"AN" (Contén)

PERSOEIRO

Xornalista. Relacionado inicialmente co federalismo, dirixiu a partir de agosto de 1882 o semanario anarquista El Hijo del Trabajo de Pontevedra.

GALICIA

Pintor. Realizou, entre outras obras, a pintura do retablo maior da igrexa de San Mamede de Carnota (1791) e dos catro colaterais da igrexa de Bastavales (1795).

PERSOEIRO

Sacerdote. De orixe galega, acompañou a expedición de Hernán Cortés en 1519 e foi o primeiro sacerdote que desempeñou o oficio de crego e pastor de almas en Nueva España.

PERSOEIRO

Edafólogo. Catedrático de Edafoloxía da facultade de Farmacia da Universidade de Santiago de Compostela, ampliou estudios no Laboratoire des Sols de Versailles (1966) e traballou no Centro de Edafoloxía e Bioloxía Vexetal do CSIC de Santiago de Compostela ata 1970. Colaborou en diversas revistas especializadas e xornais (La Noche, El Correo Gallego, Cadernos do laboratorio xeolóxico de Laxe, Boletín das ciencias e Nova acta científica compostelana) con artigos como “Comezos da ciencia moderna na Universidade compostelana” (1971), “El clima y la agricultura (1982), “Ciencia e técnica na Galicia da Ilustración” (1995) ou “O cambio climático” (1999). Colaborou no Mapa Nacional de Suelos (1:200.000), nos das provincias de Oviedo, Santander, León e Huesca, no Mapa Mundial de Solos da FAO (1:500.000) e no da zona húmida de España. Coordinador do volume As augas de Galicia (1996), publicou entre outras obras As especies forestais e os solos de Galicia: unha contribución ao estudo das súas relacións...

PERSOEIRO

Relixioso. Publicou Novena a la Virgen de la Cela (1872).

PERSOEIRO

Gramático español. Coñecido co pseudónimo de El Misántropo, escribiu traballos de ortografía e gramática. É autor de Primera Gramática española razonada (1884), Tratado elemental de gramática española razonada (1885) e Nomenclatura de la gramática española (1885).

PERSOEIRO

Fotógrafo holandés. Estudiou arte na Academia voor Beeldende en Bouwende Kunsten, Tilburg, onde tamén traballou como profesor. En 1967 trasladouse ao Reino Unido para estudar pintura e comezou a traballar no campo da fotografía. Coas súas imaxes conceptuais, ao igual que acontece nas súas obras pitóricas, procura deformar a xeometría dos obxectos; así mesmo, preocúpase polo fenómeno do movemento que tamén tenta plasmar nas súas creacións coa exposición de imaxes simultáneas. O seu recoñecemento internacional chegou cunha serie fotográfica realizada entre 1967 e 1969.

PERSOEIRO

Xornalista e novelista. Comprometido coa reforma social do seu país, publicou, entre outras obras, Madre América (1935), Los frutos amargos (1941), Esta generación perdida (1945) e Los habitantes de la noche (Premio Sociedad Argentina de Escritores, 1953).

PERSOEIRO

Bispo de Astorga, fillo do bispo galego Sinfosio. Consagrou á fronte da sé de Astorga. Defendeu a doutrina priscilianista despois da morte de Prisciliano (385), ata que no I Concilio de Toledo (397-400) abxurou dos seus erros e condenou as obras que publicara previamente. Continuou á fronte da súa sé ata a súa morte e dedicouse a reparar os danos que orixinaran os enfrontamentos relixiosos. Sucedeuno san Toribio. Escribiu diversas obras, entre as que destaca Libra, tratado doutrinario priscilianista no que defendeu a mentira por motivos relixiosos.

PERSOEIRO

Emperador romano. Axudado nos inicios da súa carreira pola nai do Emperador Marco Aurelio, accedeu ao cargo de cuestor antes da idade legal. Foi edil, pretor, legado en Acaia e en África, dirixiu a Lexión XXI en Xermania e designárono gobernador da Bélxica, onde detivo a invasión dos xermanos. Nomeado cónsul, derrotou os catos, pero o Emperador Cómodo desterrouno a Mediolanum, acusado de participar nunha conspiración na súa contra. Absolto, exerceu o goberno da Bitinia, foi cónsul e procónsul en África e procónsul en Asia, entre 189 e 190, e de novo entre 192 e 193. Despois da morte de Pertinax (193), accedeu ao trono logo de subornar a garda pretoriana, poxando contra Flavio Sulpiciano, e emprendeu numerosas disposicións que xa foran promulgadas por Cómodo, ao tempo que tentou achegarse á orde ecuestre. O pobo rexeitouno como emperador e producíronse disturbios en Roma. A revolta propagouse ás provincias trala proclamación de Pescennio Nigro, gobernador de Siria, como emperador. Pola súa...

PERSOEIRO

Escritora e guionista estadounidense. Estudiou na Universidade de Berkeley e foi cronista de Vogue Magazine e columnista en diversas publicacións como Saturday Evening Post, Life ou Esquire. A súa obra explora a psicoloxía feminina, as formas de vida na costa oeste e a xeración hippy dos anos sesenta. É membro da American Academy of Arts and Letters e da American Academy of Arts and Sciences. Da súa produción destacan Run River (O río corre, 1963), Slouching towards Bethlehem (Camiñando cara a Belén, 1968), Play as it Lays (1970), A Book of Common Prayer (Libro de oracións comúns, 1977), The White Album (O álbum branco, 1979), Salvador (1983), Democracy (Democracia, 1984), After Henry (Despois de Henry, 1992) e The Last Thing He Wanted (O último que el quería, 1996).