"Rin" (Contén)

Cetona que se emprega para a análise cualitativa e cuantitativa de α-aminoácidos que proceden da hidrólise de proteínas e para a avaliación de aminoácidos en cantidades pequenas.

Éster trinítrico da glicerina que se obtén por reacción dunha mestura de ácido nítrico e de ácido sulfúrico sobre a glicerina. É o explosivo máis común pero, por mor da súa sensibilidade ao choque, emprégase máis ben sempre mesturada con outras substancias, como no caso da dinamita, que a fai menos perigosa na manipulación e no transporte. A nitroglicerina, descuberta por Ascano Sobrero en 1846, emprégase tamén na composición de propergois sólidos usados para a propulsión de foguetes, e como vasodilatador, en doses de 0,2 a 0,6 mg, en aplicación sublingual, e de forma específica na anxina de peito.

noradrenalina.

Xornal publicado en Marín a partir de 1909, que cesou en 1912. Apareceu en 1897 coa cabeceira El Eco de Marín, fundado por Sabas B. Catá, e en épocas sucesivas denominouse El Marinense, Nuevo Marín e novamente El Eco de Marín.

Substancia intermedia na biosíntese da metionina.

Instrumento aerófono, xeralmente de terra cocida en forma oval irregular, que posúe un número variable de buratos. Produce un son afrautado que se obtén soprando por unha embocadura en forma de bico. Emprégase habitualmente na música folclórica de distintos países, especialmente americanos. En Galicia tamén a utilizan distintos grupos de música folk para acompañar partes das súas pezas. O tamaño é variado. As máis pequenas, chamadas coloquialmente asubíos, posúen entre cinco e seis furados, e as máis grandes entre oito e dez. Este instrumento permite tamén distintas afinacións, aínda que a máis empregada é a de do.

Persoa que toca a ocarina.

Xénero de moluscos gasterópodos, da familia dos murícidos, de menos de 10 mm e que presentan hábitos depredadores. Nas costas de Galicia atópanse dúas especies, O. aciculata e O. edwardsi, moi semellantes entre si, pero que se diferenzan na cor do corpo, xeralmente alaranxada no primeiro e abrancazada no segundo.

Glicósido que se extrae das follas do loendro e posúe unha acción cardiotónica.

Produto líquido que resulta de fundir sebo e deixalo arrefecer a 35°C. Emprégase para facer margarina.

Compañía de teatro creada na década de 1980, que introduciu novas técnicas e habilidades escénicas no panorama teatral galego. En 1993 fusionouse con Tranvía Teatro para dar lugar á compañía Ollomoltranvía. Da súa produción destacan Moleques (1991) ou Fas e Nefas, dirixida por Xan Cejudo (1991)

Título e territorio creado como señorío no SE de Francia. Foi despois un condado, e converteuse en principado no s XII. A súa unión coa rama dos Nassau tivo lugar cando Enrique III de Nassau o Grande (1483-1558), gobernador de Países Baixos e stadhouder xeral, casou con Claudia de Chalon (1515), herdeira do principado de Orange. En 1518 herdouno o seu único fillo, Renato de Nassau e, ao morrer este sen herdeiros (1544), pasou a Guillerme I o Taciturno (1545), de quen partiu a orixe da rama Orange-Nassau ( Guillerme I de Orange-Nassau ). Dela formaron parte os seus fillos e sucesores, Mauricio I de Orange-Nassau (1585-1625) e Federico Enrique I de Orange-Nassau (1625-1647); o fillo deste Guillerme II de Orange-Nassau (1647-1650) e o neto, Guillerme III de Orange-Nassau (1650-1702), que ademais foi rei de Inglaterra. Tras a súa morte herdouno Xoán...

Termo do barallete ou xerga dos afiadores que corresponde á voz ‘regato’.