"Bié" (Contén)

PUBLICACIÓNS

Publicación editada na provincia de Ourense en febreiro de 1862 que continuou a súa andaina ata principios do século XX. Tiña unha periodicidade irregular. Encargouse da súa edición o impresor Lozano.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en Pontevedra no ano 1868 e que podería ser a continuadora da que saíra en 1858 na mesma cidade.

PERSOEIRO

Matemático. É coñecido polo teorema que leva o seu nome, segundo o que existe unha infinidade de números primos p tales que p+2 ten, como máximo, catro divisores primos.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Santiago de Compostela. Obra de Melchor de Prado Mariño proxectouse en 1795. Ten planta rectangular cunha soa nave cuberta con bóveda de canón e unha ábsida semicircular. Nos muros laterais ábrense altares articulados por medio de arcos de medio punto enmarcados en pilastras xónicas. Na fachada, caracterizada pola súa sobriedade, destaca a ventá semicircular que proporciona iluminación ao interior, o frontón triangular do remate e o campanario.

GALICIA

Médico pediatra e político, irmán de Carlos Casares Mouriño. Parlamentario na V lexislatura (1997) no grupo socialista do Parlamento galego.

GALICIA

Pintor. En 1717 traballou no mosteiro franciscano de Santo Antonio de Herbón onde pintou o altar maior e os catro colaterais, á parte doutras obras menores. En 1742 documéntase de novo a súa presenza en Padrón, onde realizou o retablo maior de Seira (Sorribas).

PERSOEIRO

Freire agostiño. Foi mestre e prior dos conventos de Caión e Pontedeume. Publicou, en 1736, Novena del arco de paz entre Dios y los hombres: del libertador del Purgatorio: del hijo del Sol de la Iglesia Agustina: San Nicolás de Tolentino.

PERSOEIRO

Poeta. Decadentista e presimbolista, foi precursor do vangardismo e asinou as súas obras baixo o nome de Tristan Corbière. Da súa produción destaca o libro de poemas Les amours jaunes (Os amores amarelos, 1873).

GALICIA

Poeta. Membro do colectivo poético Ronseltz, colabora en diversas revistas, como Luzes de Galiza, O Mono da Tinta ou Animal +. Interveu no libro colectivo Unicornio de cenorias que cabalgas os sábados (1994) e publicou os poemarios Arianrod (1993), Fruto do teixo (Premio Eusebio Lorenzo Baleirón, 1994) e Afasia (1997).

GALICIA

Pintor, gravador e escultor. Discípulo de Mariano García Patiño, as súas primeiras composicións figurativas incluían temas dionisíacos e eróticos. Bolseiro nun curso de cerámica do Seminario de Estudios Cerámicos de Sargadelos (1975), a partir do 1978 pertenceu ao grupo A Carón e, posteriormente, foi un dos fundadores do colectivo de comunicación obxectual A Galga, co que realizou algunhas exposicións. Como integrante do movemento Atlántica, participou en todas as súas mostras (1980-1983) e neste período realizou unha obra espacialista baixo a influencia do expresionismo abstracto e da arte pobre. Cunha bolsa do ministerio de Cultura (1979) viaxou a México, onde comezou a traballar coa técnica da augaforte e incorporou a temática precolombina nunha liña expresionista. Entre 1984 e 1986 formou o Gruporzán, co que editou a súa obra gráfica. Durante os anos noventa a súa obra evolucionou dende a figuración á paisaxe. A partir de 1998 elaborou mariñas afastadas do naturalismo, entre as que...

PERSOEIRO

Militar. Marqués de Mos, conde de Villanueva de San Bernardo e vizconde do Pegullal. Foi membro da orde militar de Alcántara, cabaleiro de Carlos III, mordomo maior de Carlos IV e administrador do estado de Lemos.

PERSOEIRO

Sindicalista. Zapateiro de profesión e membro da Confederación Nacional del Trabajo (CNT), foi secretario da Federación Local Obrera da Coruña na década de 1910. Asistiu como delegado ao Congreso da CNT celebrado no Teatro de la Comedia de Madrid (1919). En 1920 foi deportado tralos enfrontamentos sociais acontecidos na Coruña. Coa chegada da Segunda República Española, converteu a súa zapatería nunha cooperativa e ingresou no Partido Sindicalista. Apoiou o Centro de Estudios Germinal, a Antorcha Galaica del Librepensamiento e diversas entidades asociativas coruñesas. Colaborou en La Voz de Galicia e en Solidaridad Obrera. Ao comezar a Guerra Civil foi apresado.

GALICIA

Mestre. No ano 1936 exiliouse a Arxentina. Instalouse en Bos Aires en 1941, onde exerceu un importante labor para o desenvolvemento do galeguismo. Participou na Federación de Sociedades Galegas e foi nomeado presidente da Irmandade Galega de Bos Aires. Ocupou tamén a secretaría xeral do Consello de Galicia, logo de ser un dos promotores da súa remodelación en 1960. Foi director da revista Orzán e A Nosa Terra, e escribiu as obras Xornes (1987) e Galiza de Alem Mar (1989).