"OIT" (Contén)

1. Momento en que o Sol está no punto oposto ao mediodía e que se corresponde coas doce da noite.

2. Momento que se corresponde coa parte central da noite.

1. 1. Relativo ou pertencente a Meroe ou ao Reino de Kuš, aos seus habitantes ou á súa lingua.

   2. Natural ou habitante de Meroe ou do Reino de Kuš.

2. Segundo período do Reino de Kuš iniciado en 300? a C co traslado da capital de Napata a Meroe, e que finalizou en 350 ao ser conquistada por Ezana de Axum. No plano cultural, este período significou a afirmación da personalidade cuxita e a preponderancia dos elementos africanos sobre os exipcios, os gregos e os romanos. No plano político, durante este período controlouse case sempre o territorio comprendido entre a sexta catarata do Nilo e o Dodecasqueno, e mantivéronse boas relacións cos Ptolemaicos (323-330 a C) e cos romanos (30 a C- 395), menos cando foron atacados ou atacaron: submisión do Dodecasqueno por Arkamon ou Ergámenes (218-200 a C), por Adikhalamani (200?-186 a C) e pola Raíña Amanirenas (25? a C) que provocou a guerra cos romanos (25-21 a C), e que acabou coa derrota dos cuxitas.

3. Lingua que se falou e escribiu no Reino de Kuš (750?-350 a C), aínda que só apareceu documentada nos cinco últimos séculos. A súa adscrición a unha familia lingüística resultou imposible. O material obxecto de estudo son 800 inscricións (textos reais gravados, óstraka e graffiti e, sobre todo, textos funerarios en táboas de ofrendas e estelas), que datan aproximadamente de 170 a C (o primeiro documento en meroítico xeroglífico data da época da Raíña Shanakdaknete 170?-160 a C) ata 400. Este material apareceu anotado nun alfabeto de 23 signos que adoptou dúas formas: o meroítico xeroglífico (170?- 100? a C), composto de xeroglíficos exipcios e empregado nos monumentos, e o meroítico cursivo (s II a C - 400), utilizado noutra categoría de material e que deriva do demótico exipcio.

CIDADES

Cidade do distrito de Setúbal, Portugal (53.240 h [1982]), situada no esteiro do Tejo. A súa economía baséase na produción de froitas e verduras.

1. 1. En gran cantidade ou número.

   2. En grao considerable.

2. En gran cantidade ou intensidade. OBS: Presenta a forma apocopada moi diante de adxectivos e adverbios, excepto diante de mellor, peor, máis, menos e o modal ben; e substantivos con valor de adxectivo.

1. Espazo de tempo que dura unha noite.

2. Festa ou diversión que dura toda a noite.

3. Feito de pasar unha persoa a noite en vela sen poder durmir.

1. avenoiteira cinsenta.

2. avenoiteira papuda.

1. Intervalo de tempo que transcorre entre a fin do crepúsculo vespertino e o comezo do crepúsculo matutino. A noite vese, na tradición mitolóxica e relixiosa de moitos pobos e culturas, baixo un aspecto benéfico, de repouso, e ao mesmo tempo baixo un aspecto maléfico, como propia dos espíritos malignos. Para moitas cosmogonías a noite e as tebras son a orixe de todas as cousas. Na tradición oral recóllense ditos como: “O que cea e se vai deitar, mala noite quere pasar. Polo San Matías, igualan as noites e os días. Pola Santa Lucía tan longa é a noite como longo é o día. Non hai día sen noite nin noite sen día. De noite todos os gatos son pardos”.

2. Escuridade que vai desde o solpor ata o amencer.

3. Escuridade, tristeza ou confusión.

4. Fórmula que se emprega para saudar durante a noite ou cando alguén vai para a cama.

1. avenoiteira cinsenta.

2. Calquera ave nocturna.

3. Falta de luz.

CAPITAIS

Capital do ken homónimo, na illa de Kyūshū, Xapón (433.401 h [1997]), situada na costa nordés da illa. Posúe minas de prata e estaño.