"Ea" (Contén)

PERSOEIRO

Médico francés. Realizou estudios na Université de Paris, onde se doutorou en 1945, e no Harvard Medical School. Os seus traballos máis importantes están dedicados ao estudo dos antíxenos de superficie dos leucocitos e á localización dos xenes que controlan a súa produción e transmisión hereditaria. Membro do Comité de Bioética da UNESCO. No ano 1980 recibiu o Premio Nobel de Medicina e Fisioloxía, que compartiu con G. Snell e B. Benacerraf.

PERSOEIRO

Escultor francés. Coñecido como David d’Angers, foi profesor de belas artes en París (1826). Gañou o Prix de Rome en 1811 e viaxou a Italia, onde coñeceu a Canova e a Thorvaldsen. Realizou medallóns-retratos de personaxes contemporáneos, a medio camiño entre a fogosidade do romanticismo francés e a suavidade do estilo xermánico. Relacionouse con intelectuais e artistas alemáns e retratou algúns deles, entre outros, Goethe, Schiller, Tieck e Friedrich.

PERSOEIRO

Político irlandés de ascendencia española. Foi presidente do Sinn Féin (1917-1926) e da clandestina Irish Republic. Participou na revolta de 1916 e foi condenado a morte, pena que lle foi conmutada. Rexeitou o acordo que creaba o Estado Libre de Irlanda (1921), esixiu a total independencia para toda a illa e boicoteou o Parlamento irlandés. En 1926 organizou un novo partido, o Fianna Fáil, do que foi presidente (1926-1959). Foi primeiro ministro (1932-1948, 1951-1954 e 1957-1959) e presidente da República de Irlanda (1959-1973).

PERSOEIRO

Escultor galés. Estudiou no Somerset College of Art de Taunton (1968), na St. Martin’s School of Art de Londres (1970-1973) e no Royal College of Art (1974-1977). Empregou materiais industriais, como o aceiro ou a madeira laminada. Preocupado pola linguaxe, as súas obras evocan os órganos da percepcións. Entre outras mostras participou na Documenta IX de Kassel (1992). En 1987 recibiu o Premio Turner.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Pantón baixo a advocación de san Vicente.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Pantón. De estilo románico, sufriu diversas reformas nos ss XVI e XIX. Foi doazón de frei Pedro Velasco, abade de Santo Estevo de Ribas de Sil, ao bispo don Miguel e ao seu cabido, segundo as escrituras medievais de 1251 localizadas na catedral de Lugo. Ten planta rectangular e cuberta a dúas augas. No lado S sitúase a capela funeraria dos señores de Maside, cun retablo barroco (s XVIII) de tres fornelas e frontón partido, onde destacan a escultura de santa Ana coa Virxe e o Neno no seu costal dereito, obra de Joaquín Cortiñas.

1. Cargo, función e dignidade de deán.

2. Territorio eclesiástico pertencente á xurisdición dun deán.

PERSOEIRO

Político húngaro. Foi un dos líderes da oposición parlamentaria entre 1833 e 1844. Afiliado ao movemento de Kossuth (1845) opúxose ás medidas radicais da Revolución de 1848. Colaborou na preparación do Compromiso de 1867, base da monarquía austrohúngara.

PERSOEIRO

Político australiano. Interveu na organización federal dos cinco estados australianos. Foi primeiro ministro en varias ocasións (1903-1904, 1905-1908 e 1909-1910). Promoveu reformas sociais e a mellora das relacións co Reino Unido. Escribiu, entre outras obras, The Federal Story (A historia federal, 1944).

1. Poñer branca unha cousa, especialmente cando se trata con pintura, cal ou calquera outro produto semellante.

2. Tentar ocultar algo tapando a súa aparencia externa.

3. olverse algo de cor branca.

1. Relativo ou pertencente á acción de deambular.

2. Corredor que rodea o presbiterio ou capela maior dalgunhas igrexas pola parte de atrás. Xurdiu na arquitectura románica como consecuencia da prolongación das naves laterais e servía de lugar de paso para as procesións de peregrinos que se dirixían ao altar maior ou á cripta. A el ábrense capelas de forma radial.

3. Espacio ou nave que circunda o núcleo dos edificios de plano central.