"Alón" (Contén)

PERSOEIRO

Dominicano e predicador. Fíxose coñecido polos seus sermóns, entre os que destaca o Sermón fúnebre (1598) dedicado a Filipe II.

1. Peza de madeira que mantén estendido o aparello e que serve de empalme entre a rede do cerco e a corda de tiro.

2. Pano localizado na rede da arte da xábega.

3. Rebenque no que se suxeita toda a altura das dúas pernas do trabuquete.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Girona, Catalunya, na costa mediterránea, na vertente oriental da serra dos Gavarres (5.832 h [1996]). A costa forma unha extensa enseada. A agricultura baséase en cultivos de secaño coa produción de viña, forraxe, cereais e oliveiras. A base económica aséntase na industria da madeira, do metal e da alimentación e, sobre todo, no turismo, apoiado en actividades como o festival de música clásica, feiras artesás e mercados medievais. É un centro cultural e histórico no que destaca o castelo medieval dos ss XII-XIII, que deu orixe á vila e á igrexa de Sant Martí.

PERSOEIRO

Político francés. Nomeado inspector xeral de finanzas en 1783, en 1786 intentou introducir reformas económicas radicais, seguindo o modelo fisiocrático, que foron rexeitadas por unha asemblea de notables en 1787. Emigrou a Inglaterra e, trala Revolución Francesa (1789), instalouse en Turín, onde se converteu nun dos xefes da contrarrevolución. É autor de De l’état de la France present et à venir (Sobre o estado da Francia actual e futura, 1790).

PERSOEIRO

Escultor, pintor e arquitecto. Discípulo do seu pai, Miguel Cano, en 1614 trasladouse a Sevilla onde coñeceu a Velázquez e onde estudiou pintura con Francisco Pacheco e escultura con Martínez Montañés. Entre as obras realizadas durante este período sevillano destaca o retablo maior de Santa María de Lebrija (1629-1631), así como as pinturas tenebristas entre as que se atopa a de San Francisco de Borja (1624). En 1638 instalouse en Madrid, onde foi pintor do conde duque de Olivares e restaurador da colección de pinturas de Filipe IV. Acusárono do asasinato da súa dona e, aínda que o declararon inocente, abandonou a cidade en 1644 e refuxiouse en València ata 1645, data na que regresou a Madrid. Durante o seu período na capital realizou dous retablos para a igrexa de Getafe (1645), o arco triunfal da porta de Guadalajara, co que se celebrou a chegada de Mariana de Austria en 1649, e unha serie de lenzos entre os que destaca El milagro del pozo, influenciado por Velázquez....

PERSOEIRO

Eclesiástico e humanista. Foi cronista de Castela, preceptor do futuro Rei Enrique IV, conselleiro de Xoán II e bispo de Burgos (1435-1456). Entre as súas obras destacan: Defensorium unitatis christianae (Sobre os defensores da unidade cristiá), a favor dos conversos; Allegationes (Alegacións, 1400), Doctrinal de caballeros (1487), Rerum in Hispania gestarum chronicon (Crónica dos feitos heroicos de España) e Anacephaleosis (1545).

PERSOEIRO

Escritor. Cultivou a poesía na obra Donaires del Parnaso (1624) e o teatro, pero destacou, sobre todo, no conto ao xeito das novelle italianas, como aparece en Noches de placer (1631) e Los alivios de Casandra (1640). Escribiu unha novela longa de tradición picaresca, evolucionada cara a un certo costumismo en La garduña de Sevilla (1642).

GALICIA

Eclesiástico. Publicou Sermones morales y panegíricos (1791), Dicionario histórico portátil de las órdenes religiosas y militares y de las congregaciones regulares y seculares que han existido hasta hoy (1792) e Novenario doloroso de María Santísima (1794 e 1804).

ILLAS

Illa do Mar Xónico, Grecia, situada na entrada do golfo de Patras ou Patraïkós Kólpos (904 km2; 32.474 h [1991]). Constitúe o nomós de Cefalonia, nas Illas Xónicas, con capital en Argostólion (7.164 h [1981]). Está formada por extensas chairas bordeadas por macizos montañosos. No 189 a C foi conquistada polos romanos, despois pasou ao poder do goberno de Bizancio ata 1082, ano no que foi ocupada polos normandos. Dependeu de Venecia e do principado de Morea (1194-1324). Foi tomada polos anxevinos, despois recobrou a súa autonomía baixo os Tocco, que pediron o protectorado de Venecia (1482) que, á súa vez, a integrou no ducado de Corfú. Estivo baixo a administración do goberno francés (1797-1809) e posteriormente do goberno británico. En 1864 foi anexionada ao Reino de Grecia.

CIDADES

Cidade do departamento de Saône-et-Loire, na Borgoña, Francia, situada á beira do río Saône (54.575 h [1990]). A súa economía baséase principalmente na industria. Tamén é importante a produción de viño. O seu porto fluvial é o centro económico da cidade. Capital do reino de Borgoña no s VI, foi ocupada polos árabes no ano 732. A súa catedral construíuse entre os ss XII e XV.

CAPITAIS

Capital do departamento de Marne, na Champagne, Francia, á beira do río Marne (48.423 h [1990]). É un importante centro industrial (metalurxia, téxtil e química). Antiga capital dos catalaunos, no s X converteuse nun estado independente baixo o goberno dos bispos que durou ata o s XIV, data na que foi unida á monarquía. A catedral do s XIII reformouse no s XVIII e posúe unha torre do s XII.