"Arce" (Contén)

PERSOEIRO

Actor. Acadou fama e recoñecemento internacional polo seu traballo a prol da recuperación, dignificación e desenvolvemento do mimo. Formado no Thèâtre du Viuex-Colombier a compañía de Jacques Copeau, traballou con destacados directores da escena francesa, como Gaston Batty, Louis Jouvet ou Charles Dullin. En 1931 presentou o seu primeiro traballo, La Vie primitive (A vida primitiva), que xa constituía unha formulación precisa da súa gramática da expresión física, fundamento da súa reinterpretación da arte do mimo, que deixou escrita no volume Paroles sur le mime (Palabras sobre o mimo, 1963). Entre as súas achegas máis significativas hai que salientar a importancia do traballo actoral, o descubrimento da mecánica corporal e de novos eixes expresivos, a exploración das posibilidades do mimodrama, ou pequenas escenas nas que se presentaba un conflito aparentemente sinxelo pois remitía a problemáticas máis transcendentais e universais, a requintada precisión no xesto e no...

PERSOEIRO

Compositor francés. Influído por Honegger compuxo as óperas cómicas Le poirier de misère (A pereira da miseria, 1927), Ginevra (1942) e Puck (1949). Compuxo tamén ballets, música sinfónica, música de cámara e para filmes.

GALICIA

Político e avogado. Foi secretario adxunto da Cámara Oficial de Comercio e Industria de Ourense e secretario da Fundación de Feiras e Exposicións da mesma cidade. Foi deputado do PP por Ourense na quinta lexislatura (1997-2001), nela ocupou tamén a vicepresidencia 1ª da mesa do Parlamento. Ademais de numerosos artigos en revistas especializadas publicou El reto de la unión económica y monetaria (1998), Lecturas de política económica española (1999) e Comprender la globalización (2000).

PERSOEIRO

Poetisa francesa. Na súa xuventude foi actriz de teatro na Opéra-Comique e no Odéon. Publicou: Élégies et romances (Elexías e romances, 1819), Élégies et poésies nouvelles (Elexías e poesías novas, 1825), Les pleurs (Os choros, 1833) e Bouquets et prières (Ramos e súplicas, 1843).

PERSOEIRO

Escritor portorriqueño. Participou na Guerra de Corea e alí foi correspondente. Premio Nacional del ministerio de Cultura de Tradución publicou, entre outras obras, El asedio y otros cuentos (1958).

PERSOEIRO

Arqueólogo e historiador da arte francés. Dirixiu unha misión arqueolóxica en Persia (1881) e en Susa (1888), onde escavou os palacios de Darío I e Artaxerxes II. Entre as súas obras destacan Histoire générale de l’art: Espagne et Portugal (Historia xeral da arte: España e Portugal, 1913), L’architecture romane (A arquitectura romana, 1913), L’Art antique de la Perre, Achéménides, Parthes, Sassanides (A arte antiga Persia, Aqueménidas, Partos, Sasánidas, 1884-1885) e La statuaire polychrome en Espagne du XIIe au XVe siècle, Aragon et Castille (A escultura policromada en España do s XII ao s XV, Aragón e Castela, 1904).

PERSOEIRO

Raíña de Portugal. Filla de Ramón Berenguer IV e de Petronila Ramírez de Aragón. Casou con Sancho I de Portugal en 1175.

PERSOEIRO

Político, mestre e escritor. Xornalista político, defendeu o republicanismo federal e a xustiza social. Deputado a Cortes por Tortosa (1914), fundou, xunto con Layret, o Bloc Republicà Autonomista e presidiu o novo Partit Republicà Català (1917). Encarcerado pola súa participación nas folgas de Barcelona (1917), dende outubro do 1918 colaborou na campaña a favor da autonomía iniciada en Catalunya. Fundou o Partido Radical-Socialista, xunto con Álvaro de Albornoz e Ángel Galarza (1929). Interveu no Pacto de San Sebastián (1930) e, detido e procesado, exiliouse a Portugal e Francia. Participou na fundación de Esquerra Republicana de Catalunya (1931) e durante a Segunda República foi ministro de Instrución Pública do goberno provisional (1931), ministro de Agricultura, Industria e Comercio (1931), ministro de Agricultura (1933) e ministro de Instrución Pública (1936). Fundou, con Azaña, Izquierda Republicana e presidiu o Partit Catalá d’Esquerra (1933). Ao remate da Guerra Civil, exiliouse...

PERSOEIRO

Pintor francés, irmán de Gaston, Raymond e Suzanne Duchamp. En 1904 trasladouse a París, onde traballou como tipógrafo e fixo caricaturas para xornais. Dende 1908 dedicouse á pintura e nun primeiro momento estivo influenciado polo impresionismo. Participou no Salon d’Automne e no Salon des Indépendants, e dende 1911 interesouse polo cubismo. En 1912 realizou Nu descendant un escalier nº 2 (Nu baixando unha escaleira nº 2) que causou rexeitamento entre os seus compañeiros da Section d’Or e na Armory Show de 1913, pois nela combinou os principios do cubismo e do futurismo. Instalouse en Nova York e, xunto con Picabia, foi o representante do movemento dadaísta. Con Roue de bicyclette (Roda de bicicleta, 1913), creou os ready-made. A obra Fontaine (Fonte,1917), urinario que comprara en París e que asinou como R. Mutt, rexeitárona no salón da Society of Independent Artists. Entre 1915 e 1923 traballou na súa obra máis representativa,...

PERSOEIRO

Compositor e organista francés. Estudiou no Conservatorio de París e foi organista de Saint-Sulpice. Discípulo de Ch. Widor, A. Guilmant e L. Vierne, foi profesor de órgano. Especializouse no repertorio organístico de J. S. Bach e compuxo pezas para este instrumento. En 1914 recibiu o Gran Prix de Roma.

PERSOEIRO

Historiador da arte. Doutor en letras (1962), catedrático de Historia da Arte na Universidade de Languedoc e profesor emérito na Universidade de Toulouse-Le Mirail. Entre as súas obras destaca La Sculpture romane en Roussillon (A escultura románica no Roussillon, 1948), L’art roman en Espagne (A arte románica en España, 1964), L’Architecture espagnole (A arquitectura española, 1966) e La sculpture romane de la Route de Saint-Jacques (A escultura románica do Camiño de Santiago, 1990). Foi membro, entre outras institucións, da Commission Supérieure de Monuments Historiques e do Institut d’Estudis Catalans.

1. Parte da coiraza ou armadura que cubría a coxa e se suxeitaba ao peto.

2. Bolsa de coiro ou de roupa que se leva pendurada do van para levar diñeiro ou outras cousas.