"CIO" (Contén)

1. Acción de clarificar.

2. Proceso industrial de separación das partículas sólidas suspendidas nun líquido co obxecto de aclaralo. Se se deixa un líquido turbio en repouso, as partículas suspendidas, cando son máis densas có medio concéntranse no fondo, de xeito que se pode retirar o líquido claro pola parte superior. A eficacia dun método de clarificación dependerá do valor da velocidade de caída das partículas presentes dentro do líquido. Así, poderase clarificar un líquido por gravidade cando a velocidade sexa elevada, e recorrer á floculación cando as densidades do sólido e do fluído sexan moi semellantes. Cando o líquido é moi viscoso, emprégase a clarificación por centrifugación. Nas industrias alimentarias, clarifícanse as solucións de azucre, viños, cervexa, zumes de froitas, etc, mediante un tratamento con produtos químicos tolerados como aditivos (clara de ovo, xelatina, taninos, bentonitas, terras de infusorios, etc) que, ao mesmo tempo que engloban as partículas en suspensión, fan máis...

1. 1. Acción e efecto de clasificar ou clasificarse.

   2. Distribución dun conxunto de obxectos ou individuos nun certo número de clases ou categorías, coordinadas ou subordinadas segundo un criterio determinado. Denomínase artificial se se fai arbitrariamente, en función dun obxectivo particular, e natural, se está feita segundo uns trazos comúns cientificamente descubertos.

2. Relación ou lista ordenada de cousas ou persoas, especialmente de postos ou prazas obtidas polos participantes nunha competición ou concurso. Ex: O equipo local rematou a liga no terceiro posto da clasificación.

3. Praza que permite pasar a un nivel superior nunha competición. Ex: Ambos os equipos acadaron a clasificación para as semifinais da competición europea.

4. 1. Ordenación sistemática de libros ou documentos que facilita a súa mellor utilización. A historia da clasificación é un intento continuado de dividir sistematicamente os coñecementos universais, coa agrupación dos temas que teñen relación ou afinidade. Un bo esquema de clasificación require certas condicións, entre as que son indispensables: táboas, sinal ou notación, índice e signos auxiliares. As táboas son listas sistemáticas de materias ordenadas do máis amplo ao máis concreto. A orde está fixada polos sinais ou notacións. O sinal é a serie ordenada de símbolos, expresados xeralmente por cifras ou letras que corresponden ás materias; aplicados aos libros serven para ordenalos entre eles. É imprescindible un bo índice alfabético de temas. Os signos auxiliares (ou táboas auxiliares) dan aclaracións de lugar, tempo, idioma, etc. Os sistemas de clasificación bibliográfica máis usados son o da biblioteca do Congreso de Washington (1904) e, especialmente,...

   2. clasificación arquivística

      Identificación e agrupamento das unidades documentais que compoñen un fondo ou un conxunto arquivístico. A diversidade dos tipos e a complexidade das funcións documentais, así como a distinta natureza dos arquivos, non favorecen unha clasificación apriorística, tal e como se lles puido aplicar ás bibliotecas. Cómpren, pois, estudios individualizados. Téndese a aplicar prioritariamente a clasificación orgánica, na que o principio fundamental é o respecto á unidade de procedencia dos documentos, seguindo os fíos condutores da institución orixinaria; úsase maioritariamente con fondos históricos. Outros tipos de clasificación son a funcional, pouco empregada, que supón unha sistematización por materias, e a orgánico-funcional, que combina ambos os dous sistemas e que se utiliza, sobre todo, en arquivos de xestión ou administrativos. En calquera dos tres casos é indispensable a elaboración dun cadro de clasificación que sistematice as diversas divisións do arquivo.

   3. clasificación decimal universal

      Sistema de ordenación, o máis coñecido e divulgado de todas as bases de clasificación bibliográfica. Melvil Dewey (1876) fixo a primeira versión. Dividiu en dez grupos o conxunto dos coñecementos humanos e deulles como símbolo as cifras do 0 ao 9: 0 Obras Xerais; 1 Filosofía; 2 Relixión; 3 Ciencias Sociais; 4 Filoloxía; 5 Ciencias Puras; 6 Ciencias Aplicadas; 7 Belas Artes; 8 Literatura; e 9 Xeografía, Historia e Biografía. Cada grupo subdivídese noutros grupos temáticos. En 1905, partindo da clasificación de Dewey, o Institut International de Bibliographie de Bruxelas creou a clasificación decimal universal, que é actualmente a máis utilizada. Estes sistemas de clasificación son especialmente aptos para bibliotecas públicas ou de fondo xeral, mentres que non se adaptan tan ben ás necesidades das bibliotecas especializadas, que a miúdo utilizan sistemas de clasificación propios.

