"Arán" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 317.
-
PARROQUIA
Parroquia do concello de Vimianzo baixo a advocación de san Martiño.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Liñaxe que presenta como armas escudo cortado: en campo de goles, brochante sobre o todo un carballo de sinople e, saínte da súa copa, brazo armado empuñando unha espada de prata coa gornición de ouro. Entre outros brasóns recollidos para esta caste, cómpre salientar: en campo de goles, cinco cabezas de reis mouros ao natural, postas en aspa; en campo de ouro, tres cabezas ao natural, coroadas de prata e mal ordenadas; en campo de ouro, tres cabezas coroadas e mal ordenadas e tres mans dereitas apalmadas e ben ordenadas, alternando coas cabezas, todo da súa cor natural; en campo de goles, cinco brazos armados, empuñando cadanseu puñal de sable, dous moventes do flanco destro e tres do flanco sinistro; outros, en campo de goles, tres brazos armados ao natural, empuñando cadansúa espada de prata coa punta cara a arriba e postas en faixa.
-
PERSOEIRO
Xornalista e escritor. Foi profesor axudante de química inorgánica da Universidad de Madrid. Exerceu como redactor xefe da revista Motor Mundial e redactor de El Español, amais de dirixir El Comercial dende 1954, onde publicou numerosos artigos xornalísticos co pseudónimo de Till. Editou, entre outros, os libros: El siglo futuro (1954), Memorias del peregrino Till (1965), Viaje a tierras de Finisterre en el año del cometa Kohoutek (1974) e Introdución a Orlando Pelayo (1975).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Relixioso franciscano. Despois de opositar en Salamanca (1733), ingresou no Colegio de Pasantes de Alba de Tormes. En 1736 gañou o lectorado de artes no convento de Tui. Na Universidad de Salamanca rexentou a cátedra de Teoloxía, pero acabou por renunciar a ela. Publicou en 1747 Oración fúnebre en las exequias que la Universidad de Salamanca celebró en su Real Capilla de San Jerónimo (...).
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Relativo ou pertencente aos caránxidos.
-
Peixe da familia dos caránxidos.
-
Familia de peixes da orde dos perciformes, de corpo que pode ser dende alongado e fusiforme ata alto e fortemente comprimido; o pedúnculo caudal pode ser fino ou lixeiramente alto, cunha ou varias quillas laterais. A cabeza varía dende moderadamente longa e arredondada a curta, alta e moi comprimida; os ollos poden ser pequenos ou grandes, en ocasións cunha pálpebra adiposa moi desenvolvida; a boca presenta normalmente dentes, pequenos ou diminutos, en ringleiras ou bandas, presentes tamén no ceo da boca e na lingua; as aberturas branquiais son grandes. Son peixes peláxicos, moi bos nadadores, que presentan movementos máis ou menos migratorios. Xeralmente gregarios, a maior parte das especies forman cardumes, especialmente aquelas máis pequenas (caso do xurelo), que poden reunirse en bancos densos de dimensións considerables, preto do fondo, en profundidades de 100-200 m ou incluso 500 m; de aí a súa importancia pesqueira. A maioría aparecen en augas superficiais tropicais; algunhas especies...
-
-
PARROQUIA
Parroquia, baixo a advocación de santa María, do antigo concello de Serantes, integrado dende o 23 de xaneiro de 1940 no concello de Ferrol. Dende aquela perdeu o carácter de parroquia a efectos estatísticos e integrouse no núcleo urbano da cidade departamental, da que constitúe un dos barrios residenciais máis populosos. Mantén, sen embargo, o carácter parroquial no ámbito eclesiástico.
VER O DETALLE DO TERMO -
PUBLICACIÓNS
Publicación educativa editada pola Comunidade Cristiá de Santa María e Pío X, da poboación de Caranza. A revista contén artigos en galego e en castelán.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Santa Mariña do Castro de Amarante.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Santo Estevo do Castro de Amarante.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Situado en Antas de Ulla, pertenceu ao señor de Amarante. Este reconstruíu a casa nobiliar no s XVIII aproveitando os muros de cadeirado da torre de cachotería do que fora unha fortaleza de orixe medieval.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Casa-fortaleza, tamén coñecida como Pazo de Torre Penela, situada en Antas de Ulla. De orixe medieval, foi modificada en períodos posteriores. Ten planta rectangular, na que destacan restos do paramento orixinario, a torre brasonada coas armas dos Vázquez e Taboada, e a balconada sobre canzorros dun dos laterais.
-
-
Balsa de tres corpos construída normalmente con troncos, orixinaria das costas do Océano Índico. Emprégase na pesca e para navegar en zonas de rompentes. Ten unha eslora duns oito metros e vai propulsada con remos. Ás veces tamén incorpora unha pequena vela.
-
Embarcación deportiva formada por dous cascos estreitos unidos en paralelo por unha plataforma.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Banda de música que toca principalmente instrumentos de vento e que está formada por músicos afeccionados.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Instrumento de corda, sen cordal, da familia das guitarras, con catro cordas dobres e a caixa curva. Nos seus países de orixe (Chile, Arxentina, Bolivia e Perú) utilízase, sobre todo, no acompañamento de danzas ou en conxuntos instrumentais. Tamén se emprega como instrumento solista coa adición dunha quinta dobre corda.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Coeficiente de depuración plasmática que indica a capacidade dun órgano para eliminar unha substancia determinada dun fluído orgánico.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Se se compara a.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Se se compara con.
-
-
Acción de comparar ou compararse.
-
Examinar atentamente dúas ou máis cousas co fin de determinar os puntos de semellanza ou de diferencia.
-
Establecer unha relación de similitude ou de equivalencia entre dúas cousas ou persoas, baseándose nunha semellanza real ou imaxinaria.
-
Poñerse unha persoa ao mesmo nivel ca outra.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Acción de comparar ou compararse.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Peza musical para guitarra e orquestra da autoría do compositor Joaquín Rodrigo Vidre. Estreouse en Barcelona en 1940 baixo a dirección de César Mendoza Lasalle e foi interpretada polo guitarrista Regino Sáinz de la Maza acompañado da Orquestra Filharmónica de Barcelona. A peza reflicte o Aranjuez do s XVIII, cidade na que se refuxiaba a monarquía, e as cortes de Carlos IV e Fernando VII. Síntese do clásico e do popular, constitúe a primeira obra composta especificamente para guitarra e a peza que máis dereitos de autor acadou no s XX. De enorme éxito internacional, ao longo dos anos foi interpretada por grandes figuras musicais como os guitarristas Narciso Yepes, Paco de Lucía e Juliam Bream ou polo arpista Nicanor Zabaleta, ademais de ser adaptada ao jazz, incluída unha versión de Miles Davis no disco Sketches of Spain (1959).