"Ede" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 837.
-
Bulla indulgentiarum confraternitati Crucifixi Redemptoris in ecclesia cathedrali Auriensi concessarumVER O DETALLE DO TERMO
Folla voante en dobre folio editada por Xoán Gherlinc aló polo ano 1496 en Monterrei. Presenta letra gótica, capitais lombardas a dous tamaños e cincuenta e unha liñas. Atópase na biblioteca da Hispanic Society en Nova York.
-
PERSOEIRO
Fisiólogo e psicólogo neerlandés. Profesor nas universidades de Nimega e Utrecht, estudiou, ao mesmo tempo, a psicoloxía animal e a humana contempladas dende a fenomenoloxía. Rexeitou o dualismo cartesiano alma-corpo e baseou as súas observacións nas relacións que manteñen o suxeito co medio e non nas situacións experimentais. Entre outras obras, publicou Psychologie der Tieren (1920), Traité de psychologie animale (Tratado de psicoloxía animal, 1952) e Prolegomena van een anthropologische Fysiologie (Prolegómenos dunha fisioloxía antropolóxica, 1965).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Liñaxe antiga que se remonta ao s V, natural de Betanzos. As súas armas levan, sobre campo de azul, un caudillo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Pequeno monte de area que se forma nas costas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Liñaxe natural de Ortigueira. As súas armas levan escudo, con ondas de azul e prata, e cabedelos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Liñaxe de orixe castelá que pasou a Galicia. As armas da rama galega levan escudo partido: a primeira partición, en campo de goles, con tres faixas de ouro, e a segunda partición, en campo de azul, cun castelo de prata.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Nome que reciben as percebellas heterópteras, especialmente as das familias dos pentatómidos e dos coreidos. O corpo é aplanado e ten forma de escudo, cun escutelo triangular de gran tamaño. O primeiro par de alas está dividido nunha rexión basal, de consistencia dura, e nunha rexión extrema membranosa; o segundo par é completamente membranoso e apto para o voo. Presentan principalmente cores verdes ou castañas, aínda que algunhas especies teñen cores e deseños aposemáticos. A maioría producen, nunhas glándulas próximas ás patas posteriores, unha secreción aceda de cheiro moi desagradable que é expulsada polo animal ao sentirse ameazado e co que pretende disuadir os depredadores. Aliméntanse de zugar en plantas e eirugas, e son especialmente molestas para o home as que se atopan nos acios en tempo da vendima.
-
PERSOEIRO
Mestra e escritora. Estudiou na Escola Normal de Maxisterio de Santiago de Compostela. Fundou en 1950 a agrupación infantil Caraveliños, para a que escribiu tres sainetes incluídos en Contos que van pra feira (1962) e outras dúas pezas dramáticas que apareceron publicadas en Churruscadas (1979). En Contos pra nenos (1975) editou, xunto a textos narrativos e poéticos, dúas novas pezas: Sono de Nadal e A fermosa durminte, esta última, adaptación do coñecido conto de Perrault.
VER O DETALLE DO TERMO -
IGREXAS
Igrexa parroquial situada en Palas de Rei. Datada nos primeiros anos do s XIII, da antiga fábrica románica só se conservan as portas e parte da nave. Ten planta rectangular coa cuberta a dúas augas. O acceso á capela maior practícase por medio dun arco de medio punto. Destaca a portada principal con dúas arquivoltas que están protexidas por unha moldura saínte e axadrezada. No tímpano está gravado un arco entrelazado que debuxa unha cruz de arcos iguais.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio do Vallès Oriental, no centro da depresión do Vallès, ao N do macizo de Montseny (10.805 h [1996]). Predomina a agricultura de secaño (cereais e forraxes). Tamén é importante a cría de gando bovino e porcino. A industria está bastante diversificada, pero os sectores principais son o téxtil e o plástico, formados por pequenas e medianas empresas. Nos últimos anos produciuse un aumento de poboación, como consecuencia do carácter turístico que acadou o municipio. No seu patrimonio arquitectónico destacan edificacións medievais como a capela de Sant Corneli (s XI) e o Casal Bell-lloch (s XVIII). Tamén son importantes os espacios naturais como o parque dos Pinetons e o de Pompeu i Fabra.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Margrave (1738-1806) e gran duque (1806-1811) de Baden. Da liñaxe dos Baden-Durlach, reunificou o país cando se extinguiu a dos Baden-Baden no 1770. Gobernou segundo os principios do despotismo ilustrado, aboliu a servidume no 1783 e inspirouse nas ideas fisiocráticas do marqués de Mirabeau e Du Pont de Nemours para mellorar a agricultura.