"Az" (Contén)

PERSOEIRO

Escultor e ceramista. Foi autor de Experimentación de las pastas cerámicas para una práctica artística (1995). Realizou numerosas exposicións dentro e fóra de España e participou, entre outras colectivas, nas mostras Keramik Europas, na Feria Internacional de Múnic e no Foro Atlántico de Arte Contemporánea. Membro da Academia Internacional de Cerámica, recibiu entre outros premios a Medalla de Ouro no 46º Concurso de Cerámica da Faenza (1992) e o Premio Escultura Pública Paseo Abandoibarra de Bilbao (1997).

GALICIA

Militar, xornalista e crítico musical. Estudiou ciencias e música en París e Londres. De regreso a España, ingresou na Academia de Caballería de Valladolid (1874) e, posteriormente, foi destinado ao rexemento real do norte. Finalizada a contenda cos carlistas, foi ascendido a tenente e recibiu a cruz vermella do mérito militar. En Madrid traballou no ministerio da Guerra e nos gabinetes de diversos ministros. Como secretario da comisión mixta das Academias de Historia e de San Fernando conseguiu que se catalogase toda a riqueza monumental e artística de España. Cómpre salientar o seu labor na creación da Cruz Vermella Española, o Teatro Nacional e o Círculo de Bellas Artes de Madrid. Colaborou en diversas publicacións, como La Ilustración Española y Americana, da que foi director; foi tamén correspondente de Le Petit Parisien e Le Journal. Escribiu o drama La segunda mujer (1906) e os libros Tratado de geografía, Topografía militar e Notas...

GALICIA

Atleta. Participou nos Xogos Olímpicos de Múnic 1972, na proba dos 800 m.

1. Anel ou especie de asa formada no chicote ou seo dun cabo, que se emprega para diversas aplicacións, especialmente para fixar este nunha cornamusa sen necesidade de facer un nó.

2. Nó mariñeiro.

PERSOEIRO

Humanista grego. Profesor de gramática en Ferrara e de filosofía en Roma, trasladouse en 1462 a San Giovanni a Piro, onde dirixiu a comunidade monástica da vila. Tradutor ao latín de numerosas obras clásicas, entre as súas obras destaca a Gramática grega (1495).

1. Persoa nova e atrevida que pretende actuar coma se fose un home.

2. Animal novo que aínda non serve para traballar.

1. 1. Cría do coello.

   2. Coello que aínda é novo.

2. Persoa gorda e pequena.

3. sabela.

PUBLICACIÓNS

Publicación política editada en Santiago de Compostela a partir do 1 de febreiro de 1812. Cesou a súa edición o 30 de decembro de 1813. Dirixiuna Xoán Bautista Caamiña. Impresa nos obradoiros tipográficos de Manuel A. Rey, saía todos os mércores e sábados. Erixiuse no substituto de “El Patriota Compostelano” e “El Cartel”. Incluíu extractos das sesións das Cortes de Cádiz, comunicados e noticias estranxeiras e de España.

CAPITAIS

Capital do il homónimo, na Anatolia Sud-oriental, Turquía (712.800 h [1997]). Está situada na ladeira meridional do Tauro (940 m), ao N da fronteira con Siria e ao O do río Éufrates. É a antiga Aintab. Do seu patrimonio cultural destaca a fortaleza da cidade (s VI), na que se atopa a tumba de Mehmet Gazali.

1. Relativo ou pertencente aos gaznévidas.

2. Membro da dinastía musulmá de orixe turca, fundada por Alptigīn, que gobernou con capital en Ghaznī o L de Irán e Afganistán entre o 977 e o 1187. Durante o reinado de Maḥmūd de Ghaznī (999-1030) a dinastía conseguiu o seu máximo esplendor coa invasión de Iraq e o Sindh e a anexión do Punjāb, que asentou as bases para a futura penetración musulmá na India.

1. Lugar onde se gardaban as esmolas, rendas e riquezas do templo de Xerusalén.

2. Título que se lles dá a certos dicionarios latinos e que equivale a “tesouro da latinidade”.

PERSOEIRO

Compositor e director. Foi un dos creadores da zarzuela moderna e estreou, entre outras, La mensajera (1849),   Juramento (1858), Catalina (1854) e La conquista de Madrid (1863).