"RC" (Contén)

1. 1. Disolución dun matrimonio celebrado validamente, en vida dos cónxuxes, mediante unha resolución xudicial fundada nunha causa legal. No ordenamento civil español, o divorcio baséase nos principios da previa ruptura da convivencia conxugal inferida tralo transcurso dun prazo de separación legal ou de feito, e de disolución por mutuo acordo, condicionado a un prazo de reflexión ou espera. Nas sociedades primitivas o matrimonio non se consideraba indisoluble. A iniciativa da ruptura correspondíalle ao home que a exercía por causa da esterilidade da muller. En moitas civilizacións antigas, o divorcio estaba consentido: causas como a desatención do marido facultaban á muller para divorciarse e o marido podía deixar a súa muller se esta era estéril. Na cultura asiria, o home podía repudiar a muller e as esposas de guerreiros prisioneiros podían volver a casar. En Grecia, o divorcio estáballes permitido a ambos os sexos; sen embargo, en Roma o divorcio non chegou a xeneralizarse ata o s II. A difusión...

   2. divorcio vincular

      Disolución do vínculo matrimonial que ten efectos no matrimonio (incluso consumado) cando a fe católica dun dos cónxuxes determina dificultades graves na convivencia. Se un dos cónxuxes fai profesión de fe relixiosa, pódese conceder o divorcio vincular sempre que o matrimonio non estivese consumado.

2. Separación ou desacordo entre dúas ou máis cousas ou persoas.

1. Que ou quen é partidario da lei do divorcio.

2. Relativo ou pertencente ao divorcio.

3. Aplícase ao avogado especialista en divorcios.

PERSOEIRO

Raíña de Portugal. Filla de Ramón Berenguer IV e de Petronila Ramírez de Aragón. Casou con Sancho I de Portugal en 1175.

PERSOEIRO

Político, mestre e escritor. Xornalista político, defendeu o republicanismo federal e a xustiza social. Deputado a Cortes por Tortosa (1914), fundou, xunto con Layret, o Bloc Republicà Autonomista e presidiu o novo Partit Republicà Català (1917). Encarcerado pola súa participación nas folgas de Barcelona (1917), dende outubro do 1918 colaborou na campaña a favor da autonomía iniciada en Catalunya. Fundou o Partido Radical-Socialista, xunto con Álvaro de Albornoz e Ángel Galarza (1929). Interveu no Pacto de San Sebastián (1930) e, detido e procesado, exiliouse a Portugal e Francia. Participou na fundación de Esquerra Republicana de Catalunya (1931) e durante a Segunda República foi ministro de Instrución Pública do goberno provisional (1931), ministro de Agricultura, Industria e Comercio (1931), ministro de Agricultura (1933) e ministro de Instrución Pública (1936). Fundou, con Azaña, Izquierda Republicana e presidiu o Partit Catalá d’Esquerra (1933). Ao remate da Guerra Civil, exiliouse...

PERSOEIRO

Político romano. Foi nomeado tribuno da plebe no 122 a C para contrarrestar a popularidade de Caio Graco. Presentou unha serie de reformas, entre as que destaca a rogatio livia que concedía aos itálicos a cidadanía romana. Estas reformas provocaron unha serie de tumultos en Roma. Nomeado cónsul no 112 a C, gobernou Macedonia, onde derrotou o pobo dos escordiscos. Morreu exercendo o cargo de censor.

PERSOEIRO

Político romano, fillo de Marco Livio Druso. Foi tribuno da plebe no 91 a C. Impulsou a reforma agraria e defendeu a concesión da cidadanía aos itálicos. Morreu asasinado.