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da comarca do Bierzo, integrado na provincia de León, na Comunidade Autónoma de Castela e León (3.533 h [1996]). Situado ao O de Ponferrada, está drenado polo río Cua. A economía local está baseada na agricultura e na gandería. Respecto á primeira, cultívanse cereais, froiteiras, legumes e hortalizas, ademais de vide. Deste último cultivo proceden as uvas empregadas na elaboración de viños acollidos á Denominación de Orixe do Bierzo. Tamén se elaboran licores e conservas de froitas. Con respecto á gandería, destacan os armentíos ovino, bovino e porcino. No termo municipal, concretamente no lugar de Carracedo del Monasterio, atópase o recinto do mosteiro de Santa María, cenobio beneditino fundado en 990 polo Rei Vermudo II baixo a advocación de San Salvador, que foi destruído polos musulmáns e posteriormente restaurado polo Emperador Afonso VII (1138), quen o doou aos monxes cistercienses.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, situado no sector occidental da provincia, no límite con Huelva (2.257 h [1996]). Baña o termo o río Cavallón. Ten unha produción agrícola mediterránea baseada nos cereais, na oliveira e na viña. Pertenceu á orde de Calatrava ata o s XVI.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político e avogado. Estudiou dereito na Universidad de San Bernardo de Madrid, cidade na que fundou a Federación de Abogados Laboralistas no ano 1958. Membro do PSOE desde 1954, obtivo acta de senador por Ávila nas eleccións de 1977 e foi elixido presidente do Senado tralos sufraxios de 1982.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Bandoleiro. Coñecido como Toribio, en 1901 protagonizou o asalto á casa reitoral das Grañas no que foi asasinada a criada. Por esta acción estivo preso no cárcere de Ortigueira, de onde fuxiu para botarse ao monte. Capturárono e condenárono a morte, mais a presión popular conseguiu modificar a pena por 30 anos de cárcere que cumpriu a partir de 1903. Estivo tamén nos cárceres da Coruña, Santoña e San Miguel de los Reyes. En 1925 liberárono e volveu á súa vila natal. Foi unha importante fonte de inspiración para os cantares de cegos e para numerosos literatos que novelaron as súas fazañas, como Ramón del Valle-Inclán, Emilia Pardo Bazán, Ramón Otero Pedrayo, Augusto Riera ou Heraclio Puentes.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Casas porticadas situadas na avenida da Mariña, na cidade da Coruña, construídas segundo os planos do enxeñeiro Pedro Martín Cerreño e García de Paredes no 1779, coa finalidade de dotar de vivendas o barrio da Pescadería e reordenar a beira portuaria da Mariña. O seu nome pode derivar, ben do propietario do lugar onde se asentan, Francisco Javier García de Paredes, ben do seu deseñador. Concibidas como un gran friso que se estende de xeito paralelo ao mar, contitúen dúas ringleiras de casas separadas pola praza da Aduana, que centra todo o conxunto. Posúen tres corpos de altura, cuberta a dúas augas, bufardas e baixos porticados. O plano de Cerreño abranguía desde a rúa Argar ata o Cantón Grande, pero non se realizou completamente. Finalmente, os comerciantes da cidade ocupáronas. Declaráronse Ben de Interese Cultural en 1982.
-
PERSOEIRO
Compositor. Realizou estudios musicais en Florencia e en 1939 emigrou aos EE UU, onde exerceu a docencia dende 1946 no conservatorio de Los Angeles e compuxo música para cine. Da súa produción sobresaen concertos para unha e dúas guitarras e óperas baseadas en obras de Shakespeare.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Poeta brasileiro. De tendencia romántica, participou no movemento condoreirista, que propoñía renovar a lírica do Brasil, e atacou o réxime escravista do Brasil. En 1870 publicou a obra Espumas flutuantes. Postumamente se publicaron Voces de África (1880), Os escravos (1883), O Gonzaga ou a Revolução de Minas (1875) e A canção do Africano (1893). En 1966 editouse un volume de Poesías completas.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Mercedes González Castro.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Locución latina que significa ‘caso de alianza’ e que se aplica a unha circunstancia ou cláusula pola que unha potencia está obrigada, por un tratado, a intervir en defensa dun estado aliado.