"Fer" (Contén)

Área urbana da comarca administrativa de Ferrol, que integra os concellos da ribeira da ría de Ferrol: Ares, Fene, Ferrol, Narón, Neda e Mugardos. É un espazo urbano con moita cohesión e interrelación, que se configurou a partir da expansión industrial de Ferrol como centro da construción naval.

Aplícase ao mineral que contén ferro e magnesio como catións principais. Son exemplos as micas, os anfíbolos, os piroxenos e as olivinas.

Propiedade que teñen algunhas substancias de posuír unha susceptibilidade magnética positiva moi grande. Nestas substancias, o campo de indución magnética B é, polo tanto, moito máis intenso que no baleiro, para un mesmo valor da excitación magnética H. Os metais Fe, Co, Ni, Gd, Dy e algúns minerais e aliaxes metálicas son ferromagnéticos. As substancias ferromagnéticas teñen unha permeabilidade relativa moi elevada, ao redor de 1.000, variable en función do campo H e das condicións ás que se someteu o material, e se se anula o campo H, non se anula o B, e así permanecen magnetizadas (magnetismo remanente), polo que se poden empregar para fabricar imáns. Para cada substancia ferromagnética existe unha temperatura denominada de Curie que, unha vez sobrepasada, a substancia se volve paramagnética. Non existen líquidos nin gases ferromagnéticos. É un fenómeno que se debe a propiedades non atómicas nin moleculares, senón á estrutura cristalina. O...

Aliaxe de ferro e manganeso, cun 75 a 92% de Mn, que se emprega na fabricación de aceiros especiais para a construción, de aceiro inoxidable e para recubrimento de electrodos, e tamén como desoxidante e desulfurante. Obtense no alto forno ou en forno eléctrico.

Aliaxe de ferro e molibdeno, cun 58 a 75% de Mo, que se emprega na fabricación de aceiros de alto tempero, aceiro inoxidable e aceiros refractarios, e tamén en certos aceiros de corte rápido. Obtense por aluminotermia ou silicotermia do óxido de molibdeno.

Termo do latín dos chafoutas, ou xerga dos albaneis, e tamén do verbo dos daordes, ou xerga dos telleiros, que corresponde á voz ‘palanca’.

Falta de ferro no organismo, con taxas anormalmente baixas no plasma, nos eritrocitos e nos depósitos. Pódese deber a un aumento das necesidades do organismo, a un aumento da eliminación ou a unha falta de absorción. Se a ferropenia é severa, pode dar lugar a unha anemia ferropénica.

Relativo ou pertencente á ferropenia.

Proteína conxugada que contén ferro no seu grupo prostético. Distínguense as hemoproteínas, que teñen o grupo prostético hemo; as ferredoxinas, sen grupo hemo, que participan en diferentes procesos de oxidación-redución; e as deshidroxenases, a de NADH e a de sucinato, que conteñen Fe non hemático e interveñen no transporte electrónico das mitocondrias. En xeral, teñen de 2 a 8 átomos de Fe e o mesmo número de átomos de S por molécula.

Aplícase ao circuíto resoante no que un dos elementos é unha reactancia saturable con núcleo de ferro.

Propiedade dun circuíto ferrorresonante.

Construción situada nas Pontes de García Rodríguez sobre o río Eume. Serve de acceso ao centro histórico. Construída a finais do s XIII ou principios do s XIV, ten dous arcos desiguais, un oxival e outro de medio punto. Engadíronse unhas varandas de ferro cando foi acondicionada para a circulación de vehículos.

Aliaxe de ferro e silicio, cun 22 a 95% de Si, que se emprega na desoxidación e na fabricación de aceiros especiais para usos eléctricos, para a construción e na fabricación de resortes. Obtense en forno eléctrico por redución de ferralla en presenza de cuarzo e coque ou carbón vexetal. Para porcentaxes de silicio inferiores ao 15%, pódese obter en alto forno.