"llo" (Contén)

GALICIA

Fotógrafo. Doutorado en Belas Artes pola Universidade de Vigo (1997), centrouse na investigación da fotografía histórica. Fixo a súa primeira exposición en 1983 e dirixiu, xunto con Xosé Luís Suárez Canal, a programación da Sala dos Peiraos (1985-1991) e a da Fotobienal de Vigo desde 1984. Dirixiu tamén as coleccións de libros Álbum, de fotografía histórica galega, e Do Trinque, de fotografía contemporánea, ambas do Centro de Estudios Fotográficos. Publicou Ourense de Auga e Pedra (1990), Paisaxes (1991), Tempos que hai neste tempo (1995) e Cuspindo a barlovento (2003).

1. Emprégase para distribuír ou adxudicar un determinado obxecto ou un mesmo número de obxectos, entre varios posuidores, considerados individualmente.

2. Un dunha clase e outro doutra.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Montederramo baixo a advocación de san Xoán.

PERSOEIRO

Actriz teatral e cinematográfica. Coñecida como Francesca Bertini, entre 1912 e 1920 creou o mito da diva, tipo de “muller fatal” anterior ao da vamp. Da súa filmografía destaca L’Amazzone mascherata (1914), Amore di donna (1920) e Una Ragazza di Praga (1969).

1. Palacio do sultán, nos países de civilización turca, ou residencia dos príncipes mahometanos.

2. Parte do palacio destinada ao harén.

MUNICIPIOS

Municipio de Madrid situado no S da comunidade autónoma (1.759 h [2001]).

PERSOEIRO

Rei de Polonia e gran duque de Lituania (1506-1548), fillo menor de Casimiro IV de Polonia e sucesor do seu irmán Alexandre I de Polonia. Afrontou as acometidas dos rusos e dos tártaros polo L; as dos turcos, que pretendían Moldavia, polo S; e polo O, as do Sacro Imperio Romano-Xermánico, que finalizaron en 1515 cun dobre matrimonio, que lles asegurou aos Austrias a sucesión de Hungría e Bohemia.

CAPITAIS

Capital do estado de Meghālaya, India (131.719 h [2001]). Está situada no altiplano de Shillong, preto duns xacementos de lignito.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Fene baixo a advocación de santa Mariña.

PERSOEIRO

Asceta sirio. Anacoreta nun convento abandonado de Antioquía e finalmente viviu durante corenta anos sobre unha columna, da que lle veu o sobrenome, e na que non se podía sentar nin deitarse. Con sona de taumaturgo, exerceu unha considerable influencia na causa da ortodoxia de Calcedonia. Representouse como un vello demacrado, esfarrapado e colocado de pé sobre o capitel dunha columna. A súa festividade celébrase o 5 de xaneiro para os latinos e o 2 de setembro para os orientais.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Cospeito baixo a advocación de san Xoán, onde se atopa a capital municipal.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Cospeito. Construíuse entre mediados do s XVIII e o s XIX. O edificio, de cachotaría de granito e cuberta de lousa a dúas augas sobre a nave, a catro sobre o presbiterio e a tres sobre o pórtico semipechado da entrada, ten planta de cruz latina, cos brazos ocultos polas sancristías anexadas. Na fachada principal destaca a porta alintelada e o campanario de dous corpos. No seu interior destacan dúas lápidas sepulcrais da familia Verdes--Montenegro, así como o retablo maior do s XVIII e os laterais dos brazos do cruceiro (s XVIII) e da nave (s XIX). No atrio atópase a antiga casa reitoral e un cruceiro.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. Instalado en Galicia entre 1976 e 1978, levou a cabo unha serie de documentais, como Gitanos sin romancero, onde trataba os problemas dunha comunidade xitana de Poio. A segunda obra foi Seminario de arquitectura en Compostela. En 1977 dirixiu Autopista, unha navallada á nosa terra e Antisalmo, esta última unha reflexión sobre a relación da Igrexa co poder político, e en 1978 Alcoholismo en Galicia.