"AN" (Contén)

PUBLICACIÓNS

Publicación editada a partir de xaneiro de 1942 polo Instituto Antonio de Nebrija, dependente do CSIC. Dirixida por Joaquín de Entrambasaguas, figuraba como secretario José Simón Díaz. Tirou do prelo dezaoito monográficos dedicados á obra de diferentes autores. En xaneiro de 1947 pasou a denominarse Cuadernos de Literatura e, a partir de xaneiro de 1952, Revista de Literatura.

PUBLICACIÓNS

Publicación editada en Santiago de Compostela a partir de abril de 1993 polos grupos PROGRESA e PRODELCA SL e promovida polo Consorcio de Santiago. Cesou a súa edición en abril de 1995. Dirixida por Emilio González Navarro, contaba cun consello asesor formado por Javier Angulo, Vicente Araguas, Roberto Blanco, Vicente Cebrián, I. Díaz Pardo, Margarita Ledo, Marisa Blanco e X. Antonio Perozo. Ao longo dos seus oito números colaboraron, entre outros, Juan Arias, Luis Carandell, M. Vázquez Montalbán, Enrique Franco, Xosé Hermida, Jordi Solé Tura, Rafael Terra, Luis Rei Núñez, Paolo Cauci, Emma Sueiro, Carlos Ayala e Darío Villanueva. Dividida nas seccións “Opinión”, “Entrevista”, “Reportajes”, “Arte”, “Ruta” e “Agenda”, centrouse no Camiño de Santiago, incluíu diversas reportaxes, como as tituladas “Una convocatoria universal”, de Manuel Fraga e “El viejo Camino de Santiago”, de Torrente Ballester, á parte de numerosas entrevistas como as concedidas por Xerardo Estévez, alcalde de Santiago...

PERSOEIRO

Escritor nicaraguano. Poeta de vangarda, escribiu, entre outras obras, Poemas nicaragüenses (1933), El jaguar y la luna (1959), Zoo (1962) e Cantos del Cifar (1971).

1. Que ten catro ángulos.

2. Aplícase ao prisma que ten cuadriláteros como bases.

1. Figura plana que ten catro ángulos e catro lados.

2. Figura formada polas seis rectas que determinan catro puntos nos que ningunha terna destes puntos está aliñada.

1. Relativo ou pertencente a un cuadrante.

2. Aplícase ao triángulo esférico no que un lado é un cuadrante.

3. Aplícase aos ángulos 0°, 90°, 180°, 270°, 360°, etc.

1. 1. Cada unha das catro partes iguais nas que os puntos cardinais dividen o horizonte. Na rosa dos ventos ou no compás chámanse, primeiro, segundo, terceiro e cuarto cuadrante, contando desde o N no sentido do movemento das agullas do reloxo.

   2. Cuarta parte na que se divide unha herdanza.

   3. Cuarta parte dunha circunferencia, ou sexa, un arco de 90°.

   4. Sector circular correspondente a un cuadrante.

   5. Cada unha das catro partes en que está dividido un pano por dous eixes de coordenadas rectangulares. Chámanse primeiro, segundo, terceiro e cuarto cuadrante, tomando como primeiro o superior da dereita e contándoos no sentido contrario ás agullas do reloxo.

   6. Cada unha das catro partes nas que queda dividida a esfera celeste superior ao horizonte dividida polo meridiano e polo primeiro vertical. Numéranse dende oriente a mediodía, poñente e setentrión, cos nomes respectivos de cuadrante oriental, pueril ou vernal, cuadrante meridiano, cuadrante occidental, melancólico ou viril, e cuadrante hiemal ou senil.

2. Antiga moeda romana, a máis pequena das de bronce, correspondente a 1/4 do ás, no sistema duodecimal, co valor de tres onzas. No sistema decimal denominouse terencius. No anverso tiña gravada a efixie de Hércules e no reverso unha proa de nave.

3. Instrumento empregado antigamente para determinar a altura dun astro sobre o horizonte. O máis primitivo consistía nun cuarto de círculo graduado provisto de pínnulas nun dos lados do ángulo recto, para visualizar o astro, e dunha chumbada, fixada ao centro do ángulo polo extremo libre da corda, que serve de índice.

4. 1. ...

PERSOEIRO

Bispo de Mondoñedo (1781-1797). Licenciouse en Dereito Canónico e foi provisor en Ciudad Rodrigo e cóengo doutoral e deán en Ávila, onde fundou unha academia de leis canónicas. Durante o seu bispado realizou diversas obras na catedral mindoniense, como a prolongación do cruceiro e o peche da capela maior mediante unha reixa de bronce. Construíu tamén parte do palacio episcopal.

1. Que ten catro mans.

2. Cada un dos mamíferos primates antropomorfos e, por extensión, outros primates.

RIOS

Río de África que nace no altiplano de Bié, Angola. Segue unha dirección NO-SL, forma a fronteira entre Zambia e Angola e desemboca no Parque Natural de Chobe, en Botswana. A súa lonxitude é de 805 km.

RIOS

Río de África Ecuatorial, na conca do río Congo. Nace ao N de Angola, segue a dirección SL-NO e desemboca no río Kasai. Forma fronteira entre Angola e a República Democrática do Congo. A súa lonxitude é de 900 km.

1. Cantidade de algo, especialmente con respecto ao feito de ser máis ou menos importante.

2. Cantidade á que ascende o importe total que se reclama nunha demanda.

1. Relativo ou pertencente ao cuanto.

2. 1. Relativo ou pertencente á mecánica cuántica.

   2. número cuántico

      Cada un dos valores discretos e adimensionais que aparecen na resolución dunha ecuación que, en mecánica cuántica, define un aspecto determinado (como o nivel de enerxía, o momento magnético ou o spin, entre outros) dun sistema descrito no marco da mecánica cuántica. Cando un conxunto de números cuánticos individualiza totalmente unha partícula, dise que determina un estado cuántico. Segundo a teoría de Bohr, o estado cuántico dun electrón caracterízase por tres números enteiros: o número cuántico principal n, que pode tomar calquera valor entre 1 e ?, o número cuántico acimutal l, que pode variar entre 0 e n-1, o número cuántico mag­nético m, que pode ter valores comprendidos entre -l e +l, e o número cuántico de spin m s , que vale +1/2 ou -1/2.

   3. teoría cuántica

      Teoría de Planck.

3. Eficiencia dun proceso fotoquímico definido pola relación entre o número de moléculas que experimentan o proceso e o número de cuantos absorbidos polo sistema.