5. Distribución dos seres vivos en grupos denominados en xeral taxons, segundo criterios de afinidade filoxenética, morfolóxica, etc.

6. ...

1. Acción e efecto de claudicar. Ex: A súa claudicación pode deberse a motivos persoais.

2. Dor constritiva que aparece nas extremidades inferiores só durante os esforzos (camiñar, correr, etc) e que desaparece ao suspender o exercicio. Preséntase especialmente na arteriosclerose e na tromboanxiíte obliterante.

ENTRADA LARGA

Reacción do grupo carbonilo CO dos aldehidos e das cetonas a grupo metilo CH2por acción da amalgama de cinc en medio de ácido clorhídrico, segundo a seguinte ecuación de reacción:

FORMULA

1. Acción e efecto de clonar. Ex: A clonación humana non está permitida por cuestións éticas.

2. Proceso de obtención de células ou organismos idénticos orixinados do mesmo e único proxenitor por división das células ou por reprodución asexual dos organismos. Desenvólvese espontaneamente en bacterias, protozoos, algas e fungos unicelulares, en vexetais e, por partenoxénese, en animais coloniais. Tamén ten lugar de forma natural na división das células somáticas dos organismos pluricelulares de reprodución sexual e nos procesos de reprodución partenoxenética dalgúns insectos e crustáceos. Experimentalmente, comezáronse a producir clonacións de anfibios e, máis recentemente, de mamíferos de laboratorio (ratos e ovellas) coa utilización de células embrionarias cultivadas no laboratorio antes de seren implantadas noutro animal. En 1997 naceu o primeiro mamífero resultado da clonación dunha célula dun animal adulto: unha ovella bautizada co nome de Dolly. Neste caso a técnica, desenvolvida polos investigadores do Instituto Roslin de Edimburgo, consiste na extracción do núcleo dunha célula...

3. Técnica que permite a obtención de gran número de copias idénticas dun ou varios xenes contidos nun fragmento de ADN. Consiste na unión do fragmento de ADN que interesa, obtido mediante endonucleases de restrición, a un vector de clonación (plásmido ou ADN viral) e a posterior transformación dunha célula eucariota ou procariota. A aplicación desta técnica realizouse primeiro en plantas, por mor da súa maior facilidade de manipulación, para mellorar as características de árbores froiteiras e plantas ornamentais ou para aumentarlles a resistencia fronte aos herbicidas de cultivos de cereais. Tamén se emprega para obter produtos terapéuticos (como a insulina, o interferón e a hormona do crecemento), mediante a clonación e a expresión de xenes en bacterias que crecen rapidamente e que o producen en gran cantidade.

1. Procedemento violento co que se obriga a alguén a facer ou dicir algunha cousa.

2. Forza lexítima vinculada ao dereito, que permite o seu exercicio contra a oposición inxusta ou permite esixir o cumprimento das obrigas. Maniféstase esencialmente na execución de sentencias e nas funcións policiais.

3. Delito contra a liberdade da persoa que consiste en empregar, sen estar lexitimamente autorizado, violencia material ou moral sobre outro para obrigalo a facer o que non quere ou para impedirlle facer o que a lei non prohibe.

4. Influencia que un grupo exerce sobre os membros do seu ámbito social e tamén sobre o seu propio grupo, para que se someta ás leis e normas do grupo e para impedir que vaia contra a moral, os intereses ou o seu xeito de vida. Para Durkheim, a coacción é unha característica definitoria do feito social.

1. Axuste entre dúas estruturas dun organismo para unha mesma función.

2. Proceso evolutivo polo que varios xenes, que interactúan de modo favorable, se acumulan no acervo xenético dunha poboación.

3. Adaptación evolutiva das especies que se relacionan entre si e que se traduce en cambios hereditarios favorables para ambas.