"To" (Contén)

GALICIA

Economista. Foi subdirector da Escola Universitaria de Empresariais da Universidade de Vigo, dirixiu a publicación semestral Cooperativismo y Economía Social e presidiu a Asociación para la Economía Social. Publicou Un modelo teórico dinámico de comportamento do capitalismo (1986) e Historia da pesca e salgazón nos ríos de Baixos, dende as ordenanzas xerais da Armada de 1748 ao desestanque efectivo do sal de 1870 (1990).

MUNICIPIOS

Municipio situado na provincia de Badajoz, Extremadura (7.931 h [2001]). A súa economía baséase na agricultura, a gandaría e a industria de cemento.

SEMANARIOS

Semanario publicado en La Habana a partir do 9 de agosto de 1908. Subtitulado “Revista Semanal Ilustrada”, saíu os domingos baixo a dirección de Ricardo Carballal.   De carácter literario, incluíu noticias de Galicia e da emigración.

GALICIA

Historiador. Comezou os estudos de xeografía e historia na Universidade de Santiago de Compostela, e especializouse no estudo da prensa galega e dos medios de comunicación do Estado. Destacou pola publicación dos volumes Historia de la prensa gallega: 1800-1986 (1990) e Historia de la prensa gallega: 1800-1993 (1995), que recolle máis de tres mil publicacións galegas, ademais do Dicionario de seudónimos y apodos gallegos (2003). Tamén publicou Índice general de la prensa gallega A Coruña 2007. Colaborador de El Correo Gallego e La Opinión de A Coruña, foi responsable de dúas mostras: “Exposición sobre caligrafía” (1990) e “El Humor y la guerra del Golfo” (1992) realizadas na Sala del Ateneo da Coruña.

GALICIA

Xurista. Axente oficial do Registro Español de Patentes y Marcas, foi secretario do Consello Social da Universidade de Santiago de Compostela (1987-1989). Fundador da revista Malapata, publicou Los hijos de los conquistadores.

GALICIA

Pedagogo. Doutor en Filosofía e Ciencias da Educación (1985) pola Universidade de Santiago de Compostela e catedrático de universidade desde 2002, ampliou estudos na Cambridge University e foi investigador e profesor visitante na Florida International University, así como na University of Illinois at Urbana-Champaign e Johns Hopkins University. Foi director da UNED na Coruña, vicerreitor de profesorado da USC (1994-1998) e, desde 1998, director do Instituto de Ciencias da Educación. As súas liñas de investigación son inmigración e educación, educación intercultural, teoría de procesos educativos, política educativa, educación e sociedade civil e pedagoxía da motivación. Das súas obras destacan Teoría y práctica de la educación intercultural (1994), Inmigración e acción educativa en Galicia (2003) e Estudios sobre flujos migratorios en perspectiva educativa y cultural (2005). Dirixiu a obra La investigación educativa en Galicia (1989-2001) (2004). Membro...

PERSOEIRO

Dinamizador cultural. Licenciado en Matemáticas e Enxeñaría Xeográfica pola Universidade de Coimbra (1951), participou nos movementos reivindicativos dos estudantes e en diversas actividades académicas como o Teatro de Estudantes. En 1946 tivo un papel activo no Movimento de Unidade Democrática Juvenil. En 1957 trasladouse a Guimarães para dar clases de matemáticas na Escola Industrial e Comercial onde promoveu a creación de diversas asociacións culturais como o Cineclube de Guimarães, o Teatro de Ensaio Raul Brandão, a editorial O Povo de Guimarães ou o Cercigui. A partir de 1963 militou na oposición democrática de Braga. En 1986 foi nomeado membro do senado da Universidade do Minho e, desde 1990, presidiu a Sociedade Martins Sarmento. Debido á súa orientación política de esquerda, foi detido en 1968 e afastado da función pública ata despois da Revolução dos Cravos. Participou na creación do Partido Movimento Democrático Português, integrando os órganos directivos nacionais e foi un dos...

GALICIA

Xeógrafo. Director do Centro de Estudios Turísticos (CETUR) desde 2005, destacou como investigador en diferentes aspectos da xeografía social, da crise das comunidades pesqueiras, do turismo e dos impactos xerados nas comunidades rurais e pesqueiras. Publicou Municipios y parroquias de Galicia (1989), Bibliografía de xeografía de Galicia (1990) con Pazo Labrador, O Declive demográfico da parroquia rural galega: o caso da provincia de A Coruña (1994) e Poboación e Territorio (1995).

PERSOEIRO

Arquitecto portugués. Elaborou os planos para a reconstrución de Lisboa. Da súa obra destaca o trazado xeométrico da “baixada pombalina”, o Terreiro do Paço ou a Praça do Comércio, en Lisboa.

PERSOEIRO

Político angolano. Vinculado desde 1961 ao Movemento Popular de Liberación de Angola (MPLA), coa proclamación de independencia da República Popular de Angola (1975) converteuse en presidente do MPLA e en ministro de Asuntos Exteriores. Tras a morte de A. Neto (1979) chegou a presidente do país e conduciu o establecemento dunha democracia pluripartidista. Foi reelixido en 2003.

PERSOEIRO

Xeógrafo. Realizou estudos sobre xeografía urbana, xeografía do subdesenvolvemento e pensamento xeográfico. Destacan Le métier de la géographie en pays sousdeveloppé (1963) e Por uma Geografia Nova (1981).

PERSOEIRO

Historiador da arte e médico portugués. Iniciou técnicas de cirurxía vascular. Foi un estudoso da arte portuguesa e dirixiu as Academias de Ciencias e de Belas Artes de Lisboa. Publicou Arte portugués.

PERSOEIRO

Aeronauta e inventor brasileiro. Fixo numerosas experiencias sobre navegación aérea en Francia, con globo aerostático (1898) e con avión. Construíu diversos aparatos e en 1906 conseguiu facer o primeiro voo europeo dun deles, máis pesado ca o aire, polo que foi considerado un dos pioneiros da navegación aérea.

PERSOEIRO

Arquitecto italiano. Influído pola   escola vienesa de Otto Wagner, participou na primeira exposición do grupo Nuove Tendenze (1914) co proxecto da Città Nuova. Lanzou o chamado manifesto futurista para a arquitectura, onde reclamaba cambios e enxalzaba os medios artificiosos da sociedade de consumo.

PERSOEIRO

Escultor. Discípulo de Xoán Adán, traballou fundamentalmente o mármore, destacando a forma de tratar os panos que tentaban amosar o volume dos corpos das súas figuras. Destacan o Rompemento da gloria con anxos e serafíns para o retablo maior da catedral de Lugo, o Santiago Apóstolo para Santa María do Camiño (Santiago de Compostela), a decoración dun dos altares da capela do Hospital Real de Santiago, o crucifixo e a Dolorosa para a capela de San Clemente.