"Alvar" (Contén)

PERSOEIRO

Xornalista especializado no eido gastronómico. Traballou en El Ideal Gallego e ocupou distintos cargos na axencia Efe. Colaborou nas obras Alimentos de España (no que se refire a hortalizas e verduras) e Enciclopedia Gastronómica de Navarra. En 1992 foi galardoado co Premio Nacional de Gastronomía.

PERSOEIRO

Xornalista. Publicou os seus primeiros versos na Revista Galaica, de Ferrol e os primeiros artigos en El Heraldo Gallego, de Ourense, e na Gaceta de Galicia, de Santiago de Compostela, onde fundou a publicación El Vampiro. En 1877 emigrou a Cuba onde se vencellou co mundo da emigración galega, colaborando cos seus artigos en moitos xornais e fundando a primeira publicación periódica galega de América, El Eco de Galicia (1878-1900). Impulsou o Centro Gallego da Habana. Ao longo da súa vida viaxou con frecuencia a Galicia para participar en actividades culturais e colaborar con Manuel Murguía e Alfredo Brañas na organización do Rexionalismo galego; neste sentido, presidiu os Xogos Florais da Coruña en 1891 e a Liga Gallega en 1898. En 1900 instalouse en Madrid onde fundou o Centro Gallego, do que foi o seu primeiro secretario. Exerceu de novo o xornalismo en medios como El Liberal, Blanco y Negro ou El País. Escribiu obras en...

GALICIA

Médico e xornalista. Licenciouse en Medicina en 1901. Xa na súa etapa de estudante foi cofundador do Boletín de Medicina y Cirugía. Posteriormente traballou de médico en Tui, onde ocupou numerosos postos de responsabilidade. Foi Presidente de moitas sociedades culturais, deportivas e recreativas, promotor e fundador do Orfeón da Sociedade Artística, impulsor dos Xogos Florais de 1926, Presidente da Sociedade Venatoria, entre outros cargos. Como orador e conferenciante interveu en múltiples foros e como xornalista colaborou nos tudenses La Integridad, La Correspondencia Gallega, El Vencejo e nas revistas madrileñas Caza y pesca e España Cinegética. Fundou en Tui o semanario La Opinión dende onde combateu o caciquismo, a opresión a as inxustizas, o que lle causou algúns problemas. Durante a Segunda República militou nas filas republicanas. Morreu fusilado na madrugada do 30 de outubro de 1936 tras un xuízo celebrado en Vigo.

GALICIA

Avogado e escritor. Licenciouse en Dereito na Universidade Compostelá e exerceu de avogado en Pontevedra. Os primeiros anos da súa vida transcorren en Pontevedra, onde cursou o Bacharelato e participou na fundación da sociedade Los Amigos del Progreso, na que comezou a súa faceta de creador literario. Para atender á súa vocación de ensinante, estudiou deseguido para Mestre Normal e Inspector de Ensino Primario, ao que se dedicará xa de xeito definitivo. Profesor de Dereito e Lexislación Escolar en Lugo, membro correspondente da Real Academia Galega, membro da sección de Historia do Seminario de Estudos Gallegos, cofundador e Vicedirector do Museo de Pontevedra. Colaborou tamén en diversos xornais e revistas, foi orador e conferenciante, poeta e home de fonda relixiosidade. Entre as súas actividades literarias hai que destacar a súa participación, xunto a Labarta Pose, na revista Extracto de Literatura. Máis adiante fundou Galicia Moderna e, en Ourense, Mi Tierra....

GALICIA

Mestre de obras. Desenvolveu a súa actividade como canteiro e director de obras en terras leonesas. Coñécese a súa intervención na construción do claustro do Convento de la Santa Espina de León.

GALICIA

Perito e profesor mercantil. Exerceu como Catedrático na Escola de Comercio de Donosti e na Escola de Estudios Universitarios e Técnicos de Gipuzkoa. Publicou, entre outros, Elementos de Contabilidad y Teneduría de Libros, Contabilidad General e Integración y Análisis de Balances.

