"Nan" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 1411.
-
GALICIA
Médico traumatólogo. Realizou o seu doutoramento en Italia, coa tese Considerazioni sulla sindrome de Munchmayer, e ampliou a súa formación en Francia. Dende 1973 traballou no Hospital Provincial de Santiago de Compostela, onde foi xefe clínico e xefe do servizo de Cirurxía Ortopédica e Traumatoloxía. Foi tamén director do Hospital Provincial de Santiago de Compostela (1975-1988). Membro da Sociedad de Cirugía de Galicia, da Sociedad Española de Cirugía e doutras asociacións médicas internacionais.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Froita comestible en baga oblonga e arqueada do bananeiro. É de pel grosa, de pulpa fariñenta e nas formas cultivadas non ten semente. A banana ten un valor alimentario moi elevado, é moi rica en azucre (19-25%), pero pobre en sodio. Ten numerosas aplicacións gastronómicas, xa que se pode tomar crúa, fritida, cocida, flamexada ou guisada. Tamén se obtén dela fariña e viño de banana. Brasil consolidouse como o primeiro estado produtor. SIN: plátano.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo empregado na literatura económica e xeográfica para designar o espazo europeo máis desenvolvido industrial e economicamente. Abrangue un polígono en forma de banana que ten o seu vértice setentrional no SL de Inglaterra (na área do Gran Londres) e se estende polo S ata o N de Italia (Milán-Turín), pasando polo BENELUX, o occidente de Alemaña e a rexión de París.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Lugar poboado de bananeiras.
-
-
Relativo á banana ou ao seu cultivo.
-
Planta herbácea, do xénero Musa pertencente a familia das musáceas, de talo subterráneo, que orixina unha parte aérea, de ata 9 m de altura, constituída polos pecíolos envaiñadores das follas. As follas son grandes e oblongas, de máis de 3 m de longo e 60 cm de ancho. As flores, con anchas brácteas púrpuras, dispóñense en espigas pendurantes. A polonización das bananeiras silvestres realízana morcegos e aves. A planta morre logo de producir os froitos denominados bananas. A bananeira nace de xeito espontáneo nas zonas chuviosas da India e de Malaisia, e cultívase en toda a rexión tropical e subtropical. Das follas e do estípite pódense obter fibras que, cando se secan e se trituran, serven, xunto coa casca do froito, para forraxe. Tamén se cultiva como planta ornamental.
-
Denominación que se aplica aos estados soberanos nos que as institucións do estado quedan subordinadas aos intereses de compañías transnacionais. Deste xeito, o capital transnacional apoia a chegada ao poder daqueles elementos que, ao seu xuízo, garanten as condicións máis favorables ao desenvolvemento das súas actividades económicas. Estes estados adoitan estar formalmente lexitimados por unha constitución democrática que enmascara unha situación oligárquica que pode derivar en réximes ditatoriais. Historicamente o termo ten a súa orixe nas prácticas empregadas en diversos países da América Central pola United Fruit Company, sociedade estadounidense dedicada á produción en explotacións de froitas tropicais, entre as que destacan as bananas. Durante o primeiro terzo do s XX e ata o crack bursátil de 1929, os compromisos políticos e económicos que a United Fruit estableceu en países como Colombia, Costa Rica, Cuba, Guatemala, Honduras, Nicaragua, Panamá ou Xamaica,...
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Liñaxe orixinaria do País Vasco, con casas en Arratia e Barakaldo (Bizkaia). Algúns membros desta caste asentáronse en terras galegas. As súas armas levan, escudo acuartelado: primeiro e cuarto cuartel, en campo de ouro, cunha aguia de sable; e segundo e terceiro cuartel, en campo de goles, cun castelo de prata, aclarado de azul.
-
PRAIAS
Praia da parroquia homónina, no concello de Arteixo, situada ao O da punta do Trei, á beira do Océano Atlántico.
