"Sion" (Contén)

Movemento forzado do corpo ou dalgunha das súas partes.

Conxunto de movementos do corpo esaxerados e executados, normalmente, para facer rir.

Relativo ou pertencente ao contorsionismo.

Acróbata que practica o contorsionismo.

Acción e efecto de converter ou de converterse.

Cambio de títulos de débeda pública por outros doutra emisión ou con diferentes condicións.

1. Cambio do valor numérico dunha magnitude física que acontece como consecuencia de empregar, para medila, unha unidade de medida diferente. Os factores que o fan posible reciben o nome de factores de conversión e son a expresión do valor numérico dunha unidade en termos da outra.

2. conversión interna

   Fenómeno de descomposición radioactiva no que un núcleo atómico excitado transfire o exceso de enerxía a un electrón orbital, denominado electrón de conversión, que se desprende do átomo de enerxía relativamente alta. O espectro de enerxías dos electróns de conversión é discontinuo. A conversión interna tende a disipar o exceso de enerxía, que non é suficiente para producir unha emisión de partículas (α ou β) ou raios γ.

Paso dunha categoría a outra por medios morfolóxicos que non alteran a base das palabras, na terminoloxía do Círculo Lingüístico de Praga. Así, sobre a base com- pódese formar o verbo comer, o adxectivo comido ou os substantivos comedor e comida.

Figura estilística que consiste en empregar a mesma palabra no final de dúas ou máis frases ou cláusulas.

Acción de converter unha proposición na súa inversa, na que o predicado é o suxeito da primeira e viceversa. Admítense tres tipos: a conversión simple, na que suxeito e predicado conservan a cantidade e a extensión (

1. Evolución que segue unha escuadra formada en liña de fronte cando quere cambiar de rumbo por movemento simultáneo, de xeito que os navíos describen arcos concéntricos ao redor dun buque que fai de eixe de xiro.

2. ...

Contracción violenta, involuntaria e patolóxica dos músculos esqueléticos, que determina movementos irregulares localizados nun ou en distintos grupos musculares, ou ben xeneralizados por todo o corpo. Denomínase convulsión tónica cando a contracción é continuada e produce unha paralización da zona afectada, e convulsión clónica cando alterna as contraccións de grupos musculares, a miúdo antagonistas, e produce movementos desordenados. Algunhas convulsións reciben o nome da enfermidade que as produce, como as epilépticas, as histéricas ou as tetánicas.

Alteración violenta da orde establecida nunha sociedade.

Sacudida da terra ou do mar por mor dun fenómeno sísmico.

Producir convulsións a alguén.

Sufrir alguén convulsións.

Que ou quen padece convulsións.

Membro dunha seita xansenista do s XVIII formada polos seguidores de François de Pâris (1690-1727). Acudían á súa tumba, situada no cemiterio de Saint-Médard, onde ao parecer se facían milagres e experimentaban fenómenos de convulsións. Pechado o cemiterio por orde real (1732), os seguidores organizáronse nunha asociación secreta, de costumes estraños.

Acción e efecto de corroer ou corroerse.

Deterioro superficial dos metais causado por axentes químicos. Cómpre que un electrólito estea en contacto co metal (ánodo), feito que provoca que este se ionice e disolva, mentres que os electróns neutralizan os anións da disolución que precipitan. A reacción fundamental é M+A + →M + +A. A cantidade de M disolta é proporcional ao fluxo de electróns, que, á súa vez, é función do potencial e da resistencia do metal. Para que a reacción sexa continua, os produtos dela deben irse eliminando das zonas anódica e catódica. O axente de corrosión máis importante é o potencial que se establece entre dous metais en contacto, mergullados nun electrólito que dependa da natureza química do ánodo e do cátodo; neste caso, o primeiro resulta atacado (corrosión galvánica), mentres o segundo queda protexido (protección catódica). A velocidade de corrosión diminúe pola polarización catódica e aumenta pola axitación...

Forma de erosión das rochas, pola acción química da auga e dos ácidos que esta leva disoltos. A auga é o medio no que adoitan actuar estes axentes, normalmente por disolución. Os relevos cársticos son unha forma de corrosión das rochas calcarias, do mesmo xeito que ocorre co xabre e co granito. Tamén se denomina erosión.

Que ten catro dimensións.

1. Relativo ou pertencente ao espacio cuadridimensional ou ao espazo de Minkowski.

2. espacio cuadridimensional

   Espacio de Minkowski.