"Atis" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 141.

    1. Doenza de etioloxía moi diversa pero que ten en común a dor e a impotencia funcional dalgunha parte do aparato locomotor (ósos, músculos e articulacións). Están neste grupo enfermidades como a artrite, a artrose, a colaxenose ou a gota.

    2. Doenza de causa descoñecida caracterizada por episodios recorrentes de artrite de duración variable, desde unhas poucas horas ata unha semana. Resultan especialmente afectados os xeonllos e os dedos das mans.

    3. Doenza que se presenta como complicación inflamatoria non supurada dunha infección polo estreptococo betahemolítico do grupo A. OBS: Tamén se denomica febre reumática.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Revista estadounidense de economía editada trimestralmente pola Harvard University desde 1919. Dedica unha atención especial aos traballos de economía aplicada, pero tamén publica os principais artigos teóricos dos economistas máis recoñecidos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Descanso que se toma despois dun traballo asiduo.

    2. Santificación ou celebración do sábado entre os xudeus e algunhas igrexas protestantes, entre elas, a Igrexa Cristiá Adventista do Sétimo Día.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que é moi sagrado.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Convención pretoriana celebrada a través dunha estipulación coa finalidade de garantir, mediante fiadores, o cumprimento dunha obriga principal previamente constituída. Equivalía á fianza persoal e aplicábase a todo tipo de caucións.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de satisfacer ou satisfacerse.

    2. Gusto ou sentimento de benestar que se sente ante unha cousa boa.

      1. Acto polo que se obtén a reparación dun agravio ou ofensa.

      2. Reparación dunha acción inxusta ou punible cumprindo as obrigas que pesan sobre o debedor.

      3. Reparación feita a Deus da pena merecida polo pecado. O termo xurídico foi aplicado por Anselmo da Canterbury á redención, no sentido de que a morte de Xesús Cristo era unha satisfacción vicaria suficiente e plena (de condigno) debida á xustiza divina. A teoría foi rexeitada pola Reforma.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Ser algo o que alguén necesita, quere ou pide para cubrir unha necesidade ou desexo.

    2. Conseguir o que se precisa para calmar ou saciar un desexo, aspiración ou necesidade.

    3. Resultar algo agradable ou bo.

    4. Pagar aquilo que se debe.

    5. Conformarse con algo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que satisfai.

    2. Que é bo, agradable ou conveniente.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. de satisfacer ou satisfacerse.

    2. Que está compracido, conforme ou contento.

    3. Que está saciado de comida e bebida.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ontade dun grupo humano, localizado xeograficamente e que ten unha real ou suposta personalidade rexional ou, máis a miúdo, nacional, de separarse do estado do que forma parte para constituír, en exercicio do dereito dos pobos á autodeterminación, un novo estado independente e plenamente soberano. Non foi obxecto de definición xurídica e non figura dentro das materias tratadas en dereito internacional ou nas relacións internacionais, feito que fixo que a miúdo fose manipulada conceptualmente. Maniféstase sobre todo como fase inicial ou aspiración última e máxima da maioría dos movementos nacionalistas europeos contemporáneos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao separatismo.

    2. Partidario do separatismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aparición frecuente de sibilantes nun texto.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Sistema de pensamento de Sócrates.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Organización política alemá creada no Congreso de Gotha (1875), co nome, ata 1890, de Sozialistische Arbeiterpartei, Deutschlands. Nace como resultado da unión da Allgemeiner Deutscher Arbeiterverein fundada por F. Lassalle en 1863, e o Sozialdemokratisches Arbeiterpartei fundado en 1860 no Congreso de Eisenbach por A.Bebel e W.Liebknecht. No Congreso de Erfurt (1891) adoptou un programa marxista revolucionario defendido por Kautsky. A partir de 1896 tomou parte a tendencia revisionista de Eduard Bernstein. Tras a Primeira Guerra Mundial, accedeu ao poder con F. Ebert, e foi o responsable principal da represión sanguenta da revolución espartaquista de 1919. Despois da Segunda Guerra Mundial, dirixido por Kurt Schumacher, quedou reducido á República Federal de Alemaña. A súa evolución cara á dereita acentuouse, ata que, baixo a dirección de Ollenhauer, renunciou ao marxismo (Congreso de Bad Godesberg, 1959). Dirixido por Willy Brandt, en 1966 participou no goberno de gran...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Tendencia pictórica de carácter non figurativo teorizada e levada á práctica por K. Malevič. Fíxose pública en 1915, cando Malevič amosou, na exposición 0’10, Composición suprematista (1914) e Cadrado negro (1915). Utilizou novos símbolos, como o cadrado, o triángulo, o círculo e a cruz, tamén cores claras e moi puras. O suprematismo desenvolveuse ligado ao proceso ideolóxico e revolucionario soviético. Malevič dirixiuse cara á construción dun programa didáctico que sitúa a educación estética como un dos puntais básicos da nova cultura proletaria. Non obstante, non puido pór en práctica este programa na URSS e só o puido realizar como profesor na Bauhaus.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Diplomático. O Tsar Alexandre I enviouno a España, entre 1812 e 1820, onde promoveu a adhesión de España a Santa Alianza, en 1817.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Doutrina política medieval que pretendía que o poder real recibira a súa constitución por un acto do poder eclesiástico, ao que quedaba vinculado legalmente, xa que a lei divina estaba dentro da xurisdición eclesial.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Lesión interna ou externa que está provocada por unha violencia exterior.

    2. Estado do organismo que está afectado por unha ferida ou contusión grave.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Deus da tribo celta. O seu nome substituíu o mundo persoal da divindade, probablemente tabú. A tradición mitolóxica converteuno no gran deus nacional dos celtas e asimilouno a Marte.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Movemento proselitista da Igrexa Católica cara ás igrexas orientais encamiñado a subtraerlles a súa xurisdición e unilas a Roma, aínda que mantendo os seus propios ritos e tradicións.

    VER O DETALLE DO TERMO