"Ribe" (Contén)

SEMANARIOS

Semanario publicado en Bergondo a partir do 5 de xaneiro de 1889 que cesou en maio dese mesmo ano (nº18). Sucesor de El Escobón, do que continuou a súa numeración, foi fundado e dirixido por Fernando García Acuña. Nos seus artigos criticaba o concello da Coruña e para evitar a súa censura trasladou a súa redacción fóra da cidade. Imprimiuse nos obradoiros tipográficos dos sucesores de Castiñeira e incluíu folletíns, moi de moda na época.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya, situado no Ripollès (2.033 h [2001]). Destaca a gandaría bovina e ovina e a industria papeleira, a metalúrxica e a de produtos lácteos.

PERSOEIRO

Escritor. Formado no seminario de Santiago de Compostela, emigrou a Bos Aires en 1874, onde foi tesoureiro-contador da súa universidade. Colaborou en El Libredón, La Unión Gallega, El Gallego, El Eco de Galicia e Almanaque Gallego. Escribiu La Penitencia e a poesía “Mi sino”. Foi membro correspondente da Real Academia Galega (1905).

PERSOEIRO

Trobador probablemente galego, fillo de Pai Soares de Ribela. Localizado nun documento contractual do 6 de novembro de 1283 en Monfero, na Coruña, en que lega os seus haberes ao abade Johan Perez, hai constancia do seu nome en diversos mosteiros ourensáns, onde existen referencias a cabaleiros e escudeiros relacionados con Ribela. Segundo as indicacións expresadas na súa primeira cantiga de maldicir, poderíase relacionar con Sevilha Enriquez, quen aparece en diversos documentos dos anos 1258, 1280 e 1282 en que recibe doazóns de Afonso X; ademais hai referencias a Fernand’Escalho, un xograr acusado de ser homosexual. Pola súa vinculación a Pero Garcia Burgalês e Pero Garcia de Ambroa poderíase afirmar que frecuentou a corte de Afonso X. Outros afirmarían a súa vinculación á corte de Afonso III. Atribúenselle trece cantigas de amor, en que aparecen numerosos adornos retóricos, xunto a un innovador esquema rítmico e estrófico. Nestas composicións trata os tópicos da coita de amor, a timidez...

PERSOEIRO

Historiador holandés. Xesuíta (1588) e sacerdote (1599), ensinou historia da Igrexa en Douai, Saint-Omer e Anveres. O seu material haxiográfico e a publicación, desde 1607, de Fasti sactorum, serviu de base ao posterior traballo dos bolandistas.

PERSOEIRO

Fotógrafo brasileiro. Licenciado en Economía (1968) e doutor en Estatística Económica (1971) en París, traballou en África para a Organización Internacional do Café (1971-1973). Alí decidiu dedicarse á fotografía nas axencias Sygma (1974), Gamma (1975) e Magnum (1979). Viaxou por Europa, América do Sur e África retratando en branco e negro a dignidade humana malia as miserables condicións de vida, a emigración ou a guerra. Cunha predilección polas poboacións marxinais, publicou Otras Américas (1986), Trabajadores (1992), o documental Terra (1997), Éxodos (2000) ou Migraciones (2000). Recibiu o World Press Photo (1985) pola serie Sahel: L’Homme en Détresse e foi o primeiro fotógrafo que obtivo o Premio Príncipe de Asturias das Artes (1998).

PARROQUIA

Parroquia do concello de Touro baixo a advocación de san Pedro.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya (23.134 h [2001]). Explótanse canteiras de calcarias para a construción e area de descomposición do granito para vidro, cerámica, cemento e fundición. Ten empresas metalúrxicas, de madeira e coiro, químicas e de artes gráficas. É un centro de segunda residencia e veraneo.

PARROQUIA

Parroquia do concello do Páramo baixo a advocación de san Pedro.

PERSOEIRO

Militar e político. Xeneral (1966), foi comandante en xefe do exército na Guinea portuguesa (1968-1973) e xefe adxunto do estado maior (1973-1974). Foi destituído polo seu desacordo coa política colonial de M. Caetano, expresado en Portugal e o futuro (1974). Representante do Movimento das Forças Armadas, encabezou o novo réxime xurdido da Revolução dos Cravos e converteuse en presidente da república (15 de maio-30 de setembro de 1974). En 1975 intentou sen éxito dar un golpe de estado. Exiliado durante un tempo (1975-1976), en 1978 foi rehabilitado na condición de xeneral e en 1981 ascendeu a mariscal.

PERSOEIRO

Político. Membro (desde 1923) e dirixente (desde 1927) do Partido Comunista Español e director de Mundo Obrero, desde o ministerio de Agricultura (1936-1939) propugnou a reforma agraria. Exiliouse en 1939. Foi autor de El problema de las nacionalidades en España a la luz de la guerra popular por la independencia de la República Española (1938).

PERSOEIRO

Político e avogado. Presidente de Colombia desde 2002, foi secretario xeral do ministerio de Trabajo (1978), director da Aeronáutica Civil (1980-1982), alcalde de Medellín (1982), gobernador de Antioquía (1995-1997), onde puxo en práctica o modelo de estado comunitario, que defendía a participación cidadá nas decisións fundamentais do estado, e senador (1986-1990 e 1990-1994).