"RM" (Contén)

PERSOEIRO

Conde de Présaras. Casado con Paterna Gundesíndez, foi benefactor da comunidade dúplice de Sobrado, onde mandou edificar unha igrexa en honor ao Apóstolo Santiago e onde acabou ingresando como monxe.

PERSOEIRO

Monxe galego. Posiblemente foi curmán de san Rosendo e sobriño de santa Aragonta, segunda esposa de Ordoño II, a quen acompañou como confesor no mosteiro de Salceda. No arquivo da catedral de Tui testemúñase a súa santidade e dise que está enterrado na Capela da Raíña do mosteiro de Salceda.

PERSOEIRO

Rei visigodo (583? - 584), fillo do Leovixildo. Casou con Ingunda, princesa católica irmá de Khildeberto de Austrasia, e abxurou do arianismo para converterse ao catolicismo co nome de Xoán (579). Enviado como gobernador á Bética, sublevouse contra o seu pai, proclamouse rei e, aliándose cos bizantinos e cos suevos, liderou a facción católica contraria a Leovixildo. Capturado preto de Córdoba, foi desterrado a València e encarcerado en Tarragona, onde morreu decapitado ao negarse a abxurar da nova relixión. O Papa Gregorio o Grande considerouno mártir do catolicismo. Canonizado en 1585, pasou a ser copatrón de Sevilla. A Real Orde de Santo Hermenxildo, instituída por Fernando VII (1804), é unha orde militar que recompensa a permanencia e constancia no servizo das armas a oficiais, xefes e xenerais. Na iconografía represéntase como un mozo imberbe de longa cabeleira, que viste túnica curta e clámide ou manto real, e coroa real sobre a cabeza. Leva como atributos unha esfera e un...

PERSOEIRO

Rei suevo (406?-441). Dirixiu o seu pobo a través da Galia ata Hispania, onde se estableceu e organizou un reino independente nos territorios máis occidentais da antiga provincia romana da Gallaecia.

PERSOEIRO

Escritor cristián e pai apostólico. É autor dun libro apocalíptico, Pastor, de estilo autobiográfico finxido, considerado por algúns autores antigos entre os libros canónicos. Constitúe unha fonte importante para a historia do sacramento da penitencia, e defende unha soa posibilidade de reconciliación despois do bautismo.

1. Relativo ou pertencente a Hermes Trismexisto e ao hermetismo.

2. 1. Aplícase ao peche perfecto, que non deixa pasar o aire nin outro fluído.

   2. Aplícase ao cuarto ou ao recipiente que está pechado por completo.

3. Que é impenetrable ou inaccesible.

4. Que non deixa translucir nada.

5. Que é difícil de comprender ou pouco claro.

1. Calidade de hermético por ser incomprensible e impenetrable.

2. Corrente espiritual da tardía época helenística que toma o nome de Hermes Trismexisto, sabio fabuloso identificado co deus exipcio. Na súa especulación atópanse trazos do coñecemento austral caldeo, da física de Aristóteles, da psicoloxía de Pitágoras e Platón e da astroloxía. Propuña unha liberación por medio da hipnose e dividía o cosmos en tres zonas: a superior, sede da luz; a inferior, habitada polos homes, sede da materia e da corrupción; e a intermedia, sede dos espíritos e das ánimas.

3. Tendencia poética italiana contemporánea. Influída por Leopardi, C. P. Baudelaire, E. A. Poe e o simbolismo francés, deu lugar a unha poesía de linguaxe núa e esencial, de comprensión difícil, que cultivaron G. Ungaretti, E. Montale, S. Quasimodo, D. Campana, A. Gatto e M. Luzi. A súa eclosión tivo lugar sobre 1930.

1. Apelido toponímico que procede do latín erēmīta ‘ermitán’, ‘santuario’, termo, á súa vez, derivado do latín tardío eremus ‘deserto’, que ten a súa orixe no grego ἕρημος ‘solitario’, ‘deserto’. A presenza do h- protético antietimolóxico débese á presión castelanizadora sufrida na onomástica galega desde o s XV, pois a forma xenuína -aínda que non a máis frecuente- debería ser Ermida.

2. Liñaxe que trae por armas, en campo de goles, un castelo de prata, aclarado de azul, entre dous bordóns de peregrino, de ouro, con cadansúa cabaza, un en cada flanco; bordo de ouro, con catro vieiras de goles, unha en xefe, outra en punta e unha en cada flanco.

GALICIA

Xornalista. Licenciado en Dereito pola Universidad de Navarra, iniciouse na radio en 1968 como xefe de programación de Radio Pontevedra. En 1978 foi nomeado director do Grupo de Emisoras de Pontevedra, asociadas á Cadena SER. Director de Localia Pontevedra, recibiu o Premio Ondas, a Antena de Oro e o Premio Galicia de Xornalismo.

GALICIA

Dirixente deportivo e funcionario. Licenciado en Dereito, desenvolveu a súa actividade pública ao servizo do deporte como secretario de estado, presidente do Consejo Superior de Deportes e presidente do Comité Olímpico Español (1980-1983). Serviu tamén como gobernador civil en Cádiz (1996-1997) e como subdelegado do goberno en Toledo. Recibiu a medalla de ouro da Real Orden del Mérito Deportivo.

GALICIA

Catedrático da Universidade de Vigo e director de Bioenxeñería e Cronobioloxía en Vigo. É Doutor Enxeñeiro de Telecominicacións e Master’s Degree en Estatística, Patobioloxía e Cronobioloxía. Foi director en funcións e subdirector da ETSI de Telecomunicacións na Universidade de Vigo. Obtivo o Premio Internacional de Cronobiología (1985), o Premio Internacional de Crono-Farmacología (1986), o Premio Nacional de Tesis Doctorales (curso 1985-1986), o Premio de la Fundación Científica de la Asociación Española contra el Cáncer e o Norberto Montalbetti Prize (1992).

GALICIA

Escritor e investigador. Inspector de educación, director da colección “Narrativa de Onte” da Editorial Galaxia e asesor de Literatura da Enciclopedia Galega Universal (EGU). Estudiou maxisterio en Ourense e Filoloxía Románica nas universidades de Santiago de Compostela e Oviedo. Membro destacado do Círculo Ourensán-Vigués, exerceu como director literario de Ir Indo Edicións. Colaborou en diversas publicacións, como Boletín galego de literatura, Dorna, Faro de Vigo e Grial. Coñecedor e estudoso da obra de Rosalía de Castro, Castelao, Celso Emilio Ferreiro e da narrativa do Rexurdimento, publicou diversos artigos especializados e os libros Castelao e Os dous de sempre (1980) e Castelao para nenos (1988). Reflectiu as súas investigacións no campo da prensa periódica en As revistas literarias en Galicia na Segunda República (1987). Participou nos proxectos de Lingua Galega 6 (1981) e Lingua Galega 8 (1984) para SM Ediciones....