"CIO" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ao adopcionismo.

2. Seguidor do adopcionismo.

1. Acción de adorar e de render culto.

2. Acto esencial da relixión co que o crente recoñece a dependencia total da divindade e a súa superioridade infinda. É o acto que inspira habitualmente a vida do crente e que adoita ser expresado en pregarias, himnos e demais, xunto con actitudes corporais como a reverencia profunda, o acatamento ou a prostración.

3. Efecto dunha paixón e amor profundos dirixidos cara a algo ou alguén que teña un significado especial para unha persoa.

4. Tema artístico que ten a súa orixe na escena da Epifanía do Evanxeo segundo San Mateo.

PUBLICACIÓNS

Publicación relixiosa de tendencia católico-conservadora xurdida nos anos cincuenta do século XX e subtitulada “Sección de La Coruña”. Informaba sobre as datas, os turnos e as vixilias dos adoradores, amais sobre coloquios espirituais e outros temas relixiosos.

1. 1. Conseguir ou chegar a ter algo.

   2. Cousa adquirida ou que se obtén en compra.

2. Atribución a unha persoa dunha cousa, dun dereito ou dunha obriga que antes non tiña.

3. Lista ou catálogo dos libros que foron ingresados novos no fondo dunha biblioteca.

4. Acto xurídico polo cal quen se nomea nunha herdanza fai seus os bens que lle son asignados e incorpóraos ao seu patrimonio. Desenvolvéronse dous sistemas para adquirir a herdanza: o xermánico, no que o herdeiro non ten que realizar ningún acto para adquirir os bens herdados; e o romano, no que hai un acto xurídico de aceptación de herdanza. O dereito español mantén o criterio romano.

5. Aprendizaxe dunha lingua.

1. Acción e efecto de adscribir ou adscribirse.

2. inculación dun sacerdote a unha parroquia, non deriva de ningunha obriga ou cargo. Adoita consistir en misar alí de xeito cotiá.

3. encellamento, con perda de liberdade, dunha persoa ou persoas cos seus descendentes, á terra que labran baixo da xurisdición dun señor. Comportaba deberes e dereitos, diferentes segundo o tempo e os países. A liberación da adscrición redimíase con diñeiro.

1. Acción de aducir.

2. Movemento polo que un membro ou un órgano calquera se aproxima ao plano medio dun corpo.

1. Acción e efecto de adulterar ou sofisticar.

2. Transformación máis ou menos consciente dun texto nunha copia intermedia da tradición manuscrita.

3. Delito consistente na degradación da calidade dos víveres destinados ao consumo público, xeralmente mediante a incorporación de substancias presumiblemente daniñas ou nocivas para a saúde.

1. Transporte da calor e do vapor de auga por medio do movemento horizontal da masa de aire.

2. Movemento dunha masa de aire en dirección horizontal. A advección modifica os límites das zonas climáticas transportando a calor e o vapor de auga das latitudes baixas ás altas, do mar quente á terra fría, etc.

1. Chegado accidentalmente, fortuitamente, producido por unha acción accidental, engadida extrinsecamente.

2. Dise do órgano que nace fóra do seu lugar normal, como a xema adventicia, que medra fóra da axila das follas ou a raíz adventicia, que se forma lateralmente sobre o talo, na hedra ou independentemente da raíz principal.

3. Cantidade global que percibe o vicario ou o presbítero adscrito a unha parroquia en concepto de honorarios de asistencia a enterros, funerais, casamentos, administración do bautismo e despacho da documentación parroquial.

4. Estrutura do tecido conxuntivo que forma a capa externa dos órganos en forma de tubo, como as arterias e o tracto dixestivo.

5. Plantas herbáceas que crecen espontaneamente nas parcelas cultivadas dificultando as explotacións agrícolas. A súa eliminación é un dos problemas económicos da produción.

1. Acción e efecto de adverar.

2. Autenticación xurada feita polo autor dunha homenaxe feudal, xunto con testemuñas, no caso de que se perdera o documento orixinal.

3. Declaración diante do xuíz sobre o contido dun testamento, feita por aquelas persoas en presenza das que, en circunstancias extraordinarias, principalmente perigo de morte, a lei autoriza a outorgar testamento. Para a eficacia deste testamento o xuíz ten que declarala despois de recibir a adveración daquelas persoas diante das que foi outorgado o testamento e despois de ser completadas as outras formalidades legais esixidas en cada caso.

1. Título dado a unha parroquia, a un templo, a unha capela, a un altar, a unha imaxe ou semellante polo feito de estar dedicado a Xesucristo ou a un santo.

2. Título engadido ao nome de Xesucristo ou dun santo que pon de relevo algunha prerrogativa ou circunstancia importante ou ben indica un lugar xeográfico co que está relacionado, por exemplo A Virxe da Peregrina, O Santo Cristo da Vic22toria ou Nosa Señora de Fátima.

1. Acción e efecto de adxudicar.

2. 1. Acción de asignar a unha persoa a porción de bens que legalmente lle corresponden.

   2. Aquela porción de bens que se adxudica a unha persoa porque legalmente lle corresponden.

   3. Resolución da autoridade xudicial ou administrativa que declara a favor dun licitador a cousa obxecto de poxa dun contrato administrativo.

1. Acción de xuntar.

2. Modalidade de accesión continua en bens mobles que ten lugar cando unha cousa moble se engade a outra de diferente propietario de maneira inseparable pero permitindo distinguir cada unha delas ao non trocar a natureza de ningunha, formando un só obxecto, aínda que cunha relación entre elas de principal e accesoria.

3. Figura de construción, tamén denominada ceugma, que consiste na elipse nunha oración dun termo, enunciado noutra contigua.