VER O DETALLE DO TERMO -
-
PERSOEIRO
Historiador. Catedrático de Historia Contemporánea de Galicia da Universidade de Santiago de Compostela e doutor en Dereito Canónico pola Universidade Gregoriana de Roma. Ademais, realizou estudos de Economía, Teoloxía e Filosofía e Letras. Centrou a súa investigación na historia contemporánea de Galicia, tanto dende unha perspectiva económica como política e xurídica, aínda que se especializou nestes últimos eidos. Ao longo da súa traxectoria profesional, estudou o enfrontamento entre os liberais e os absolutistas no primeiro terzo do s XIX, o levantamento progresista de 1846, as ideas ilustradas e a súa influencia na construción do galeguismo e no reformismo universitario, a política relixiosa no s XIX e diferentes movementos políticos como o galeguismo e o federalismo. É autor de numerosas historias de Galicia: Galaxia (1979), Gamma (1982-1984) e...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Empresario. Doutor en Ciencias Económicas pola Universidad Complutense de Madrid. Desde 1948 desenvolveu actividades industriais como promotor de empresas: Grúbar (Madrid, 1954), empresa matriz do seu grupo; Ponteareas, empresa construtora (Madrid, 1958); Granitos de Galicia (Ponteareas, 1958); Cerámica San Julián (Madrid, 1959) e Aceros del Tea (Ponteareas, 1960). En 1965 fundou en Madrid a sociedade Mindanao, propietaria do hotel do mesmo nome. En 1965 foi nomeado conselleiro delegado da Editorial Compostela, editora de El Correo Gallego e O Correo Galego. No mesmo ano fundou a empresa Saglas, que se dedica principalmente ás obras públicas, e Candea, Industrias Plásticas. En 1969 creou Lasagra, empresa promotora de polígonos industriais e obras públicas, e en 1970 adquiriu Mugardos, empresa valenciana dedicada á transformación de madeira en aglomerados. Foi fundador, promotor e primeiro presidente...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Guitarrista e compositor. Foi director do Conservatorio de Granada e fundador do Trío Iberia, formado por laúde, guitarra e bandurra. Autor da ópera Lavapiés e de poemas sinfónicos como Zambra en el Albaicín ou Copla en la fuente del avellano, destacan na súa produción as zarzuelas: La Lola se va a los puertos, La vendimia e Granada mía.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Profesor e filólogo. Realizou estudios de Maxisterio e Filosofía e Letras na Universidade de Santiago de Compostela. Centrou a súa investigación no prerrexurdimento literario galego, tema sobre o que realizou a súa tese de doutoramento. Publicou Vida e obra de Francisco Añón (1991).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político e arquitecto peruano. Foi o fundador do Frente Democrático Nacional (1942) e do Partido de Acción Popular (1956). En 1963 foi elixido Presidente dun gabinete de coalición coa democracia cristiá, que desenvolveu un programa de goberno moi moderado. Trala aparición dos movementos guerrilleiros e dos levantamentos campesiños, entre os que cómpre salientar o alzamento de Cuzco (1964), en 1968 foi derrocado por un golpe de estado do xeneral Velasco Alvarado e marchou ao exilio ata fins do 1976. Restablecida a democracia, foi de novo Presidente entre 1980 e 1985; sen embargo, o seu mandato erosionouse pola crise económica e o desenvolvemento da guerrilla maoísta de Sendero Luminoso.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Reporteiro gráfico. É membro das axencias Copi e Contifoto. Traballou na Televisión de Galicia, da TVE-2 e como xefe de cámaras do Arquivo da Imaxe de Galicia e nas publicacións La Voz de Galicia, A Nosa Terra, Man Común, Diario de Galicia, Mundo Obrero Diario, El País e La Calle, e para a Gran Enciclopedia Gallega. Participou en numerosas exposicións individuais e colectivas e na edición gráfica de varias publicacións literarias, concretamente no libro Galicia, a pé de foto.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Acontecemento afortunado ou felicidade por algo. OBS: Neste termo o fonema nasal intervocálico ten unha realización nasal velar sonora [?].
-
-
Relativo ou pertencente a Bergantiños ou aos seus habitantes.
-
Natural ou habitante de Bergantiños.
-
-
PERSOEIRO
Escritor. Dedicouse ao xornalismo e tivo unha grande actividade como monárquico e católico intransixente. En 1926 publicou Sous le soleil de Satan (Baixo o sol de Satán) coa que obtivo un enorme éxito, e a continuación outras dúas novelas: La imposture (A impostura, 1927) e La joie (A ledicia, 1929). Instalouse en Mallorca en 1935 e en 1936 apareceu a súa obra mestra, Journal d’un curé de campagne (Xornal dun crego de aldea). Enfrontado aos acontecementos políticos e sociais dos anos trinta e corenta, escribiu: La grande peur des bienpensants (O gran medo dos conformistas, 1931); Les grands cimetières sous la lune (Os grandes cemiterios baixo a lúa, 1938), testemuño das execucións en Mallorca durante a Guerra Civil española; Lettre aux anglais (Carta aos ingleses, 1942) e La France contre les robots (Francia contra os robots, 1944). A súa peza teatral Dialogues des Carmélites (Diálogos dos Carmelitas, 1949)...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político e sindicalista. Despois de estudar na Institución Libre de Enseñanza, cursou estudios de Filosofía e Letras na Universidade de Madrid. Catedrático de instituto, foi bolsado pola Junta de Ampliación de Estudios e viaxou a Alemaña onde estudiou nas universidades de Berlín, Leipzig e Múnic. Foi catedrático de Lóxica na Universidade de Madrid (1912-1936). A súa andaina política iniciouse na Unión Republicana para pasar despois ao Partido Radical e ingresar en 1912 no Partido Socialista Obrero Español (PSOE) e na Unión General de Trabajadores (UGT). Ocupou a presidencia do Comité executivo do PSOE (1925-1931) e da UGT (1925-1932). Foi condenado en 1917 por pertencer ao comité de folga e, estando en prisión, foi elixido deputado socialista en 1918. Foi presidente das cortes constituíntes da II República (1931). Formou parte en 1939 do Consello Nacional de Defensa encargado da negociación da paz. Foi detido e condenado a trinta anos de prisión por un consello de guerra o 8 de xuño de1939...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político e diplomático alemán. Estudiou Dereito e Ciencias Sociais en Gotinga e Leipzig. Pasou ao servizo de Austria como chanceler (1866-1871), e levou a cabo unha política antiprusiana. Desempeñou en diversas ocasións a carteira de Relacións Exteriores de Austria. Escribiu unhas Memorias (1887).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Lingua de Oceanía que pertence á familia papua de Nova Guinea. Fálase na provincia de Ouro. Hai tres linguas que se adscriben ao phylum binandereano: notú, orocaiva e corafé.