"xia" (Contén)

1. Ciencia que estudia os seres vivos e os procesos vitais. O termo foi introducido no 1802 simultaneamente por Lamarck e por Gottfried Reinhold Treviranus. Ao longo da historia da Bioloxía, esta palabra formou parte case sempre do concepto de vida, e a miúdo foi acompañada da admisión dun principio inmaterial en maior ou menor grao e, por tanto, máis aló da comprobación científica, principio que se deu en chamar alma, principio vital, impulso vital, etc. Só coa formulación das teorías evolutivas acadouse unha concepción científica coherente dos fenómenos biolóxicos, na que os sistemas vivos son o resultado da información integrada na serie de círculos cibernéticos que constitúen as sucesivas xeracións. Particularmente, os postulados primeiros de Charles Darwin e despois as descubertas da xenética moderna permitiron esta formulación. A Bioloxía comezou por unha fase de descrición de organismos, e a Física e a Química precederon á Bioloxía no seu progreso, dotándoa dunha base na que fundamentar...

2. Forma de vida dun organismo ou ser vivo.

3. antropoloxía criminal.

4. exobioloxía.

5. Parte da Bioquímica que ten por obxecto a explicación dos fenómenos biolóxicos por medio do estudo das biomoléculas. Así, estudia a estrutura e a función das proteínas como soporte material das funcións biolóxicas; a estrutura e a función dos ácidos nucleicos en relación co almacenamento, utilización e transmisión da información xenética (Xenética Molecular); as bases moleculares e os mecanismos de control e regulación dos procesos biolóxicos; e a evolución molecular. Os primeiros traballos salientables dentro desta disciplina remóntanse á década de 1940, cando O. T. Avery, C. MacLeod e M. McCarthy demostraron que o axente causal da transformación infecciosa dunha cepa bacteriana é o ADN. Non obstante , o inicio oficial considérase que foi no 1953, cando J. D. Watson e F. H. Crick descubriron a estrutura do ADN. Esta descuberta, ademais de ser un feito histórico, suxeriu os mecanismos tanto da replicación como da utilización (transcrición) da información contida no material xenético. Os...

1. Estudio das correlacións existentes entre a estrutura corporal dos individuos e as súas características psicolóxicas e patolóxicas, co fin de agrupalos segundo uns patróns básicos ou biotipos. Elaboráronse moitas biotipoloxías desde as tentativas iniciais de Hipócrates, pero a máis coñecida é a do alemán Ernst Kretschmer, que describiu os tipos leptosomático (ou asténico), pícnico e atlético e que engloba os que non se inclúen nesta clasificación baixo o nome de displásicos. Os tipos leptosomático e pícnico corresponderíanse cos psicotipos esquizotímico e ciclotímico, respectivamente. Os demais non presentan unha correspondencia tan clara. Outra biotipoloxía, utilizada nos países anglosaxóns, é a de William H. Sheldon, que distribúe os suxeitos nos grupos endomorfo, mesomorfo e ectomorfo, segundo a folla blastodérmica que predomine.

2. Sistema de clasificación biotipolóxica.

GALICIA

Actriz e profesora. Licenciada en Xeografía e Historia, dá clases de Humanística no Instituto Politécnico de Pontevedra.   Dende 1970 interveu en diversas montaxes de grupos de teatro afeccionado de Santiago de Compostela. En 1984 codirixiu con Daniel Domínguez a curtametraxe O segredo; tamén realizou varios traballos sobre plástica contemporánea en soporte vídeo. En 1989 debutou como actriz cinematográfica dando vida a Xonxa, a protagonista da primeira longametraxe do director Chano Piñeiro, Sempre Xonxa. Nos últimos anos compaxinou a súa faceta de actriz coa de presentadora de programas na TVG, como DeZine, espazo dedicado a analizar as últimas producións cinematográficas. Entre a súa filmografía destacan: Huídos (1992), Hermana pero qué has hecho? (1995), A lingua das bolboretas (1999) e Terra do Fogo (1999).

1. Fluído mucoso.

2. Enfermidade infectocontaxiosa provocada pola bacteria Neisseria gonorrhoeae (gonococo), xeralmente transmitida por contacto sexual e localizada no aparato xenital. No home, despois dun período de incubación de 2 a 10 días, preséntase unha uretrite con secrección primeiro serosa e logo mucopurulenta; a micción é dolorosa. O proceso pódese estender á próstata, ás vesículas seminais e ao epidídimo. Na muller a blenorraxia acostuma ser menos aparatosa ca no home e moi a miúdo pasa totalmente inadvertida. Os puntos máis frecuentemente afectados son a uretra e o colo uterino. A uretrite, despois dunha incubación igual ca a do home, maniféstase por disuria, por unha secreción purulenta escasa e case sempre se complica con síntomas de irritación do colo vesical. A localización no colo uterino, a máis típica, dá lugar a unha cervicite que, ao pasar inadvertida, constitúe un importante foco de diseminación da enfermidade. O proceso pódese estender ata a trompa de Falopio e pode provocar...

1. Figura de pensamento por detracción que consiste na supresión de elementos da frase que non están no contexto pero que se poden sobreentender.

2. Emprego dunha expresión abreviada equivalente a outra máis ampla.