PERSOEIRO

Cóengo de Santiago. Publicou Compendio de la vida, martirio, traslación e invención del glorioso cuerpo de Santiago el Mayor, apóstol de J.C., patrón de las Españas, con una breve noticia del Jubileo y grazas pontificias de su S.A.M. Basílica, frecuentes peregrinaciones de los fieles de todo el orbe católico, decidida protección a los monarcas españoles y sus esforzados capitanes en las guerras con los infieles y la historia cronológica de los Ilmos. Obispos de Iria y Arzobispos compostelanos (1858).

GALICIA

Monxe franciscano. Dedicouse especialmente á música e colaborou en varias revistas como La Cruz e El Eco franciscano. Usou con frecuencia o pseudónimo El oscurantista de marras. Foi autor das obras musicais Collectio universalis antiphonarum hymnorum (pro Vesperis Laudibusque) et Missarum anni franciscani e Colección Mariana, en colaboración con J.F. Santesteban. Ademais escribiu Recuerdo de las misiones franciscanas del colegio de Loreto (cerca de Umbrete) (1855) e Cosmos minoritico-scientifico-litterarius (1893).

PERSOEIRO

Pintor. Viviu dende o ano 1937 en Galicia, primeiro na Coruña, onde cursou estudos na Escola de Artes e Oficios, e máis tarde en Santiago de Compostela. Tras unha viaxe a París e unha estancia en Madrid retorna á Coruña. A súa obra presenta unha grande influencia dos impresionistas franceses en canto á cor, e posúe unha coidada composición.

GALICIA

Publicou artigos sobre temas relacionados coa música e a poesía en revistas como Grial, Galicia turística, Galicia en Madrid, entre os que se contan “Panorama da música galega. Aportación do mestre Rodrigo A. de Santiago”, “Noticia y glosa del Método completo de gaita” ou “Poesía de Miguel González Garcés. Nas faíscas do soño”. Achegouse tamén ao teatro coa publicación dos cadros líricos Romaxe a Teixido (1955), Cantiga (1956) e Era outra vez o muíño (1958).

PERSOEIRO

Político e financeiro. De familia xudía, dedicouse aos negocios dende ben novo. Despois do Trienio Constitucional ou Liberal (1823) exiliouse en Londres, dende onde financiou a expedición que rematou coa monarquía absoluta en Portugal. No 1835 volta a España e foi nomeado Ministro de Facenda e logo Xefe do Goberno, tras do que ocupou de novo o Ministerio de Facenda (1836, 1837 e 1843). Sobranceira figura do Partido Progresista, promoveu dende o seu ministerio un paquete de reformas das que salientan, por unha banda, o alistamento xeral no exército (servicio que podía trocarse polo pagamento dunha indemnización), e por outra, a supresión de case todas as ordes relixiosas (1835) agás as dedicadas ao ensino e á asistencia, vendendo os bens do resto ( desamortización) en subasta pública (leis do 1836 e 1837). O obxectivo destas medidas era ao tempo de carácter económico e político, pero non foi plenamento desenvolvido. Cando no 1844 os moderados acadaron o poder exiliouse novamente...

GALICIA

Doutor en Teoloxía e cóengo lectoral da catedral de Tui. No 1870 dirixiu o xornal La Juventud Católica de Tui e a Academia Juventud Católica.

GALICIA

Realizou os seus primeiros estudios no Seminario de Mondoñedo, que abandonou para ingresar no exército. No 1840 desertou e marchou a Madrid, onde traballou como redactor de El Huracán. No 1842 foi elixido deputado a Cortes pola provincia de Lugo pero abandonou o posto polos acontecementos políticos de 1843 e marcha a vivir a Sevilla. Pouco despois obtivo a cátedra de Latín do Instituto de Bilbao, cargo que ostentou ata que no 1854 foi nomeado Cónsul Xeral en Anveres, dende onde foi trasladado a Veracruz no 1856 onde morre. Como escritor publicou Fragmentos bélicos de la terrible lucha de los siete años (1842), o poema histórico El Hijo de María (1852), e dous volumes titulados Glorias de Sevilla, en armas, letras, ciencias, artes, tradiciones, monumentos, edificios, caracteres, costumbres, estilos, fiestas y espectáculos (1859), entre outras obras.

GALICIA

Catedrática de Historia e licenciada en Filosofía e Letras e Xornalismo. Foi xefa do Gabinete para a Reforma Educativa da Xunta de Galicia, membro do Comité local e provincial do Partido Popular e edil no concello de Santiago desde 1987. Senadora. Deputada no Parlamento de Galicia dende 1997 onde desempeña o cargo de portavoz da Comisión da Muller e Presidenta da Comisión de Educación.

