Pórtico da Gloria. Foi membro numerario da Real Academia Galega, da Real Academia de Bellas Artes e da Comisión de Monumentos de Pontevedra.

GALICIA

Mestra. Trasladouse a Pontevedra e estudiou na Escola Normal, onde rematou os estudios de mestra elemental (1901) e os de mestra superior (1904). En 1908, exercendo de profesora en Carnota, gañou a praza de mestra. Posteriormente deu clases en Mourente e formou parte da xunta directiva de Dereita Galeguista de Pontevedra. Colaborou na sección de pedagoxía do Seminario de Estudos Galegos e escribiu un Método de lectura (1932), concibido segundo o método silábico, que se converteu no primeiro manual coñecido para o ensino do galego e na primeira obra didáctica feita en galego por unha muller.

PERSOEIRO

Freira. Britaldo, o mozo con quen se prometera, renunciou ao seu casamento por respecto aos votos de virxindade que ela contraera, pero ameazouna de morte en caso de que tivera amores con outro. Dando creto as calumnias, finalmente mandouna matar. O seu cadáver foi arroxado a un afluente do Tejo e apareceu preto de Scallabis, vila que desde entón se chamou Santarém (de santa Irena). A súa festa celébrase o 20 de outubro.

CIDADES

Cidade do estado de São Paulo, Brasil, situada á beira do río Paraíba do Sul (104.241 h [1981]).

PERSOEIRO

Arquitecto. Formado na Escuela de Arquitectura de Madrid, foi autor, entre outras obras, da Biblioteca Nacional (1865-1892), realizada en estilo neogrego, e o Tribunal de Cuentas (1863).

PERSOEIRO

Trobador portugués. Activo na primeira metade do s XIII, pertenceu á liñaxe dos Coelho Ribadouro e, xa que logo, foi descendente de Egas Moniz. Logo de prestarlle servizo ao infante Fernando de la Serpa, acompañouno á corte de Fernando III; na corte castelá casou con Maria Fernandez de Ordes, dama nobre galega, e coñeceu a moitos trobadores, mesmo provenzais, como Picandon, xograr do trobador italiano Sordello, con quen mantivo unha tenzón. Despois de que Afonso III fose nomeado rei, volveu a Portugal e pasou a ocupar un alto cargo na corte (1250-1279); o seu fillo, Pero Anes Coelho, foi tamén vasalo real de don Denís (desde 1278). Iniciu o denominado “ciclo das Amas”, creado en terras castelás cara a mediados do s XIII, ao que tamén estiveron vinculados Airas Perez Vuitoron, Fernan Garcia Esgaravunha, Johan Garcia de Guilhade, Johan Perez d’Aboim, Juião Bolseiro e Lourenço. Tamén se relacionou con Picandon. Consérvanse 52 composicións da súa autoría recollidas nos tres cancioneiros -Cancioneiro...

PERSOEIRO

Trobador portugués. O seu patrimonio familiar situábase nas marxes do río Douro. En 1170 marchou de Portugal a terras aragonesas, onde probablemente entrou ao servizo dos reis Afonso II (1162-1196) ou Pedro II (1196-1213). Nos Livros de Linhagens aparece co cualificativo de “trobador”. Segundo os documentos en que aparece mencionado e as referencias históricas presentes na súa única composición conservada -“Ora faz ost’ o senhor de Navarra” (1200-1201)-, trátase do trobador que ten a produción conservada máis antiga; de feito aparece colocado no Cancioneiro da Biblioteca Nacional de Lisboa (B) e Cancioneiro da Biblioteca Vaticana (V). Este sirventés político dirixido ao rei de Navarra imita a estrutura métrica da famosa canción de cruzada Ahi! Amors, com dure de partie, composta polo trouvère Conon de Béthune (?-1220?). A Tavola Colocciana atribúelle 6 cantigas de amor, perdidas por unha lagoa de B, que probablemente imitarían...

PERSOEIRO

Trobador portugués. Segundo a documentación talvez sexa o atestado como Johan Soarez de Valadares, nado na segunda metade do s XII e fillo de Soeiro Ares e dunha dama da nobreza galega. O seu patrimonio familiar situábase en terra de Valadares. Activo no primeiro cuarto do s XIII, posiblemente estivo vinculado á corte señorial dos Soverosa. Consérvanse 25 composicións da súa autoría transmitidas polo Cancioneiro da Biblioteca Nacional de Lisboa e, na súa maioría, polo Cancioneiro da Ajuda: 24 cantigas de amor e 1 escarnio persoal.

REPUBLICAS

República de Rusia (12.500 km2; 786.200 h [1997]). A súa capital é Nal´čik. É unha das principais bases do turismo de montaña e de alpinismo de Rusia. Constituída como república autónoma da URSS en 1936, converteuse en República da Federación Rusa en 1991.

PERSOEIRO

Escritor albanés. Estudiou na facultade de Letras de Tirana e na Universidade de Moscova. Convertido nun dos novelistas máis destacados da literatura albanesa, cultivou unha narrativa de contornos metafóricos, onde están sempre presentes a fantasía, a historia e a crítica de orde estalinista. Do conxunto da súa obra cómpre destacar: O xeneral do exército morto (1963), Os tambores da chuvia (1970), O gran inverno (1972) e O novembro dunha capital (1975).