"To" (Contén)

1. Dise do verso acataléctico de tres pés que comeza cun dáctilo, utilizado a miúdo nas obras de Aristófanes.

2. Verso aristofánico.

1. Que pertence á familia das aristoloquiáceas.

2. Planta da familia das aristoloquiáceas.

3. Familia de plantas da orde das aristoloquiais integrada por sete xéneros que comprenden máis de 600 especies de plantas herbáceas ou leñosas, a miúdo gabeadoras, distribuídas por todo o mundo sobre todo nos trópicos. Son moi apreciadas como plantas ornamentais. Pertence a esta familia a aristoloquia.

FILOSOFOS

Filósofo e científico grego, un dos intelectuais máis influentes da historia. Fillo de Nicómaco, médico e amigo de Amintes II de Macedonia, aos dezaoito anos ingresou na Academia. Á morte do mestre Platón (374), Aristóteles viviu en Assos e Mitilene. No 343-342 Filipo de Macedonia encargoulle a educación do seu fillo Alexandre e cando este foi nomeado rexente (340), despois dunha estancia de catro ou cinco anos en Estagira, volveu a Atenas, onde fundou unha escola propia, o Liceo, na que impartía as súas leccións mentres paseaba cos seus discípulos baixo os pórticos ou polo xardín; de aquí vén o termo peripatética que se aplica á súa escola (περιπατέω, en grego ‘pasear’). Para Aristóteles a realidade auténtica son as cousas concretas (substancias). Á doutrina metafísica da substancia correspóndelle a concepción lóxica das categorías. “O ser dise de moitas maneiras”: como substancia, cantidade, calidade, relación,...

1. Relativo ou pertencente a Aristóteles e á súa filosofía.

2. Que é partidario de Aristóteles, seguidor das súas teorías.

3. Expresión creada por Bertolt Brecht para designar a dramaturxia baseada na ilusión teatral e no efecto catártico. Tamén denominado “teatro dramático”, “teatro ilusionista” ou “teatro de identificación”.

PERSOEIRO

Teórico grego da música, discípulo de Aristóteles. Defendía, contra as teorías pitagóricas, o criterio da sensibilidade sobre o cálculo. Escribiu un tratado sobre elementos harmónicos e outro sobre o ritmo.

PERSOEIRO

Xunto con Harmodios dirixiu a conspiración contra os tiranos Hipias e Hiparco, fillos de Pisístrato, no ano 514 a C. Aristoxiton foi executado. A acción tiranicida obtivo o favor popular, que lle dedicou diversos monumentos, o máis coñecido, o grupo escultórico dos Tiranicidas, realizado por Critias.

CIDADES

Cidade do estado de Texas, Estados Unidos, situada entre Fort Worth e Dallas (261.721 h [estim 1990]).

PERSOEIRO

Escritor. Autor de novelas como El juguete rabioso (1926) e Los siete locos (1929), contos e pezas teatrais como 300 millones (1932). Como periodista foi autor de numerosas crónicas, algunhas delas recollidas baixo o título Aguafuertes porteñas (1933), nas que describiu, con estilo caótico e vigoroso, personaxes a miúdo grotescos desde unha perspectiva individualista e masoquista. Enviado en 1934 a España, publicou no diario arxentino La Nación a colección de crónicas logo recollidas en Aguafuertes españolas (1936) e Aguafuertes gallegas (1997).

MONTES

Monte da parroquia de Brens, no concello de Cee, de 292 m de altitude.

MONTES

Monte da parroquia de Brens, no concello de Cee, de 296 m de altitude.

1. Acción e efecto de armar ou de armarse.

2. 1. Conxunto de armas e municións a disposición dun exército, dun corpo armado, dun individuo, dun barco, etc.

   2. Conxunto de todo o que constitúe a potencia militar dun estado (armas e municións, barcos, avións, bases militares, industrias de armamento, etc).

3. 1. Acción de armar barcos.

   2. Fase final da construción dun barco, comprendida entre a botadura e a entrega aos propietarios.

   3. Conxunto de efectos que teñen por finalidade armar barcos.

4. Conxunto dos medios mecánicos dos que dispoñen os portos para facilitar as operacións de carga e descarga dos barcos.

5. Acumulación competitiva de armamentos entre dous ou máis estados con finalidade disuasiva. Pódese falar de carreira armamentística xa desde a Primeira Guerra Mundial, pero desenvolveuse propiamente a partir da Segunda Guerra Mundial, agudizado pola produción de grandes avances tecnolóxicos (radar, mísiles, armas nucleares) e motivado pola acumulación dunha gran cantidade de armamento. Durante a Guerra Fría, coa creación dos dous bloques militares, a carreira de armamentos continuou, estimulada polos constantes progresos científicos e polo comercio de armas (industria do armamento); a principios do século XXI diríxese principalmente aos países do Terceiro Mundo. Para os países que exportan material bélico, este comercio cumpre diversos obxectivos: facer rendible o sector da produción de armamento; experimentar novos tipos de armamento e tecnoloxías en territorios de conflito situados no Terceiro Mundo; aumentar os beneficios do complexo militar-industrial dos países vencedores, mediante...

6. ...