GALICIA

Funcionario da Administración local, xornalista e poeta. Colaborou en revistas e xornais como Finisterre, Sonata Gallega, Agro, Ciudad, Alba, Litoral, El Pueblo Gallego, La Noche, Faro de Vigo, El Ideal Gallego ou Diario de Pontevedra, onde desempeñou o cargo de redactor xefe. Empregou frecuentemente os pseudónimos Ramón de Silva, Emilio Ramón Álvarez e Era. No 1949 colaborou con Celso Emilio Ferreiro na fundación da colección de poesía Benito Soto, na que publicou o poemario Madrigal. Posteriormente editou Sonetos de Quicio Volante (1992), volume en que reuniu poemas escritos entre 1950 e 1990. No eido da prosa, publicou La veleta apunta a Pontevedra (1991), recompilación de textos que viron a luz na prensa entre 1947 e 1971. Entre os recoñecementos que obtivo...

GALICIA

Frade agostiño. Realizou estudios en Manila ata ordenarse sacerdote (1862), sendo destinado a Pamponga. Foi nomeado Rector do Colexio de La Vid (1873) e do de Valladolid (1877). No 1886 marchou de novo ás Filipinas, onde se encargou das parroquias de Bacolor e Candaba ata a súa morte. Escribiu Relación nominal de todos los religiosos que han profesado en el Real Colegio Seminario de Valladolid y La Vid, pertenecientes a la Provincia del Dulcísimo Nombre de Jesús, de Agustinos calzados de Filipinas (Guadalupe) e Documentos y estados relativos al Real Colegio Seminario de Agustinos filipinos de Valladolid

GALICIA

Licenciada en Filoloxía Galego-Portuguesa na Universidade de Santiago de Compostela, traballa como profesora de Lingua e Literatura Galegas. Ata 1994 pertenceu ao Colectivo de Feministas Independentes Galegas (FIGA) e foi unha das promotoras da revista deste colectivo A festa da palabra silenciada. Colaborou en diferentes xornais e revistas con comentarios enfocados dende a ideoloxía feminista e artigos de crítica literaria, boa parte deles centrados na literatura infantil e xuvenil, eido en que tamén destaca como estudosa de temas relacionados co sexismo e coa coeducación, ademais de creadora. Entre os seus títulos cóntanse O rei da nada e outros contos (1988), volume en que se inclúe “O rei da nada”, co que acadou o primeiro premio do concurso de Contos Infantís O Facho (1979), e “A cova da serpe”, co que obtivo o segundo premio en 1980 nese mesmo concurso. Ademais con O rei...

GALICIA

Xogador de fútbol. Militou a maior parte da súa carreira deportiva no Real Club Celta de Vigo, dende a tempada 1979-80 ata a 1995-1996, a da súa retirada. Con anterioridade xogou no Club Deportivo Orense, e na 1982-1983 foi cedido ao Racing de Ferrol. Co Celta disputou 311 partidos oficiais (194 na Primeira División e 107 na Segunda), chegando a ostentar a capitanía do equipo. Ocupaba no campo a posición de centrocampista organizador e adoitaba lucir o número 6. O seu maior éxito foi proclamarse subcampión do Campionato de España (Copa da S M o Rei), disputando a final ao Real Zaragoza, en Madrid, a noite do 20 ao 21 de Abril de 1994. O 24 de agosto de 1996, no partido da súa homenaxe, recibiu a insignia de ouro e brillantes do Real Club Celta de Vigo.

PERSOEIRO

Conde Lemos e, segundo Vasco da Ponte, “o maior señor do Reino de Galicia”. Procedente da baixa nobreza, foi Alcalde de Compostela durante o período irmandiño. Destacou nas cortes de Xoán II de Castela e Enrique IV e foi un dos principais dirixentes, xunto a Alonso de Lanzós e Diego de Lemos, da sublevación irmandiña, actuando sobre todo nas terras de Compostela onde resistiu os contraataques de señores coma Pedro Álvarez de Soutomaior (Pedro Madruga). O Cancionero General de Hernando del Castillo contén unha composición da súa autoría.