"llo" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1518.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Construción situada en Vilaza (Gondomar). Presenta planta en forma de L, cun corpo baixo engadido. Realizado con granito enfoscado nalgunhas partes, na fachada N ten unha escaleira que desemboca nun patín e se prolonga nunha balconada. Ten unha pequena solaina e un hórreo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
pampillo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Pedra atada a un cabo coa que se bate na auga para que os peixes vaian cara as redes.
-
VER O DETALLE DO TERMO
ariante gráfica do antropónimo masculino Pantaión.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Paolo di Dono.
-
-
Caldo moi mesto de castañas cocidas.
-
Masa semilíquida que procede das amoras ou outras froitas ao ser espremidas, que se emprega para facer doces.
-
Caldo do día anterior, sen garula, sobre o que se facían as papas.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Masa carnosa e arredondada dalgunhas partes do corpo humano, como a das xemas dos dedos ou a da base do dedo polgar, na palma da man.
-
MUNICIPIOS
Municipio de Madrid, situado ao L da cidade de Madrid e regado polo Jarama (6.287 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, a gandaría e pequenas industrias químicas e metalúrxicas. En 1937, durante a Guerra Civil Española, produciuse o asasinato de presos nacionais por parte de milicianos repúblicanos.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Que garda semellanza con outra persoa ou cousa.
-
Que está ao mesmo nivel ou que apenas presenta variacións con respecto a outra persoa ou cousa.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Acción de parir.
-
XACEMENTOS
Xacemento arqueolóxico situado en Gandía (València). A escavación demostra a presenza das industrias normais en Europa Occidental, do Paleolítico Superior, época en que foi intensamente habitada; cunha cronoloxía que abrangue desde o Gravetense ao Madalense.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Grupo valenciano de artistas de vangarda formado en 1957. Foi o primeiro foco de introdución do informalismo en València e, ao igual que os demais grupos artísticos da posguerra, naceu coa intención de conectar a creación artística valenciana co panorama internacional. Entre 1960 e 1964 o grupo perdeu a súa cohesión debido ás diferentes traxectorias artísticas dos seus integrantes. Dos seus membros destacaron Manuel Gil, Salvador Sòria, Monjalés, Eusebi Sempere, Isidoro Balaguer e Andreu Alfaro e o galego Xosé María de Labra. Editou a revista Arte Vivo (1957-1961).
-
PERSOEIRO
Músico e compositor. Desde moi novo exerceu a docencia musical en Lugo, onde entrou en contacto co folclore galego. As súas composicións entraron no repertorio de moitas corais galegas. Das súas obras destacan diversas composicións para canto e piano e as cancións “Malpocadiño...!”, con letra do poeta Alfonso de Vega e premiada en Lugo en 1949; “Desafío”, sobre textos de Xosé Trapero Pardo e galardoada no Certame Rexional de Santiago de Compostela de 1977; “Consello”, con letra de C. Sanmartín; e “O Merlo”, a nana “Do colo ao berce” e “Canta laberca!”, tamén baseadas en versos de Alfonso de Vega.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
alcrique.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Antón Patiño Regueira.
-
-
-
Tenda de campaña de forma cónica que está sostida interiormente por un pau cravado á terra con estacas e cordas.
-
Conxunto de pezas de tea suxeitas a un punto central, á maneira de tenda ou dosel, destinado a cubrir unha cama ou un altar.
-
-
-
Construción que se ergue por riba doutras contiguas, illada nun patio ou un xardín, e que depende a miúdo doutra máis grande.
-
Cada unha das construcións ou dos edificios que forman parte dun conxunto, como os dunha exposición, cidade universitaria, hospital ou prisión.
-
Cada unha das dependencias dun cuartel, onde se aloxan os xefes e oficiais.
-
-
Conxunto de fusís apoiados en terra e inclinados de maneira que se sosteñen entre eles e non caen.
-
-
Armamento exterior do escudo, xeralmente de cor púrpura, que consiste nunha especie de baldaquino que cobre os brasóns dos reis e príncipes soberanos.
-
...
-
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Novela publicada por Emilia Pardo Bazán en 1886. Claro exemplo da súa concepción naturalista da realidade, nela presenta un medio que condiciona o comportamento dos personaxes, onde aparece unha nobreza en plena decadencia económica e moral. A obra desenvólvese nos Pazos de Ulloa, situados nun recóndito lugar de Galicia, en 1880, onde a vida está marcada pola influencia da relixión, a bruxaría, a política e as paixóns. A chegada de Julián, un sacerdote delicado e sensible, a Ulloa terá imprevistas consecuencias. O marqués de Ulloa, rudo e paixonal, vese obrigado a contraer matrimonio con Nucha, unha rapaza de cidade, para quen o ambiente dos pazos é un pesadelo. O contrapunto de Nucha está representado por Sabela, a criada que tivo un fillo bastardo co marqués. Trátase dunha novela de aprendizaxe en que se amosa o tránsito da inocencia e do descoñecemento do mundo á dura madurez.
-
-
-
Pedra pequena e miúda.
-
Conxunto desas pedras.
-
-
Lugar onde hai moita pedra.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
pedregullo.
-
PRAIAS
Praia do litoral atlántico, situada entre a de Corna Becerra e a punta do Porto Quilmas, na parroquia de San Mamede de Carnota (Carnota).
VER O DETALLE DO TERMO