"ovi" (Contén)

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida o 4 de maio de 1834 en Lugo. Tiña periodicidade bisemanal, logo trisemanal e finalmente, diaria. Foron os seus impresores J. Pujol, a viúva de Riesgo, Soto Freire, Enrique y Villamarín, Méndez e finalmente a imprenta da Deputación Provincial. Tiraba en 1913 uns 2.000 exemplares. Incluía nun principio información de carácter xeral, pero logo fíxose cada vez máis específica refereríndose a asuntos oficiais.

PUBLICACIÓNS

Publicación da que o número 1 saíu o 1 de xuño de 1834. Era unha publicación diaria que ofrecía información sobre a administración e o goberno da provincia. Foi editada polo impresor Juan María Pazos.

PUBLICACIÓNS

Publicación que saíu á luz en Pontevedra no ano 1834. Foi editado polos impresores Manuel María de Vila, Domingo Paimón, Miguel Anciles, Francisco Luis Pinto, a viúva de Pinto, Juan Verrea y Varela, os fillos de Vila, Muñoz Pazos, José e Primitivo Vilas, Pazos y Antúnez, Buceta e Solla y Compañía, entre outros. Editábase bisemanalmente nun principio, e logo a diario, e achegaba información sobre o censo dos partidos xudiciais da provincia, os decretos e leis, e os asuntos que afectasen á comarca de Tui. Presentaba dúas seccións tituladas “Artículos de oficio” e “Avisos”. Tivo como continuador outro boletín editado no ano 1862. Nas follas deste último podíase atopar información sobre todo tipo de temas relacionados coa administración e co goberno da provincia.

PUBLICACIÓNS

Publicación de tendencia liberal nada en Vigo, e da que saíu o primeiro número o 21 de outubro de 1840. Despois do Semanario Patriótico (1823), foi o segundo xornal que se publicou na cidade olívica. O seu nacemento estivo motivado polo pronunciamento progresista do xeneral Espartero (1840), como órgano de apoio ao novo goberno que del saíu. Os liberais da cidade, viron neste pronunciamento a oportunidade para recuperar a capitalidade da provincia, en detrimento de Pontevedra. Así, o boletín nacía como un intento de conseguir esa capitalidade, tendo como principal obxectivo a propaganda e a concienciación, tanto cara á poboación como cara ás autoridades gobernativas. O seu contido eran ordes, cartas, informacións particulares acerca dos acontecementos políticos, editos da Junta de Gobierno da cidade, etc. Entre outubro e novembro de 1840 saíron á rúa 13 números. Segundo un Real Decreto do mesmo mes de novembro, as autoridades dispuxeron que, mentres non se resolvese o preito da...

PUBLICACIÓNS

Publicación que xurdiu na Coruña en 1901, e que continuou ata xuño de 1905. Este boletín en castelán dirixido a profesionais estaba dividido en tres seccións principais: “Sección oficial”, “Sección de intereses profesionais” e “Nacementos e defuncións”. Editouse na imprenta de Ferrer.

PUBLICACIÓNS

Publicación de carácter profesional aparecida na cidade Ourense en 1924.

PUBLICACIÓNS

Publicación de carácter profesional que sacou o seu primeiro número en Pontevedra en 1924. Tivo a súa continuación nunha segunda etapa iniciada a partir de 1931.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida na Coruña o 1 de xaneiro de 1958. As principais seccións deste diario en castelán eran “Administración Central”, “Administración de Justicia”, “Administración Provincial”, “Administración Municipal” e “Parte no oficial”. Non obstante, este boletín tivo dúas etapas anteriores, a primeira en 1834 e a segunda en 1883.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en Ourense en 1898 destinado aos profesionais deste sector.

PERSOEIRO

Actor e realizador cinematográfico ucraíno. Como realizador consagrouse coa triloxía tolstoiana de Vojna i mir (Guerra e Paz). En 1980 rodou en México o filme Campanas Rojas, biografía cinematográfica do xornalista norteamericano John Reed.

PERSOEIRO

Axitador soviético, coñecido como Grusenberg. Despois de levar a cabo actividades en América Central e Gran Bretaña, dirixiu a delegación soviética en Cantón (1924). Conselleiro de Sun Yatsen e organizador do Guomindang, Chiang Kaishek expulsouno da China (1927). De volta á URSS, desapareceu no ano 1951. Foi rehabilitado no ano 1956.

1. Relativo ou pertencente aos bóvidos.

2. Mamífero da familia dos bóvidos.

3. Familia de mamíferos, a máis numerosa da orde dos artiodáctilos, que inclúe os ruminantes: bois, cabras, gacelas, etc. Os dous sexos teñen cornos ocos de formas e medidas variables (aínda que os dos machos son máis grosos) que non se ramifican, crecen continuamente e nunca caen. Os bóvidos teñen, polo xeral, 32 dentes (ás veces 28) e carecen ou teñen moi reducidas as falanxes nos dedos superiores. A súa distribución xeográfica orixinal é moi ampla e viven en todos os continentes. En América Central, América do Sur e Oceanía esta especie, introducida polo ser humano, convive cos animais herbívoros autóctonos (rilladores, tilópidos e marsupiais). Dende a Antigüidade, moitas especies empregáronse como animais domésticos e teñen un grande interese e importancia para a economía humana. Dentro dos bóvidos distínguense as subfamilias dos bovinos, ovinos, caprinos e antilopinos.

1. Relativo ou pertencente aos bovinos.

2. Mamífero da subfamilia dos bovinos.

3. Subfamilia de mamíferos, da familia dos bóvidos, que comprende individuos de grandes dimensións e de corpo macizo e pesado. Teñen o fociño longo, grande e sen pelo, un rabo longo, acabado nun pincel de pelos, e un pingallo característico no pescozo, a barbela. Carecen de suco, de glándulas lacrimais e de glándulas interdixitais. As femias teñen dous pares de mamas funcionais. Están moi estendidos e ocupan case toda a área propia da familia. Viven nas praderías e teñen sido empregados polo ser humano dende antano como animais domésticos.

4. Gando integrado por bois, vacas, becerros e outros representantes domésticos da subfamilia dos bovinos. Adáptase a diferentes tipos de explotación: intensiva ou totalmente estabulada, extensiva ou en réxime de pasto, e mixta ou semiestabulada. A súa alimentación baséase na forraxe verde ou ensilada e en pensos compostos. As enfermidades máis frecuentes que presentan son a glosopeda, a brucelose, a mastite e a tuberculose.

PERSOEIRO

Feudatario serbio, señor de Pristina. Segundo a tradición, traizoou ao seu país na batalla de Kosovo Polje en 1389. O seu nome perdura como símbolo da ignominia no folclore serbio. Foi cabeza da dinastía implantada en Serbia na persoa do seu fillo Xurxo.

PERSOEIRO

Astrónomo ucraíno. Fixo estudios sobre a orixe dos meteoros e describiu a súa estrutura. Perfeccionou os estudios de Bessel sobre as colas dos cometas e estableceu tres tipos distintos segundo a curvatura e a composición.

REXIÓNS

Rexión de Suabia que ocupa parte do land de Baden-Württemberg, Alemaña. Esténdese á beira dereita do Rin e comprende os contrafortes meridionais da Selva Negra. Distínguense dúas áreas: a chaira do Rin, de economía agrícola, e a montaña. A capital é Friburgo de Brisgovia. Entre finais do s XIV e 1805 a maior parte da rexión estivo baixo o goberno austríaco.