GALICIA

Historiador. Licenciado en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela (1985), ampliou estudios en Florencia, Boloña e París, e doutourouse en 1990 coa tese Estrutura y comportamientos familiares en la Galicia de fines del Antiguo Régimen. Foi profesor na Universidade de Santiago de Compostela ata 1993 e profesor titular de historia moderna da Universidad de Oviedo ata 1995, data en que se reincorporou á Universidade de Santiago de Compostela. As súas investigacións centráronse no eido da demografía histórica, da historia da familia e da análise historiográfica. Colaborou, entre outras publicacións, en Annales de Démographie Historique, Continuity and Change, Boletín de la Asociación de Demografía Histórica Española e Grial. Tamén colaborou en distintas obras, como El Reino de Galicia en la Monarquía de Felipe II (1998) e El reino de Galicia en la época del Emperador Carlos V (2000). Cómpre destacar as súas...

PERSOEIRO

Pintor francés, irmán de Gaston, Raymond e Suzanne Duchamp. En 1904 trasladouse a París, onde traballou como tipógrafo e fixo caricaturas para xornais. Dende 1908 dedicouse á pintura e nun primeiro momento estivo influenciado polo impresionismo. Participou no Salon d’Automne e no Salon des Indépendants, e dende 1911 interesouse polo cubismo. En 1912 realizou Nu descendant un escalier nº 2 (Nu baixando unha escaleira nº 2) que causou rexeitamento entre os seus compañeiros da Section d’Or e na Armory Show de 1913, pois nela combinou os principios do cubismo e do futurismo. Instalouse en Nova York e, xunto con Picabia, foi o representante do movemento dadaísta. Con Roue de bicyclette (Roda de bicicleta, 1913), creou os ready-made. A obra Fontaine (Fonte,1917), urinario que comprara en París e que asinou como R. Mutt, rexeitárona no salón da Society of Independent Artists. Entre 1915 e 1923 traballou na súa obra máis representativa,...

PERSOEIRO

Escultor francés. Activo en Murcia (1719-1730), traballou como tallista e influíu en Francisco Salzillo. Cómpre destacar a súa obra San Juan Bautista (1718?) e as inmaculadas feitas en barro cocido.

PERSOEIRO

Pintora, filla de Antoine Duparc. Discípula de Van Loo, especializouse na realización de retratos realistas. Cómpre destacar a súa obra A muller que calceta.

PERSOEIRO

Compositor. Discípulo de C. Franck, recibiu a influencia de R. Wagner. Cómpre destacar o seu poema sinfónico Lénore (1875).

PERSOEIRO

Compositor e organista francés. Estudiou no Conservatorio de París e foi organista de Saint-Sulpice. Discípulo de Ch. Widor, A. Guilmant e L. Vierne, foi profesor de órgano. Especializouse no repertorio organístico de J. S. Bach e compuxo pezas para este instrumento. En 1914 recibiu o Gran Prix de Roma.

PERSOEIRO

Historiadora. Doutora en Historia pola Universidade de Santiago de Compostela (1987) e profesora de historia medieval da facultade de Humanidades da Universidade de Vigo dende 1974, da que foi vicedecana (1994-1996) e decana dende 2001. Realizou traballos de investigación relacionados co Bierzo e coa provincia de Ourense; entre outros, destacan os estudios sobre o monacato cisterciense na provincia de Ourense, a antroponimia galaico-leonesa dos s X ao s XIV e a cultura vinícola na zona do Ribeiro, as Rías Baixas e Valdeorras. Colaborou, nas publicacións, Estudios Humanísticos e Estudios Bercianos e nas obras La ciudad y el mundo urbano en la Historia de Galicia (1988), Poder y sociedad en la Galicia Medieval (1992), El monacato en la diócesis de Astorga durante la Edad Media (1995), Historia de Ourense (1996) e Galicia fai dous mil anos. O feito diferencial galego (1997). Entre as súas obras destacan San Pedro de Montes:...

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Granada, Andalucía, situado nos contrafortes occidentais de Sierra Nevada e drenada polo río Dúrcal (6.062 h [1996]). A agricultura (cereais e árbores froiteiras), a cría de gando lanar e as industrias alimentarias, son as principais fontes económicas.